Sinterklaas 2007

Het begon allemaal alweer ruim 2 weken geleden, toen de goedheiligman voet aan wal zette aan het Eindhovens Kanaal.



Natuurlijk mocht 's avonds meteen de schoen gezet worden.
De volgende ochtend (heel vroeg...) waren de dames al beneden om de schoenen te checken. De "vangst" was een koek-versier-setje, waar de dames natuurlijk vrijwel meteen aan begonnen.


De rest van de dagen was de grote vraag elke keer weer: mogen we onze schoen zetten?
Ik zal het nog gaan missen dat ze spontaan zo vroeg uit de veren waren. Vooral als ze daarna naar school moesten. In het weekend was het wat minder...

Ook op school werd de sint gevierd. Vorige week vrijdag was er een Sintmusical van groep 6, en daarin zit Marleen, dus we boften als ouders en waren ook welkom. Vreselijk leuk om je kind zo vrij te zien op het poduim. Ik heb genoten! Duuk trouwens ook, die kwam er speciaal even voor uit zijn werk :-).



Zaterdag was het tijd voor (zeer waarschijnlijk de laatste ;-(( ) sintviering door de personeelsvereniging van de brandweer. De sint arriveerde weer op spectaculaire wijze, in een ladderwagen met sirene en zwaailicht. Een piet zonder veer had per ongeluk een auto (sloopwagen, die wordt gebruikt voor brandweeroefeningen ;-) in de brand gekregen... Dus daar kwam de brandweer!! (Ik heb hier een spectaculair filmpje van gemaakt, maar het is helaas net te groot om hier te plaatsen. Heeft iemand een idee hoe ik dat kan oplossen???)






Tenslotte was er natuurlijk pakjesavond. Opa en oma kwamen bij ons thuis. Na een heerlijke kaasfondu (heeeeel gezond, met bruin brood, rauwe groenten en.... eh veel kaas ;-) ging plotseling de bel en vonden we een grote zak bij de deur. We zijn allemaal heerlijk verwend, maar de meiden toch wel het allermeest. Veel Littlest Petshop en Polly pocket en verder oa piama's, kruikjes en bakfiguurtjes. Marleen haar grote wens ging in vervulling toen ze haar keyboard kreeg en Nine was door het dolle heen, toen ze ontdekte dat haar laatste kadootje de barbie Tanner pop was, met een hondje dat echt kan poepen (waar een mens al niet gelukkig van kan worden ;-)



Waar vooral Nine onverwacht ook erg mee in haar sas was, was de zak van sinterklaas zelf ;-)
]

En zo kwam er een einde van waarschijnlijk de laatste sinterklaas met nog een gelovige. De vragen die Nine stelt en de dingen die ze doorziet, doen vermoeden dat dit het laatste jaar vol mysterie was. Volgend jaar dan maar surprises en ik moet zeggen, daar kijk ik eigenlijk ook al naar uit. Maar goed, dat duurt nog een tijdje...

Marleen, de jonge impressionist

Vrijdag mocht de klas van Marleen meedoen aan een lokaal kunstproject. Er werd gevraagd of er nog ouders waren die het leuk vonden om die dag mee te begeleiden. Daar moest ik natuurlijk heeeeeeel lang over nadenken (NOT) ;-) Dus zo ben ik vrijdagochtend getuige geweest van de wonderbaarlijke metamorfose van een witte muur.
De opdracht voor de kinderen (groep 6 en groep 8) om een land te verzinnen, een huis of bouwsel waar je in kan wonen en een vervoersmiddel om er te komen. Eerst werd iedereen aan het schetsen gezet. Daarna mocht groep 6 eerst de muur beschilderen en ging groep 8 kleien en met hout werken. Na een pause werden de rollen omgedraaid.
Een kleine impressie van onze impressionist(e)







Gisteren kwamen opa en oma langs en zijn we even in "onze" galerie gaan kijken.



Goed bewaren, dit, voor als ze later een beroemd schilder is :-)

Down under

Vandaag weer wat nieuwe blogjes geschreven over het tweede bezoek van onze Australische vrienden Franki en David en van GLOW in Eindhoven (met twee coole filmpjes). Komt dat zien!

Today I wrote some new blogs about the second visit of the Ausies and about GLOW in Eindhoven (with 2 cool movies). Go down under and enjoy!

Even naar beneden scrollen, naar zondag 11 november oh en ook even bij woensdag 7 november kijken :-)

Stil....

Wat is het toch stil op haar blog... zou ze niets meemaken????
Eh... nou nee, dat is het probleem niet... ik kom er gewoon niet aan toe om te bloggen!!
Laatst las ik in het hcc magazine (jaja) dat er twee grote valkuilen zijn wat betreft bloggen:

verwaarlozing en.... verwaarlozing! In het eerste geval verwaarloost u uw weblog, wat jammer is, maar niet ongezond. In het tweede geval verwaarloost u zo ongeveer alles behalve uw weblog, wat buitengewoon ongezond is. Het is niet voor niets dat in de psychiatrie het begrip "blogneurose"opgang maakt.

Het valt dus allemaal reuze mee. Al wordt het wel nu toch wel heel erg tijd om jullie een beetje bij te praten over al onze belevenissen. Dus met terugwerkende kracht komen hier nog wat blogjes van de afgelopen... eh... weken ;-)Scrol maar een flink stuk naar beneden! En blijf vooral de komende dagen ook opletten. Ik ben nog lang niet "bij"!

Een mooie dag

Vandaag is het een mooie dag. De zon schijnt, de wind is gaan liggen. Natuurlijk!
14-11-1997

Glow

Onze woonplaats was deze week in de ban van Glow een feest van licht in deze donkere dagen. Eindhoven is een stad die zowel een city of light als leading in technology wil zijn. Over het algemeen vind ik dat nog niet zo uit de verf komen. Glow vormt hierop een welkome uitzondering. Met 4 volwassenen, 2 kinderen, 5 camera's, 2 statieven en 2paraplu's togen we zondagavond naar het centrum voor een portie kunst en technologie, regen... en plezier.

Eindhoven like to advertise itself as the city of light and leading in technology. Most of the time I see little of that, but Glow is a nice exception. With 4 adults, 2 kids, 5 camera's, 2 statives (haha no idea how to write that) and 2 umbrella we went to town for some art and technology, rain... and fun!

New york in the rain...


Dit was wel een van de gaafste objecten. Deze bloemen werden geprojecteerd op de grond (er lag overal zand) en ze bewogen op het moment dat je "op" ze ging staan. Zelfs de meest serieuze volwassenen (moi) werden weer even kind :-)

This was one of the coolest objects. Even the most serious grownups (moi) turned into a child for a moment :-)

Again.....

...we had to put up with fun and laughter, hugs and candy, guitar and piano, films and songs, David and Franki!!










And again, time went much to fast!!!

Installatie Nine

Nine wordt groot. En zo is ze inmiddels ook een echte Esta geworden.
Inmiddels heeft ze haar eerste kamp alweer achter de rug. En het slapen.... ging goed!!! (het scheelt natuurlijk wel als je grote zus er ook bij is :-)

Schaatsprestatietocht

Terwijl Duuk in Amsterdam is om David en Franki op te halen, schaatsen Marleen en Nine zich de benen uit het lijf voor een heuse medaille! ( nou ja, 20 minuten lang schaatsen is best een prestatie als je over de hoofden kan lopen, eh schaatsen, zonder kleerscheuren)

Iets erbij, iets eraf

We zijn naar de stad geweest. Shoppen met de meiden en tegenwoordig is dat gewoon erg leuk! (al is het, als ik dit schrijf, alweer ruim 2 weken geleden en ben ik voor het gemak al het gezeur en de vreselijk warme winkels alweer vergeten ;-). Wat vooral leuk is, is dat de dames echt een eigen smaak hebben ontwikkeld. Vooral Marleen is gevoelig voor stijl en ik moet zeggen: het staat haar nog goed ook!!



Op de terugweg naar de auto, met tassen vol nieuw spul, liepen we langs de kapper. Normaal knip ik de haren van de meiden eigenlijk altijd zelf(gewoon goed opletten bij de kapper en een beetje lef hebben) maar nu Marleen haar pony wil laten groeien, vond ik het wel een goed plan om eens met haar naar de kapper te gaan. Door deze spontane actie heb ik helaas geen duidelijke "ervoor"-foto. Marleen is helemaal trots op haar nieuwe haar en ik moet zeggen.... dit is de eerste keer dat ik niet denk: dat kan ik zelf beter ... (al komt het op deze foto niet helemaal goed over, moet ik zeggen...)


Mocht ik het ooit nog voor elkaar krijgen dat ik Marleen haar haar mag knippen: ik heb tijdens het knippen natuurijk wel heeeeel goed opgelet!!

Heppie helloween

Na een bord pompoensoep met spookjes

en een glas bloederig slijm met snotklonten

gingen heksje Marleen en spookie Nine
op pad... mensen bang maken en snoepjes scoren
Toen bleek dat er in onze, anders zo gezellige wijk, ineens erg veel griezels rondliepen, zweefden, vlogen en kropen.....








Maar spookie Nine en Heksje Marleen liepen onvervaard door, totdat zij alle spookhuizen hadden gezien en alle letters die daarbij hoorden hadden verzameld. Daarna werd het pas echt spannend want bij het verzamelpunt was de prijs uitreiking.. Helaas zijn de dames niet in de prijzen gevallen. Nine had het wel gezien en met de legendarische woorden:"Zo. Nu ga ik weer normaal worden" deed zij haar spookkleed af :-).