Wakker getagt

Hoi daar ben ik dan weer, even. Ik ben uit mijn winterslaap wakker getagt. Eliane (zie mijn favoriete blogs) vroeg me of ik de zesde foto uit het zesde mapje van mijn fotocollectie wil laten zien. Ik vond het erg spannend. Ik kwam uit bij het 6e mapje (2003) weer het 6e mapje 18-4 regenboogwindmolentjes en toen wist ik eigenlijk al dat ik mazzel had. Want dat is een mooie serie. Blije meisjes in een voorjaarszonnetje die spelen met een vrolijk gekleurde windmolentjes. En kijk nu zelf... daar wordt je toch helemaal blij van!
Bedankt voor de tag Eliane!

Nine on stage!!

Vandaag was het zover. Nine mocht optreden in de finale van de playbackshow op school! Ik bof toch maar met zulke talentvolle dochters. De afgelopen 3 jaar stond Marleen steeds in de finale. Dit jaar was zij niet door, maar Nine wel! Alleen ouders van finalisten mogen komen kijken, als eregasten op het balkon! Oei wat was ze zenuwachtig. Maar wat ging het toch goed!! Kijk zelf maar


Helaas is ze niet in de prijzen gevallen, snappen jullie dat nou???

Sinterklaas 2007

Het begon allemaal alweer ruim 2 weken geleden, toen de goedheiligman voet aan wal zette aan het Eindhovens Kanaal.



Natuurlijk mocht 's avonds meteen de schoen gezet worden.
De volgende ochtend (heel vroeg...) waren de dames al beneden om de schoenen te checken. De "vangst" was een koek-versier-setje, waar de dames natuurlijk vrijwel meteen aan begonnen.


De rest van de dagen was de grote vraag elke keer weer: mogen we onze schoen zetten?
Ik zal het nog gaan missen dat ze spontaan zo vroeg uit de veren waren. Vooral als ze daarna naar school moesten. In het weekend was het wat minder...

Ook op school werd de sint gevierd. Vorige week vrijdag was er een Sintmusical van groep 6, en daarin zit Marleen, dus we boften als ouders en waren ook welkom. Vreselijk leuk om je kind zo vrij te zien op het poduim. Ik heb genoten! Duuk trouwens ook, die kwam er speciaal even voor uit zijn werk :-).



Zaterdag was het tijd voor (zeer waarschijnlijk de laatste ;-(( ) sintviering door de personeelsvereniging van de brandweer. De sint arriveerde weer op spectaculaire wijze, in een ladderwagen met sirene en zwaailicht. Een piet zonder veer had per ongeluk een auto (sloopwagen, die wordt gebruikt voor brandweeroefeningen ;-) in de brand gekregen... Dus daar kwam de brandweer!! (Ik heb hier een spectaculair filmpje van gemaakt, maar het is helaas net te groot om hier te plaatsen. Heeft iemand een idee hoe ik dat kan oplossen???)






Tenslotte was er natuurlijk pakjesavond. Opa en oma kwamen bij ons thuis. Na een heerlijke kaasfondu (heeeeel gezond, met bruin brood, rauwe groenten en.... eh veel kaas ;-) ging plotseling de bel en vonden we een grote zak bij de deur. We zijn allemaal heerlijk verwend, maar de meiden toch wel het allermeest. Veel Littlest Petshop en Polly pocket en verder oa piama's, kruikjes en bakfiguurtjes. Marleen haar grote wens ging in vervulling toen ze haar keyboard kreeg en Nine was door het dolle heen, toen ze ontdekte dat haar laatste kadootje de barbie Tanner pop was, met een hondje dat echt kan poepen (waar een mens al niet gelukkig van kan worden ;-)



Waar vooral Nine onverwacht ook erg mee in haar sas was, was de zak van sinterklaas zelf ;-)
]

En zo kwam er een einde van waarschijnlijk de laatste sinterklaas met nog een gelovige. De vragen die Nine stelt en de dingen die ze doorziet, doen vermoeden dat dit het laatste jaar vol mysterie was. Volgend jaar dan maar surprises en ik moet zeggen, daar kijk ik eigenlijk ook al naar uit. Maar goed, dat duurt nog een tijdje...

Installatie Nine

Nine wordt groot. En zo is ze inmiddels ook een echte Esta geworden.
Inmiddels heeft ze haar eerste kamp alweer achter de rug. En het slapen.... ging goed!!! (het scheelt natuurlijk wel als je grote zus er ook bij is :-)

Iets erbij, iets eraf

We zijn naar de stad geweest. Shoppen met de meiden en tegenwoordig is dat gewoon erg leuk! (al is het, als ik dit schrijf, alweer ruim 2 weken geleden en ben ik voor het gemak al het gezeur en de vreselijk warme winkels alweer vergeten ;-). Wat vooral leuk is, is dat de dames echt een eigen smaak hebben ontwikkeld. Vooral Marleen is gevoelig voor stijl en ik moet zeggen: het staat haar nog goed ook!!



Op de terugweg naar de auto, met tassen vol nieuw spul, liepen we langs de kapper. Normaal knip ik de haren van de meiden eigenlijk altijd zelf(gewoon goed opletten bij de kapper en een beetje lef hebben) maar nu Marleen haar pony wil laten groeien, vond ik het wel een goed plan om eens met haar naar de kapper te gaan. Door deze spontane actie heb ik helaas geen duidelijke "ervoor"-foto. Marleen is helemaal trots op haar nieuwe haar en ik moet zeggen.... dit is de eerste keer dat ik niet denk: dat kan ik zelf beter ... (al komt het op deze foto niet helemaal goed over, moet ik zeggen...)


Mocht ik het ooit nog voor elkaar krijgen dat ik Marleen haar haar mag knippen: ik heb tijdens het knippen natuurijk wel heeeeel goed opgelet!!

Heppie helloween

Na een bord pompoensoep met spookjes

en een glas bloederig slijm met snotklonten

gingen heksje Marleen en spookie Nine
op pad... mensen bang maken en snoepjes scoren
Toen bleek dat er in onze, anders zo gezellige wijk, ineens erg veel griezels rondliepen, zweefden, vlogen en kropen.....








Maar spookie Nine en Heksje Marleen liepen onvervaard door, totdat zij alle spookhuizen hadden gezien en alle letters die daarbij hoorden hadden verzameld. Daarna werd het pas echt spannend want bij het verzamelpunt was de prijs uitreiking.. Helaas zijn de dames niet in de prijzen gevallen. Nine had het wel gezien en met de legendarische woorden:"Zo. Nu ga ik weer normaal worden" deed zij haar spookkleed af :-).

Prietpraat

Gisterenavond aan tafel...
Kind 1 (dat annoniem wenst te blijven)"He, Papa heeft al een beetje grijs haar...., wat betekent dat??
Kind 2" Dat hij bijna opa is!!" ....
Wij: Nee, zo werkt dat niet hoor... ;-)
Kind 1: "Maar hou oud moet je dan zijn om opa te worden????"

Zaterdagavond gaan we naar een tuinconcert van Wibi Soerjadi.
We hadden het er over en de meiden hadden er wel zin in. Even later vraagt kind 1:" wanneer gingen we nu ook al weer naar Wibi Tsunami??"

David, onze vriend uit Australie komt zeer waarschijnlijk in de herfst weer langs. De vorige keer was dat een groot feest, want hij is onvermoeibaar in spelen en gek doen. Dit keer komt ook zijn vriendin mee en dat hebben we de meiden ook maar meteen nadrukkelijk verteld...
Kind 1: " Maar kunnen we dan nog wel met David spelen???"

David, our Australian friend is hopefully coming over this fall. Last time he came, it was one big party with a lot of fun and playing. This time he is bringing his girlfriend and we told the kids in advance so they know it will be different this time....
Child 1: " But can we then still play with David? " (I think so.....;-)

Een tijdje terug alweer, in de auto:
Kind 1: "Ik ga gewoon een kindje adopteren die al goed voor zichzelf kan zorgen. Die zelf naar de supermarkt kan enzo. Dat ze al kan gymen en lezen......"
tja... ;-)

Overvliegen

Voor Nine was de 18de ook een spannende dag. Zij mocht bij de Scouting overvliegen van de Bevers naar de Esta's. Dit ging met veel meel en water gepaard. Hier had ik jullie graag een filmpje willen laten zien, maar het lukt me niet om het te uploaden.

Vandaag was de opening van het nieuwe seizoen. Alle groepen waren er, een indrukwekkend aantal kinderen en leiding. Degenen die van groep wisselden, stond een "zwaar" parcours te wachten: snoephappen in water, daarna snoephappen in meel... onder een camouflagenet door, met gematteerde duikbril en rollator tussen een aantal tonnen door rijden en ondertussen natgegooid worden door de rest van de groep, dan door een soort tunneltje en tenslotte over een stuk plastic met groene zeep en confettie. Aan het einde van de rit stond dan de nieuwe groep op je te wachten. Nine was een van de eersten en de jongsten, dus het ging er nog mild aan toe. Naarmate de overvliegers groter werden werd het feest steeds groter... toen de leiding aan de beurt was, vloog de meel en ketchup je om de oren (als een beetje in de buurt stond).

Verrassing!

Nadat onze dames wel 10 nachtjes bij ome Tim en tante Marjon hadden geslapen, wilden we onze poekies toch wel heel graag weer zien. "Woensdag komen we" maar we hadden hen niet verteld hoe laat......
Stiekem zijn we dinsdagavond al naar Friesland gereden. Toen we binnen kwamen, moesten we heeeeeel zachtjes doen, want ze spookten nog wat rond boven....
Groot was dan ook hun verbazing, toen ze woensdagochtend naar zolder gingen om onze bedden klaar te maken en ons er toen al in zagen liggen!!! Nine had slechts enkele seconden nodig om dit te verwerken, al gauw brak er een vette smile door en vloog ze ons om de nek. Marleen had iets meer tijd nodig. Ze bleef maar verbaasd naar ons kijken.... "HUH??? Zijn ze dat nu echt?" Jammer dat ik daar geen foto van heb ;-). Gelukkig kwam ook zij uiteindelijk "bij" en werd het gezellig druk op ons bed. Boy, wat was het eerlijk om die meiden weer bij ons te hebben!

Groetjes uit Frieslant

Vandaag een mailtje van Nine:

hoi hoi!!!!!!!!!!!!!
papa en mama !!!!!
wij kunnen niet wachten
om jullie te zien !!!!!!!!! .
mama en papa
ik ben blij dat het bijna klaar is!!!!!!!!!!!!!!!!!!
groetjes uit frieslant!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!xxxxxxxxxxxxxxxxx
wij willen nog 5 nachjes !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
mama en papa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
mag het?

Ja hoor :-)
Heerlijk dat ze het zo naar hun zin hebben daar!!

Hier is het maar saai... we zijn alleen maar bezig om muren glad te maken.
De kleurtjes staan al klaar en daar wordt je helemaal vrolijk van :-).
Nieuwsgierig?? Kom dan over een paar dagen nog maar eens terug...

De boer op

Terwijl wij lustig doorklussen, krijgen onze dames biologieles bij de familie Bree.
Vanavond kreeg ik deze coole foto's doorgestuurd van tante Marjon.
Zien ze er niet super uit in die overalletjes??!!







Zo, die weten voor eens en voor altijd dat melk niet uit een pak komt, maar uit een melktank!

Het is gelukt!

Nine heeft geslapen bij Ome Tim en Tante Marjon! En niet zomaar een beetje, nee ze heeft zelf lekker geslapen!! Hoera! Goed gedaan meisje!!
En weet je wat het nou was? De pon van mama. Die heeft ze gewoon aan gedaan en toen ging het goed :-). (jammer dat we daar geen foto van hebben ;-)Dat we daar nu toch niet eerder op zijn gekomen.... Als Nine weer thuis kom, dan wil ik hem wel weer zelf aan, hoor Nine, want ik wil ook zo lekker slapen!!
Veel plezier bij ome Tim en tante Marjon, Linda, Martin, Jasper en Jeroen en een HELE DIKKE ZOEN!!!

Mama

Nine en slapen

Nine en slapen. Dat is een verhaal apart. Donderdag tot en met zaterdag was het de beurt aan de Bevers (scoutinggroep waar Nine bij zit) om op kamp te gaan. Al ruim van te voren was afgesproken dat Nine niet hoefde te blijven slapen. We hebben het meerdere keren met haar geprobeerd, maar het lukt gewoon niet. Dus donderdagavond en vrijdagavond heeft Duuk haar weer opgehaald, zodat ze thuis kon slapen.

Je vraagt je dan af, wat het is, waarom ze zo'n moeite heeft met ergens anders slapen. Zou het het gemis van haar eigen bedje zijn?

NEEN.


Daar zijn we laatst al een keer achter gekomen. Onder haar bureau slaapt ze namelijk net zo lekker!



Wel belangrijk is haar dromenwebbetje (dat roze dingetje), dat ze voor deze gelegenheid ook had verplaatst....

Toen

Niet te geloven. Het is alweer een jaar. Alweer een jaar geleden dat ik voor het eerst op BERICHT PUBLICEREN drukte en mijn eerste blog het wereld wijde web in zond.

Ook toen was Marleen op kamp. Vijf dagen. En ik mis haar. Ik mis haar wijze, boze, guitige, lieve blik. Ik mis haar ruzies met Nine. Ik mis haar spontane knuffels. Morgen zie ik haar weer en ik kan haast niet wachten (grappig, dat zegt ze zelf ook zo vaak, ik hoor helemaal haar stem erbij).

Gelukkig is Nine er wel. Heel erg gelukkig, want zij was mijn zonnetje, vandaag, in een dag vol regen. Toen ik Marleen miste, pakte ze mijn hand. Toen de schoenen (die ik meteen had moeten kopen toen ik ze een week geleden twijfelend in mijn hand had gehad)uitverkocht waren, probeerde ze me op te vrolijken. Toen ik verdrietig was, kwam ze met een stukje wc-papier. Toen we boodschappen deden, bedacht ze dat het toch wel handig was om wat dozen mee te nemen. Toen ik moe was, hielp ze me met de tafel dekken. Toen ik alleen maar beren op de weg zag, maakte ze me aan het lachen. Misschien had ik meteen met haar naar de roeiloods moeten rijden, toen Duuk belde dat daar zijn sleutels in het kanaal waren gevallen....
Maar gelukkig is Vincent er ook nog, onze andere reddende engel die met behulp van magneten de sleutels uit het 2m diepe kanaal wist te vissen!

En toen keken we uit het raam naar buiten en zag ik vol verbazing dat het rechts in onze tuin regende, en links (dus) niet! Nine en ik snelden naar buiten, in de regen en de zon. En jullie weten dan wel wat er soms kan verschijnen: een regenboog! Nine filosofeerde over de pot met goud die je onderaan de regenboog kan vinden. Ik lachte en zei: jij bent voor mij een regenboog. "Ja... en onderaan die regenboog staat een pot met LIEFDE".

Het was geen gemakkelijke dag. Maar ik zou hem zo weer over doen. Alleen al voor dat moment!

Bron: www.vogelennatuurfotopekela.nl

Unbelieveble. It is already one year ago that I send my first blog. And like last year also this week Marleen is away on summercamp. 5 long days and I miss her. I miss her wise, angry, funny sweet looks. I miss her quarrels with Nine, I miss her hugs. I can't wait to see her back tomorrow.

Fortunately Nine is still around. Very fortunately, because she was my sun today, in a day full of rain. When I missed Marleen, she took my hand. When the shoes (which I should have bought a week ago when I held them in my hands) were sold out, she tried to cheer my up. When I was sad and cried, she gave me some toiletpaper. When we did our groceries, she helped me find boxes to cary it all. When I was tired, she helped me set the table. Maybe I should have gone with her to the rowingclub immediately, when Duuk phoned that he had lost his keys in the canal....
But fortunately we have another angel called Vincent, who came to rescue with some magnets and saved the day!

And when we looked out of the window, Nine and I, we saw full of amazement, that on the right side of our garden, it was raining, and on the left side, it was not! So we hurried outside and saw... a rainbow! Nine talked about how at the end of the rainbow there is a pot of gold to be found. I said: “I have my rainbow standing in this very garden”. Nine replied: “And at the end of that rainbow is a pot of LOVE”

This was not an easy day, at all. But I would do it all over, right away, just for this moment.

Nine heeft um!!

Hier zijn ze nog aan het wachten. Het water ligt er nog maagdelijk stil bij......


Foto's maken in een zwembad, daar wordt je niet vrolijk van.... Dus we slaan de rest van het baantjes zwemmen, duiken, door het gat zwemmen, drijven etc even over en gaan door voor de finale....


Links staat Sanne, Nines beste vriendinnetje sinds ze met drie maanden op het dagverblijf kwamen. Mooi he?!

Wanneer gaan we nu weer eens naar de......

TANDARTS????
Echt waar, daar willen ze maar wat graag naar toe! We rijden er elke dag langs als we naar school gaan. En tot voor kort kregen ze bij elke controle een muntje en die mocht dan weer in een automaatje met van die eitjes met van die frutsels. Ze hebben ze al een paar keer niet meer gekregen en gek genoeg vragen ze er ook niet meer naar. Blijkbaar is de lieve aandacht van onze tandarts al genoeg. Ik hoop dat dat nog heeeeeeeeeeeeel lang zo blijft!!

Bij Marleen werden de grote kiezen gelakt.

Dit was afgelopen woensdag, toen ik toch mijn fototoestel al bij me had voor de straatspeeldag. Niet dat jullie denken dat ik mijn toestel zelfs mee neem naar de tandarts om foto's te maken voor een blog ;-P

Virtueel verdriet

Vanmiddag kwam Nine ineens hartverscheurend huilend naar me toe. Dan is er zo'n moment waarop je weet dat het ernstig is, maar je hebt geen idee wat er aan de hand is. Ik had geen ruzie of harde bonk gehoord... Al gauw werd de omvang van haar verdriet duidelijk. DOES was weg. Compleet van het scherm verdwenen.

zo zag Does er ongeveer uit....
Nu weten jij en ik dat dit bewegende plaatje gewoon een kwestie is van rekenregeltjes en picksels (schrijf je dat zo??). Maar niet voor Nine. Does was niet alleen een van haar hondjes, nee, het was haar lieveling. Als ze in real life een hondje zag dat ook maar in de verste verte op "haar" Does leek, dan riep ze verrukt: "Daar is Does!!".

Maar als je nu het spel startte stond Does er niet meer bij.... Na wat onderzoek bleek dat ze hem had gedoneerd bij het hondenhotel... Ai. En ze had er dus geen geld voor gekregen en nu had ze niet genoeg geld meer om een nieuwe Does te kopen. Ai Ai....

Maarrrrrr gelukkig is er dan zoiets als een cheatmode. Eerder had ik deze nog niet gebruikt. Ik vind dat het goed en leerzaam is als ook mijn kindjes leren dat geld een waarde heeft en dus dat ze het moeten verdienen voordat ze het kunnen verpatsen.
Maar nu.... dit ontroostbare meiske.....

Al was het dan nog niet HAAR DOES, ze kon weer een nieuw hondje kopen. Natuurlijk precies hetzelfde hondje en ook dit exemplaar heet Does. (het is ook wel een heerlijke Hollandse no-nonsense naam ;-)).

Nine weer een soort van gelukkig.. Pffff.

Was er in real life ook maar een cheatmode voor mijn bankrekening ;-).

Wandel4daagse!

Nu jullie dit lezen weten jullie ook meteen waarom het zo rustig was om mijn blog... Van maandaag tot donderdagavond was het wandelen geblazen. Het was super gezellig. Wat wonen we toch eigenlijk in een mooie omgeving... wat hebben Marleen en Nine toch leuke vriendinnetjes, wat boften we toch met het weer!

Behalve dan die ene sneeuwbui......

Of waren het nu pluisjes ;-)))

De vierde dag was natuurlijk het hoogtepunt! De medaille werd met trots opgespeld.


Al wilde Nine niet op de foto......maar als rent ze nog zo hard om me heen, ik krijg haar toch wel te "pakken"

Ik was trouwens wel errug blij dat ik vorige week woensdag al was gevallen met de fiets... zo had ik er gelukkig geen last van tijdens het wandelen (al zijn mijn knieen nog steeds indrukwekkend blauw.....)

Daar heb ik geen foto van gemaakt, dat moet je maar gewoon geloven :-)

Nine's wereld

Nine heeft voor het eerst helemaal alleen een vriendenboekje ingevuld.

Naam: Nine
Adres: warande 3
geboortedatym: 3 february
geboorteplaats: in bet (Nine is thuis in ons bed geboren :-)
kleur ogen: dongker bleauw
Kleur haar: blont
Vader en moeder: marjo en duuk
Broers en zusjes: marleen
School: baazenschool de boog (ik denk dat ze basisschool bedoelde ;-)
klas: groep 3
Mijn lievelingsdier: all beesjes
Leukste sport: renen en zwemen
De lsukste TV-serie: winx en tooteliespajs
Mijn idool: op de nintendoo te spellen
Mijn favoriete film: winx deel 1 2 3 4 5 6 12 13 10 11Mijn leukste schoolvak: in de boekenhoek
Ik eet het liefst: friet en krooket
Mijn hobbies: winx kijken
Later word ik: katenboomwerke (dit is het dierenpension waar we onze katten brengen als we een paar dagen weg zijn)

Zwijmel.....

Designer in de dop

Laat een paar lege schoenendozen rondslingeren en Nine maakt er wat van: een lichtgewicht zitmeubel met diverse opbergmogelijkheden ;-)
Let some shoeboxes laying around and Nine will make something of it.....