En toen...

... waren we ineens weer 3 weken verder! Tja ik roep nooit meer dat ik weer vaker ga bloggen. Prompt wordt ik ziek, oververmoeid. En als je dan rustig aan moet gaan doen, dan schiet bloggen er toch een beetje bij in. Afgezien daarvan, maak je natuurlijk ook niet zo veel spannends mee als je het rustig aan moet doen ;-).

Een beetje in de tuin rommelen en genieten dan maar.



Mooi he, en dan die geur!!



Schoonheid van een hele andere orde.

maar die ballon gaat (nog) niet voor mij op...

Helaas, die ballonvaart blijft nog even op mijn lijstje staan. De uitreiking was leuk hoor, met groene servetjes, groene gebakjes (kiwi) en voor alle 10 de genomineerden de eigen foto op canvas. De winnaar was de foto van de groengeverfde fietsbrug, mijn persoonlijke favoriet (na mijn eigen foto natuurlijk ;-) dus ik gun het de fotografe van harte.

De spanning stijgt

Over 1,5 uur begint de bekendmaking van de winnaar van de fotowedstrijd waar ik voor de zomervakantie aan heb meegedaan. Het onderwerp was Eindhoven: verrassend groen.
(klik op de link en je ziet hoe het op internet te zien was).
De spanning stijgt. Hopelijk stijgt er in de nabije toekomst ook een luchtballon met Duuk en mij erin!!

Hip

Nine heeft een vooruitziende blik. Toen de zon nog volop scheen (nou ja, het was in ieder geval in de zomervakantie) wist zij al dat eens de dag zou komen dat het weer koud zou zijn 's morgens. In Friesland is zij toen met hulp van Tante Marjon aan een sjawl begonnen. Haar eerste serieuze breisel. Ze begon met ca 20 steken. Vier soorten wol en 40 cm verder waren het er nog 12. Een superhip ding is het geworden en lekker warm, dat bleek vanmorgen maar weer. Kei-trots is ze en ik ook op mijn creatieve en ondernemende dochter.

Geinspireerd door het enthousiastme van Nine ben ik in diezelfde zomertijd in Friesland ook aan een sjawl begonnen.......... nu maar stiekem hopen op een heeeeeele warme herfst!

Klei-ne kinderen

Kleine kinderen worden groot. Dat bleek maar weer toen we vanmiddag naar een proefles kleien gingen en ik daar de verloskundige tegen kwam die Marleen nog op de wereld heeft geholpen. Zij was niet zo veel veranderd. Marleen des te meer, haha! Ik had mijn fototoestel wel bij me, maar heb er helemaal niet meer aan gedacht om foto's te maken van het te gekke lokaal/atelier waar de dames hun fantasie mochten botvieren op een hompje klei. Jeetje, wat was het daar gaaf. Ik zou zo ook wel een cursus keramiek willen beginnen, ja, zo heet dat voor grote mensen. Kleine mensen worden groot en dan wordt klei keramiek, maar je wordt er nog steeds lekker vies van en daar gaat het om!
Het is nog niet zo laat, maar ik lijd aan chronisch slaapgebrek, dus ik MOET van mezelf nu echt naar bed gaan. Tot morgen!

Weekendje weg

Afgelopen weekend ging moeders op stap. Samen met 11 andere moeders uit het hele land. Dagelijks wordt er met elkaar gemaild. Jaarlijks wordt er met elkaar gegeten, gelachen, geshopt, gewandeld, gepraat, gezongen en al wat niet meer kan met 12 meiden en 6 flessen rose (oa). Het was wederom een zeer geslaagd weekend.
Getuige de foto's hieronder:

De traditionele groepsfoto


Het Highteabuffet van de zondagmiddag. Een mooie afsluiting van een geslaagd weekend en hopelijk een leuke traditie voor de komende bp-weekenden. De scones in het midden waren van mijn hand :-)


Onze grote knuffelkat, wat een lekker ventje was dat!

Zo vaak

denk ik: "Dat is leuk om over te bloggen". En toch deed ik het steeds niet. Zonde he. Al die leuke kleine en grote dingen. De dingen die de moeite waard zijn om bij stil te staan. Of de dingen die je het liefste gauw weer wil vergeten, maar die je net zo goed maken tot wie je bent, of wordt of zou kunnen zijn. Haha ik wordt meteen helemaal filosofisch, want, terwijl ik dit schrijf, komen er allerlei gebeurtenissen langs waar ik zeker over zou hebben kunnen bloggen. Maar ik deed het niet. Deed, want ik ga het weer proberen. Net zoals ik steeds weer denk: vandaag minder eten, dit najaar meer sporten. Niet meer zo snel boos worden, meer bloggen.... Als ik kijk naar dit rijtje dan lijkt meer bloggen nog wel het makkelijkste, en het is leuk voor al die mensen die eerder vergeefs hebben aangeklopt en waarschijnlijk nu de moed wel hebben opgegeven dat er ooit nog iets nieuws verschijnt op dit zwaar verwaarloosde blog. Maar niets is minder waar. Wat een lef he, om dat zo te beweren. Maar weet je, nu ik zo lekker aan het schrijven en filosoferen ben, vliegen de letters werkelijk over het scherm. Ik heb het gemist!! Wie nog meer????

Beesten tussen de dieren

Weken heb ik niet geblogd. Het kwam er niet van. Waarom, geen idee. Maar na een tijd begon het weer te kriebelen. Ik geloof dat ik het begin te missen. Dus hier ben ik weer. Tada!!
Ik ga maar gewoon weer beginnen. Niet bij waar we waren, maar gewoon bij nu. Bij vandaag, of ok, bij gisteren, want dat was een leuke dag!
We zijn naar het Dierenrijk in Nuenen geweest. Ik wist wel dat er op 20 minuten fietsen tijgers, ijsberen en haaien woonden, maar ik was nog nooit op visite geweest. Dat hebben we gisteren dus goed gemaakt. En we hebben maar meteen een abonnement gekocht, dus we zullen deze zomer nog wel vaker gaan beesten tussen de dieren.










En ook de groetjes van Hedwig!

Bloesemtocht

En als ik dan door alle foto's blader, dan kom ik eigenlijk nog zoveel leuke tegen..... zoals deze van de Bloesemtocht
Met de trein naar Geldermalsen. Daar je verbazen over de enorme hoeveelheid mensen. Je nog meer verbazen dat je toch je vriendinnetjes vind. Wat een heerlijke dag. Door het koude voorjaar waren de bloesems nog niet zo ver uit, maar de omgeving was nog steeds prachtig.








Karin en haar mannen waren ook van de partij, maar die sloten later pas aan en toen waren mijn batterijen (of beter gezegd, die van mijn fototoestel) al op...
Na afloop van onze wandeltocht van 8 km, trakteerden we onszelf op een hapje eten in een restaurant vlakbij. Wat een feest om iedereen weer te zien en te spreken. De tocht voor volgendjaar staat al in onze agenda genoteerd!

Nine on stage!!

Vandaag was het zover. Nine mocht optreden in de finale van de playbackshow op school! Ik bof toch maar met zulke talentvolle dochters. De afgelopen 3 jaar stond Marleen steeds in de finale. Dit jaar was zij niet door, maar Nine wel! Alleen ouders van finalisten mogen komen kijken, als eregasten op het balkon! Oei wat was ze zenuwachtig. Maar wat ging het toch goed!! Kijk zelf maar


Helaas is ze niet in de prijzen gevallen, snappen jullie dat nou???

Knok knok

Eh, wat, wie?
Ohhh Eliane!!!
Wat kom jij nu doen, ik was juist even een dutje aan het doen.
Wat?? Is het al eind januari 2008???
Oi, dan was het meer een winterslaap.... Goed dat je even langs komt dan!! Ik wil de eerste lammetjes en de sneeuwklokjes natuurlijk niet missen!
Wil je koffie?? Ah, cappuchino, ook goed, beter zelfs! Doe ik er ook een :-)
Gezellie.
Wat kom je eigenlijk doen?? Mij taggen??? Wasdah!!
Oh, ja nu weet ik het weer. Dat doen bloggers onder elkaar. Heb ik in het verleden ook wel eens gedaan, kijk maar onder het tabje tags (wat een taal spreken die bloggers onder elkaar ;-).

Leuk, meid, ik raak helemaal geinspireerd!!
Goed, daar gaan we dan:

Dit zijn de regels.
1. Je moet de regels posten voordat je je antwoorden geeft.
2. Je moet een ding over jezelf opnoemen met iedere letter van je middelste naam. (Als je geen middelste naam hebt, gebruik je je meisjesnaam).
3. Nadat je getagged bent, moet je je blog updaten met je middelste naam en je antwoorden.
4. Op het eind van je post, moet je net zoveel personen "taggen" als er letters zitten in je middelste naam. (Laat wel even een berichtje achter op hun blog dat je ze getagged hebt en dat ze de regels op je blog kunnen lezen....)

Tja... Ik heet officieel Johanna, Arnolda van der Knaap-Schinkel...
Welke zullen we eens doen, het zijn allemaal veel letters....
Johanna dan maar, dat is toch een beetje onze familienaam, onze meisjes hebben haar ook mee gekregen :-)

Ja, oh zo mooi, dat komt het eerste in mij op. Het is een ezelsbruggetje voor morseseinen: de J is .--- Elke lettergreep waar een O in zit, wordt een streepje ofwel een lange toon. Het is een leuke herinnering aan mijn tijd bij de scouting. In vond die morseseinen fantastisch, heb ooit zelfs met een vriendinnetje hele brieven in morse geschreven... misschien ga ik ooit nog eens een blog in morseseinen doen. Maar goed, volgens mij draaf ik een beetje te veel door op deze letter ;-)
Het is trouwens ook zoals ik me graag zou willen zien (ja o zo mooi :-)))

Ovenschotes, ben ik gek op!! (ik zal eens een blogje doen met een lekker recept)

Handen, ooit had ik een hele wand met foto's, kaarten, tekeningen van handen. Ik vind het fasinerende "dingen". Ze kunnen koesteren en verwoesten. Dragen en neerhalen. Wenken en zwaaien. Ik zal eens kijken of ik nog een foto van die wand heb!! (alweer een blogje waard!)

Anzacs!! koekjes die we samen bakten met David en Franki, daar heb ik jullie het recept ook nog van beloofd....

Nine, Marleen en Duuk. Daar blog ik al genoeg over!

Nu, leven in het nu. Het boek "De kracht van het nu" van Eckhart Tolle. Het moet je ding zijn, maar ik vind het buitengewoon interessant. Ook best een blogje waard

Amen. Een mooi slotwoord. Niet dat ik nu zo veel bid, maar ik vind de betekenis mooi: "Het zij zo".

Zo, ik denk dat ik aardig ben geslaagd in dit deel van deze tag-opdracht. Maar met het doortaggen, heb ik een beetje een probleempje... de meeste blogvrienden zijn al getagd. Alleen die naamgenoot aan de andere kant van de aardbol kwam ik nog niet in het lijstje tegen en die kent weer zoooooooveel mensen, dus dan komt alles toch weer goed.
Duzzzz Marjo-met-lein, je bent getagd!!!