Memoires van een wilg

Nr 18 Wilg in de achtertuin laten rooien.

Ooit was zij een paastak, of eigenlijk waren het er aanvankelijk 3. Na onze eerste pasen samen, had ik de takkenbos in het water in de tuin gezet. En na een paar weken zat er een flinke bos wortels aan. Zo'n groeilust kan je alleen maar belonen, dus vlocht ik drie takken ineen en plantte ze in een grote pot met grond. Ruim een jaar later was ons wilgje al flink gegroeid en mocht zij mee verhuizen naar ons eigen huisje, gekocht in de zomer van '96. Daar in de achtertuin stonden aanvankelijk 3 afgetakelde berken. Deze oude heren hebben al snel plaats gemaakt voor onze schone wilg. Nu ze in de volle grond stond, groeide ze lekker door, totdat zij even hoog werd als de acacia die aan de andere kant van de muur staat. Een van de drie takken had duidelijk de leiding genomen, maar daardoor stond onze dame er wel een beetje scheefjes bij. Dit werd in de volgende jaren steeds erger. Menig storm, waar andere grotere, rechtere bomen de wind niet konden trotseren, had ze overleefd. Maar we vroegen ons af voor hoe lang. Steeds vaker zagen we grijs haar.. eh, dode takken en bladeren verschijnen. Onze dame werd oud.....

Wat hebben we genoten van haar schaduw, van alle vogeltjes die in haar takken een speelplaats vonden, van het ruisen van haar bladeren in de wind. Je kon er zo leuk dingetjes in hangen en juist deze zomer ontdekten onze meiden hoe fijn je ook in deze boom kon klimmen!

Na heel veel overweging, is onze wilg op de to-do-lijst beland. Nr 18. Via www.werkspot.nl zijn we op zoek gegaan naar een kundige tuinman. En die vonden we. En toen was er geen ontkomen meer aan. Vrijdagmiddag belde hij: " Of hij de volgende dag al kon komen". Slik. Ja.

Gisterenmorgen was het stil, heel stil in de tuin. Ik heb de boom gedag gezegd, alles erom heen zoveel mogelijk weg gehaald.

Gisterenmiddag was het een herrie, van krakende takken, en gillende kettingzaken. De mannen zelf zeiden niet veel. Slechts het hoognodige. Ze waren heel goed op elkaar ingespeeld. In twee uur was het gedaan.

Het was weer stil en vooral leeg. Maar ook heel licht. Heel licht. En toen wist ik dat het goed was. Dat ik geen spijt zou krijgen. Maar een mooi memoriam heeft ze wel verdiend, onze wilg.

En dan volgt nu een minuut stilte....








Check!!

Wakker getagt

Hoi daar ben ik dan weer, even. Ik ben uit mijn winterslaap wakker getagt. Eliane (zie mijn favoriete blogs) vroeg me of ik de zesde foto uit het zesde mapje van mijn fotocollectie wil laten zien. Ik vond het erg spannend. Ik kwam uit bij het 6e mapje (2003) weer het 6e mapje 18-4 regenboogwindmolentjes en toen wist ik eigenlijk al dat ik mazzel had. Want dat is een mooie serie. Blije meisjes in een voorjaarszonnetje die spelen met een vrolijk gekleurde windmolentjes. En kijk nu zelf... daar wordt je toch helemaal blij van!
Bedankt voor de tag Eliane!

Zo vaak

denk ik: "Dat is leuk om over te bloggen". En toch deed ik het steeds niet. Zonde he. Al die leuke kleine en grote dingen. De dingen die de moeite waard zijn om bij stil te staan. Of de dingen die je het liefste gauw weer wil vergeten, maar die je net zo goed maken tot wie je bent, of wordt of zou kunnen zijn. Haha ik wordt meteen helemaal filosofisch, want, terwijl ik dit schrijf, komen er allerlei gebeurtenissen langs waar ik zeker over zou hebben kunnen bloggen. Maar ik deed het niet. Deed, want ik ga het weer proberen. Net zoals ik steeds weer denk: vandaag minder eten, dit najaar meer sporten. Niet meer zo snel boos worden, meer bloggen.... Als ik kijk naar dit rijtje dan lijkt meer bloggen nog wel het makkelijkste, en het is leuk voor al die mensen die eerder vergeefs hebben aangeklopt en waarschijnlijk nu de moed wel hebben opgegeven dat er ooit nog iets nieuws verschijnt op dit zwaar verwaarloosde blog. Maar niets is minder waar. Wat een lef he, om dat zo te beweren. Maar weet je, nu ik zo lekker aan het schrijven en filosoferen ben, vliegen de letters werkelijk over het scherm. Ik heb het gemist!! Wie nog meer????

Knok knok

Eh, wat, wie?
Ohhh Eliane!!!
Wat kom jij nu doen, ik was juist even een dutje aan het doen.
Wat?? Is het al eind januari 2008???
Oi, dan was het meer een winterslaap.... Goed dat je even langs komt dan!! Ik wil de eerste lammetjes en de sneeuwklokjes natuurlijk niet missen!
Wil je koffie?? Ah, cappuchino, ook goed, beter zelfs! Doe ik er ook een :-)
Gezellie.
Wat kom je eigenlijk doen?? Mij taggen??? Wasdah!!
Oh, ja nu weet ik het weer. Dat doen bloggers onder elkaar. Heb ik in het verleden ook wel eens gedaan, kijk maar onder het tabje tags (wat een taal spreken die bloggers onder elkaar ;-).

Leuk, meid, ik raak helemaal geinspireerd!!
Goed, daar gaan we dan:

Dit zijn de regels.
1. Je moet de regels posten voordat je je antwoorden geeft.
2. Je moet een ding over jezelf opnoemen met iedere letter van je middelste naam. (Als je geen middelste naam hebt, gebruik je je meisjesnaam).
3. Nadat je getagged bent, moet je je blog updaten met je middelste naam en je antwoorden.
4. Op het eind van je post, moet je net zoveel personen "taggen" als er letters zitten in je middelste naam. (Laat wel even een berichtje achter op hun blog dat je ze getagged hebt en dat ze de regels op je blog kunnen lezen....)

Tja... Ik heet officieel Johanna, Arnolda van der Knaap-Schinkel...
Welke zullen we eens doen, het zijn allemaal veel letters....
Johanna dan maar, dat is toch een beetje onze familienaam, onze meisjes hebben haar ook mee gekregen :-)

Ja, oh zo mooi, dat komt het eerste in mij op. Het is een ezelsbruggetje voor morseseinen: de J is .--- Elke lettergreep waar een O in zit, wordt een streepje ofwel een lange toon. Het is een leuke herinnering aan mijn tijd bij de scouting. In vond die morseseinen fantastisch, heb ooit zelfs met een vriendinnetje hele brieven in morse geschreven... misschien ga ik ooit nog eens een blog in morseseinen doen. Maar goed, volgens mij draaf ik een beetje te veel door op deze letter ;-)
Het is trouwens ook zoals ik me graag zou willen zien (ja o zo mooi :-)))

Ovenschotes, ben ik gek op!! (ik zal eens een blogje doen met een lekker recept)

Handen, ooit had ik een hele wand met foto's, kaarten, tekeningen van handen. Ik vind het fasinerende "dingen". Ze kunnen koesteren en verwoesten. Dragen en neerhalen. Wenken en zwaaien. Ik zal eens kijken of ik nog een foto van die wand heb!! (alweer een blogje waard!)

Anzacs!! koekjes die we samen bakten met David en Franki, daar heb ik jullie het recept ook nog van beloofd....

Nine, Marleen en Duuk. Daar blog ik al genoeg over!

Nu, leven in het nu. Het boek "De kracht van het nu" van Eckhart Tolle. Het moet je ding zijn, maar ik vind het buitengewoon interessant. Ook best een blogje waard

Amen. Een mooi slotwoord. Niet dat ik nu zo veel bid, maar ik vind de betekenis mooi: "Het zij zo".

Zo, ik denk dat ik aardig ben geslaagd in dit deel van deze tag-opdracht. Maar met het doortaggen, heb ik een beetje een probleempje... de meeste blogvrienden zijn al getagd. Alleen die naamgenoot aan de andere kant van de aardbol kwam ik nog niet in het lijstje tegen en die kent weer zoooooooveel mensen, dus dan komt alles toch weer goed.
Duzzzz Marjo-met-lein, je bent getagd!!!

Familie in het zonnetje

Mijn broer en ik (en een paar maffe kids)



Mijn maatje :-)))



Mijn broer. Mijn link naar vroeger, naar onze ouders en naar een huis dat niet meer bestaat, naar herinneringen die voortleven in ons hoofd en in ons hart. En daar op die dijk, zo ver van huis, was ik even helemaal gelukkig en op mijn plaats.

Memories

Vandaag wil ik graag Ingrid een hele fijne verjaardag wensen :-). Ingrid is een "vriendin van vroeger" en gelukkig heb ik nog steeds contact met haar. Ze wordt over een paar dagen 40 jaar. Als ik aan haar denk, dan denk ik toch vooral aan de tijd dat we samen avonturen beleefden in onze jeugd (ai dat klinkt ver weg...); De tijd bij de scouting, onze reis naar Ierland (alles gelift, zelfs bij de boot konden we met iemand mee in de auto :-), slapen deden we in ons tentje, in een veld vol koeien en of een grasveld midden in het dorpje en soms, heel soms op een echte camping..... Of oudejaar vieren op het strand van scheveningen en dan op nieuwjaarsdag de zee in, lang voordat het een massale traditie werd. Of 's zomers de waddenzee op.
Vlnr: Ik, Theo, Petra en Ingrid

Eigenlijk was ik niet zo avontuurlijk, te serieus, te "steenbokkerig". Maar met Ingrid erbij kon er ineens van alles. Nu zijn we allebei getrouwd en moeder van twee meiden... Time flies.....

Helaas is het te ver om even met de auto op en neer te crossen voor haar verjaardagsfeest. Ik wou dat ik een toverstokje had, zodat ik even mee kon swingen! Als ik nu even mijn ogen dicht doe en een van de liedjes luister op de site www.nederblues.nl
dan kom ik toch even een beetje langs :-).

Virtueel verdriet

Vanmiddag kwam Nine ineens hartverscheurend huilend naar me toe. Dan is er zo'n moment waarop je weet dat het ernstig is, maar je hebt geen idee wat er aan de hand is. Ik had geen ruzie of harde bonk gehoord... Al gauw werd de omvang van haar verdriet duidelijk. DOES was weg. Compleet van het scherm verdwenen.

zo zag Does er ongeveer uit....
Nu weten jij en ik dat dit bewegende plaatje gewoon een kwestie is van rekenregeltjes en picksels (schrijf je dat zo??). Maar niet voor Nine. Does was niet alleen een van haar hondjes, nee, het was haar lieveling. Als ze in real life een hondje zag dat ook maar in de verste verte op "haar" Does leek, dan riep ze verrukt: "Daar is Does!!".

Maar als je nu het spel startte stond Does er niet meer bij.... Na wat onderzoek bleek dat ze hem had gedoneerd bij het hondenhotel... Ai. En ze had er dus geen geld voor gekregen en nu had ze niet genoeg geld meer om een nieuwe Does te kopen. Ai Ai....

Maarrrrrr gelukkig is er dan zoiets als een cheatmode. Eerder had ik deze nog niet gebruikt. Ik vind dat het goed en leerzaam is als ook mijn kindjes leren dat geld een waarde heeft en dus dat ze het moeten verdienen voordat ze het kunnen verpatsen.
Maar nu.... dit ontroostbare meiske.....

Al was het dan nog niet HAAR DOES, ze kon weer een nieuw hondje kopen. Natuurlijk precies hetzelfde hondje en ook dit exemplaar heet Does. (het is ook wel een heerlijke Hollandse no-nonsense naam ;-)).

Nine weer een soort van gelukkig.. Pffff.

Was er in real life ook maar een cheatmode voor mijn bankrekening ;-).

Marleen, Duuk en ...... jip

Marleen mocht even op mijn pc rekenspelletjes doen om de tafels te oefenen. Msn stond open en Duuk was online.... Marleen wilde wel even met papa msn-en. Waar Marjo says staat, zou dus eigenlijk Marleen says moeten staan ;-)


[...]
Marjo says:
ben je er nog??
Duuk says:
ja ja
Duuk says:
wat is jip?
Marjo says:
dat betekent ja
Duuk says:
aha is dat een nieuw woord
Marjo says:
nou voor mij betekent het ja
Duuk says:
ok goed hoor
Duuk says:
welk spel speel je?
Marjo says:
rekken spelletjes
Duuk says:
ok ik ga zo ook maar even spelen...
Duuk says:
liggen jullie zwemkleren al klaar? (Marleen en Nine hebben vrijdag om 19.00 en 19.30 zwemles)
Duuk says:
vanavond moet je met kleren aan toch?
Marjo says:
jaja maar moet ik ze ook aan doen?
Duuk says:
hoeft nog niet hoor
Marjo says:
maar waarga je dan mee spelen???
Duuk says:
weet ik nog niet, ik ga wel kijken op spele.nl
Marjo says:
ga je dat egt doen pap
Duuk says:
jip
Marjo says:
zullen we die jip gebruiken als gehijmen taal voor ja???
Duuk says:
jip hoor
Marjo says:
haahaahaaahaaaaa!!!!!!!!
Duuk says:
http://www.spele.nl/spel/stitchtikibowl.html klik maar eens op
Marjo says:
sory hoor maar ik ga eten is dat ok??
Duuk says:
jip hoor


Marleens eerste msn gesprekje..... wat wordt ze toch groot....

Marleen just had her first little chat with Duuk on msn. I'm sorry, David, I'm not gonna translate it all. You just have to learn Dutch ;-)

Inzicht

Soms is het gewoon nieuwsgierigheid. Soms heb je even wat wijsheid nodig. Soms is het een spelletje, soms bittere ernst. Ik hou wel van die kaartjes. Je denkt aan wat je nodig hebt, of waar je mee zit, en trekt een kaart. De oplossing dient zich aan. Zo simpel is het. Soms liggen ze bij een boekenwinkel waar ik graag kom. Ik kan ze nooit laten liggen. Vaak zegt het me (op dat moment nog) niets. Soms is het "spot on". Ik heb thuis ook een doosje met van die kaartjes.
Op het doosje staat oa dit:

Het gebruik van deze inzichtkaarten en het effekt dat ze op je kunnen hebben, berust op het principe dat er geen toeval bestaat. Trek je een inzichtkaart dan zal deze,volgens de wet van de synchroniciteit, op dat moment voor jou in jouw bewustwordingsproces van belang zijn. Zo kunnen de kaarten je misschien wijzen op een kwaliteit van jezelf waar je nog sterker kontakt mee zou kunnen maken. Ook is het mogelijk dat je de kaarten konfronterend ervaart door de manier waarop zij je een dieper, spiritueel perspektief bieden op de uitdagingen in jouw leven.

Ik geloof niet in toeval. Ik geloof dat alles een reden of doel heeft. Ook wat betreft de moeilijke dingen in het leven. Dus als ik een bepaald kaartje trek, dan zegt dat me iets. Niet dat ik altijd meteen snap waarom ik nu juist dat kaartje trek, maar het zet me aan het denken. Het doosje met kaartjes heeft een tijdje werkeloos op de kast gelegen. Maar vanaf vandaag ga ik elke dag een kaartje trekken. En jullie mogen meegenieten.... Misschien wordt je er zelf ook nog wel wijzer van :-)))

Ik google net nog even wat op het wereld wijde web, naar inzichtkaarten. Ik kom op allerlei sites waar je kaartjes kan trekken. Op twee totaal verschillende sites trek ik twee keer hetzelfde kaartje..... toeval?? (dachtutnie)

Voordat je lichaam werd gevormd was jij er al. Nadat jouw lichaam op houd te bestaan, ben je er nog steeds.

Ik geloof daar wel in. Jij??

Loslaten....

Vorige week heb ik twee paar skeelers gescoord via een collega die ook twee meiden heeft, maar dan wat maatjes groter. Onze meiden konden dit wel waarderen. Maar het is een beetje met een dubbel gevoel dat ik ze die skates aan zie doen. Wat als ze zich bezeren? En nu komt dan toch echt het moment dat ze gewoon samen het park in gaan. Uit mijn gezichtsveld.

Loslaten. Het hoort erbij. Maar soms zou je willen dat je ze nog even in de buurt kon houden. Gewoon op het peuterspeelplaatsje om de hoek, waar ik ze nog kan horen als ik de voordeur open doe. Of gewoon lekker in de achtertuin. Maar ja. Gelukkig zijn ze samen. Vandaag heb ik beschermers voor ze gekocht en kon ik het niet langer meer uitstellen....



Misschien ga ik ook gewoon van die dingen kopen, dan ga ik lekker mee :-)))(dat zal Sonja B ook wel goed vinden... zodra er weer een kg af is, horen jullie het meteen, conclusie: sinds de 3 speed kg's blijf ik maar hangen.....

Letting go....Last week I bought some secondhand skeelers for the girls. And they love it! Only I have mixed feelings about it, because now they need to go a bit further into the park and I cannot watch them anymore....
Maybe I will buy me a pair too, so we can skate together!! (maybe that will kick off some weight also ;-)

Deze dag vol regen
weerspiegeld mijn gemoed.
De trein waarvan ik dacht
dat die mijn bestemming deelde
ging aan mij voorbij.

Ik ben op het goede spoor
en blijf op dit perron.
Zo wacht ik op mijn trein
en een dag vol zon.

Chick

Soms heb je van die dagen dat je je afvraagt wie je nu eigenlijk bent. Hoe je jezelf ziet. Hoe anderen je zien.
Via Eliane, die het weer van Danielle had, kwam ik uit bij Blessthischick. En dit ben ik. Helemaal. Ik heb nog even getwijfeld over een paar vleugeltjes... Maar daar ben ik toch weer net iets te nuchter voor ;-) hoewel.......



En hoe zien jullie jezelf???

Valentijn

Eigenlijk vind ik het maar een commercieel gedoe, die Valentijnsdag.
En toch...

.. vind ik het superschattig dat Nine een Valentijnstekening heeft gemaakt voor haar grote liefde (zie vorige blog)



... geniet ik er van dat Marleen en Nine allebei hadden bedacht dat ze hun juf een valentijnskaart wilden geven (en toevallig had ik nog wat kaarten met hartjes liggen :-).

... heb ik mijn hubbie ook een Valentijns-e-card gestuurd (wel twee want ze waren zo leuk!!)

Ach ja... liefde is toch wel erg leuk, eigenlijk!

Just do it!!

De laatste paar dagen doe ik eindelijk wat ik al tijden aan het uitstellen ben: bezoekje kapper, winterjas kopen, afspraak mondhygieniste verzet (naar voren, ik ben lekker al geweest en heb ineens weer een stralend wit gebit!!!) en meer van dat soort dingen. Vandaag heb ik eindelijk eens vloerbedekking onder de poten van onze keukenstoelen geplakt. Ik werd gek van dat vreselijke geluid als je een stoel naar achteren schoof... En dan denk ik: WAAROM HEB IK DIT NIET AL VEEL EERDER GEDAAN????

En zo is het met veel meer dingen. Niet meer uitstellen, gewoon even doen en vervolgens versteld staan van het effect :-)

Nu ik een flitsende coupe met laagjes heb, willen mijn meisjes ook zo worden geknipt! Dus vanochtend heb ik de schaar gepakt en ze flink onderhanden genomen (ja ik doe dat zelf, vinden jullie dat ook niet vreselijk dapper???)En ik moet zeggen, het is best goed gelukt (toch?)

Nine ervoor...


Nine erna



Marleen ervoor



Marleen erna



En dan nog even een gekke foto van het broodje falafel van Nine. Die griet knutselt zelfs met eten! (love her)


Quick translation for my exotic friends ;-)
No more procrastination for me. So I went to the dentist, the hairdresser and bought myself a winterjacket. I repaired the kitchenchairs (no more ugly noises when you move them backwards) and asked myself: why didn't I do this earlier?????
Now that I have this fancy new haircut, my girls wanted to have the same look. So I took the scissors and "did" them too. I'm quiet proud of my work, it is ok (isn't it?)
The last picture is Nine playing with her Falafel-food (which reminded us about some funny Australian guy who made that for us a long time ago ;-)

Buiten is het nog donker....

Maar binnen schijnt de Amaryllis!


Geweldig vind ik deze bloemen. Zo mooi hoe uit het niets een grote stengel verschijnt met als finale die prachtige bloemen. Zo stralend dat het lijkt alsof zij licht geeen. (het halogeenspotje dat er boven hangt helpt natuurlijk wel mee om dit verlichtende effect te bereiken ;-)

Bespiegeling

Nine is bij mij in bed gekropen en kijkt naar de spiegeldeur die in onze kamer is.
"Als ik zwaai, dan zwaait mijn spiegelbeeld terug. En als ik mijn hoofd beweeg, dan beweegt mijn spiegelbeeld ook. Dus ik ben ook de Nine in de spiegel!"

Ja meid, je bent meer dan alleen je lijf, je bent meer dan alleen je reflectie. Je bent zo veel meer!

Alweer een kindje geboren

Nog nauwelijks bekomen van de viering van de geboorte van dat wonderlijke kindje Jezus, is het voor ons alweer tijd om een andere geboorte te vieren :-)

38 jaar geleden, om 6.40 uur om precies te zijn, kwam in een schuur in de polder onder de rook van Rotterdam en Delft een meisje ter wereld. (die schuur moet je ruim zien, een deel ervan was tot een knusse woning omgebouwd). Geboorte gewicht was 3000 gram, lengte 52 cm.



Vandaag gevierd met een dagje sauna (waarvan geen foto's ;-))

Universe = ever in us

Via de blog van Paule kwam ik hierop. En natuurlijk ben ik dan ook weer razend nieuwsgierig wat voor kaart bij mij past: Het universum :-)

You are the World

Completion, Good Reward.

The World is the final card of the Major Arcana, and as such represents saturnian energies, time, and completion.

The World card pictures a dancer in a Yoni (sometimes made of laurel leaves). The Yoni symbolizes the great Mother, the cervix through which everything is born, and also the doorway to the next life after death. It is indicative of a complete circle. Everything is finally coming together, successfully and at last. You will get that Ph.D. you've been working for years to complete, graduate at long last, marry after a long engagement, or finish that huge project. This card is not for little ends, but for big ones, important ones, ones that come with well earned cheers and acknowledgements. Your hard work, knowledge, wisdom, patience, etc, will absolutely pay-off; you've done everything right.

What Tarot Card are You?
Take the Test to Find Out.

Ik ben niet met een studie bezig en getrouwd ben ik inmiddels al weer 9 jaar :-). Maar het zinnetje "Everything is finally coming together", dat doet me wel wat. Ik ben al een tijdje aan het zoeken (weet niet zeker waarnaar, dus das best lastig) en voel dat ik op het punt sta om "het" te vinden. Dus wie weet.....

Kleurexplosie

Iedereen kent die reclame van Bravia wel, met die kleurexplosies in een grauwe buurt vol flatgebouwen. Vanochtend speelde de natuur een zelfde spel. De zon kwam op en kleurde de lage bewolking knal oranje. Dit licht werd weer weerkaatst door die wolken en zo ontstond er een werkelijk prachtig licht dat alles en iedereen van zijn beste kant liet zien. Blauw werd blauwer, rood knalde echt op mijn netvlies. En of dat nog niet genoeg was, ontstond er ook nog een regenboog. Ondanks de regen en de koude wind heb ik me kapot genoten. Waarom heb ik op zo’n moment mijn camera toch niet bij me? Nou ja, doen we gewoon een foto van de Bravia site (linken lukte niet)

Democratie

Vandaag mochten we stemmen. Kiezen, kiezen wie je wil. Ik vind het altijd best lastig om te kiezen. Dat heb ik al in het restaurant. Wat wil ik eten. Vraag het maar aan Duuk. Ik hou het meest van buffetten. Van alles een beetje en als iets bevalt een bord vol. Bij de verkiezingen is het meer als een keuze menu. Van het ene zou je het voorgerecht wel willen, bij een andere combinatie spreekt het hoofdgerecht meer aan.

Ook binnen ons gezin worden de jongeren onder de 18 steeds mondiger. En zo is onlangs democratisch besloten dat woensdag de dag is dat de kids mogen kiezen wat er gegeten wordt. Natuurlijk hebben we hier wel een aantal voorwaarden aan verbonden... geen eten met een P (met uitzondering van pastinaak portobella's en postelein) en niet elke week hetzelfde.
De uitslag van deze verkiezing was verrassend: Marleen koos meteen de eerste keer voor spruitjes (echt waar!) en Nine koos een week later voor kaasfondu. En wat hebben we gesmuld! Vandaag was het broccoli met aardappels en vleesjes. Toen het gekookte aardappeltjes bleken te zijn geworden, was Marleen behoorlijk boos en teleurgesteld, want ze had (natuurlijk)gebakken aardappels bedoeld. Tja, net zo als in de echte politiek is het zaak om goed op je woorden te letten, want vaak is iets voor meerdere uitleg vatbaar. Toen bleek dat de kok voor de vleesjes IKEA-gehaktballen had gekozen en er zo'n lekker IKEA-sausje bij zat, klaarde Marleen weer op.

Ik ben benieuwd wat voor menu we de komende jaren voorgeschoteld zullen krijgen in de politiek....en of dat ook een beetje zal smaken.....