Wakker getagt

Hoi daar ben ik dan weer, even. Ik ben uit mijn winterslaap wakker getagt. Eliane (zie mijn favoriete blogs) vroeg me of ik de zesde foto uit het zesde mapje van mijn fotocollectie wil laten zien. Ik vond het erg spannend. Ik kwam uit bij het 6e mapje (2003) weer het 6e mapje 18-4 regenboogwindmolentjes en toen wist ik eigenlijk al dat ik mazzel had. Want dat is een mooie serie. Blije meisjes in een voorjaarszonnetje die spelen met een vrolijk gekleurde windmolentjes. En kijk nu zelf... daar wordt je toch helemaal blij van!
Bedankt voor de tag Eliane!

Sinterklaas 2007

Het begon allemaal alweer ruim 2 weken geleden, toen de goedheiligman voet aan wal zette aan het Eindhovens Kanaal.



Natuurlijk mocht 's avonds meteen de schoen gezet worden.
De volgende ochtend (heel vroeg...) waren de dames al beneden om de schoenen te checken. De "vangst" was een koek-versier-setje, waar de dames natuurlijk vrijwel meteen aan begonnen.


De rest van de dagen was de grote vraag elke keer weer: mogen we onze schoen zetten?
Ik zal het nog gaan missen dat ze spontaan zo vroeg uit de veren waren. Vooral als ze daarna naar school moesten. In het weekend was het wat minder...

Ook op school werd de sint gevierd. Vorige week vrijdag was er een Sintmusical van groep 6, en daarin zit Marleen, dus we boften als ouders en waren ook welkom. Vreselijk leuk om je kind zo vrij te zien op het poduim. Ik heb genoten! Duuk trouwens ook, die kwam er speciaal even voor uit zijn werk :-).



Zaterdag was het tijd voor (zeer waarschijnlijk de laatste ;-(( ) sintviering door de personeelsvereniging van de brandweer. De sint arriveerde weer op spectaculaire wijze, in een ladderwagen met sirene en zwaailicht. Een piet zonder veer had per ongeluk een auto (sloopwagen, die wordt gebruikt voor brandweeroefeningen ;-) in de brand gekregen... Dus daar kwam de brandweer!! (Ik heb hier een spectaculair filmpje van gemaakt, maar het is helaas net te groot om hier te plaatsen. Heeft iemand een idee hoe ik dat kan oplossen???)






Tenslotte was er natuurlijk pakjesavond. Opa en oma kwamen bij ons thuis. Na een heerlijke kaasfondu (heeeeel gezond, met bruin brood, rauwe groenten en.... eh veel kaas ;-) ging plotseling de bel en vonden we een grote zak bij de deur. We zijn allemaal heerlijk verwend, maar de meiden toch wel het allermeest. Veel Littlest Petshop en Polly pocket en verder oa piama's, kruikjes en bakfiguurtjes. Marleen haar grote wens ging in vervulling toen ze haar keyboard kreeg en Nine was door het dolle heen, toen ze ontdekte dat haar laatste kadootje de barbie Tanner pop was, met een hondje dat echt kan poepen (waar een mens al niet gelukkig van kan worden ;-)



Waar vooral Nine onverwacht ook erg mee in haar sas was, was de zak van sinterklaas zelf ;-)
]

En zo kwam er een einde van waarschijnlijk de laatste sinterklaas met nog een gelovige. De vragen die Nine stelt en de dingen die ze doorziet, doen vermoeden dat dit het laatste jaar vol mysterie was. Volgend jaar dan maar surprises en ik moet zeggen, daar kijk ik eigenlijk ook al naar uit. Maar goed, dat duurt nog een tijdje...

Marleen, de jonge impressionist

Vrijdag mocht de klas van Marleen meedoen aan een lokaal kunstproject. Er werd gevraagd of er nog ouders waren die het leuk vonden om die dag mee te begeleiden. Daar moest ik natuurlijk heeeeeeel lang over nadenken (NOT) ;-) Dus zo ben ik vrijdagochtend getuige geweest van de wonderbaarlijke metamorfose van een witte muur.
De opdracht voor de kinderen (groep 6 en groep 8) om een land te verzinnen, een huis of bouwsel waar je in kan wonen en een vervoersmiddel om er te komen. Eerst werd iedereen aan het schetsen gezet. Daarna mocht groep 6 eerst de muur beschilderen en ging groep 8 kleien en met hout werken. Na een pause werden de rollen omgedraaid.
Een kleine impressie van onze impressionist(e)







Gisteren kwamen opa en oma langs en zijn we even in "onze" galerie gaan kijken.



Goed bewaren, dit, voor als ze later een beroemd schilder is :-)

Iets erbij, iets eraf

We zijn naar de stad geweest. Shoppen met de meiden en tegenwoordig is dat gewoon erg leuk! (al is het, als ik dit schrijf, alweer ruim 2 weken geleden en ben ik voor het gemak al het gezeur en de vreselijk warme winkels alweer vergeten ;-). Wat vooral leuk is, is dat de dames echt een eigen smaak hebben ontwikkeld. Vooral Marleen is gevoelig voor stijl en ik moet zeggen: het staat haar nog goed ook!!



Op de terugweg naar de auto, met tassen vol nieuw spul, liepen we langs de kapper. Normaal knip ik de haren van de meiden eigenlijk altijd zelf(gewoon goed opletten bij de kapper en een beetje lef hebben) maar nu Marleen haar pony wil laten groeien, vond ik het wel een goed plan om eens met haar naar de kapper te gaan. Door deze spontane actie heb ik helaas geen duidelijke "ervoor"-foto. Marleen is helemaal trots op haar nieuwe haar en ik moet zeggen.... dit is de eerste keer dat ik niet denk: dat kan ik zelf beter ... (al komt het op deze foto niet helemaal goed over, moet ik zeggen...)


Mocht ik het ooit nog voor elkaar krijgen dat ik Marleen haar haar mag knippen: ik heb tijdens het knippen natuurijk wel heeeeel goed opgelet!!

Heppie helloween

Na een bord pompoensoep met spookjes

en een glas bloederig slijm met snotklonten

gingen heksje Marleen en spookie Nine
op pad... mensen bang maken en snoepjes scoren
Toen bleek dat er in onze, anders zo gezellige wijk, ineens erg veel griezels rondliepen, zweefden, vlogen en kropen.....








Maar spookie Nine en Heksje Marleen liepen onvervaard door, totdat zij alle spookhuizen hadden gezien en alle letters die daarbij hoorden hadden verzameld. Daarna werd het pas echt spannend want bij het verzamelpunt was de prijs uitreiking.. Helaas zijn de dames niet in de prijzen gevallen. Nine had het wel gezien en met de legendarische woorden:"Zo. Nu ga ik weer normaal worden" deed zij haar spookkleed af :-).

Het was gaaaahaaaaf!!

Het is inmiddels alweer 3 nachtjes geleden en ik ben nog steeds aan het nagenieten. Elke keer als iemand vraagt hoe het is gegaan. Elke keer als ik er aan terug denk. Het was een groot feest van zenuwen,zingen, dansen, lachen en adrenaline. Ik heb een paar nachten niet geslapen. Eerst van de spanning en alle liedjes die ik probeerde nog in mijn hoofd te stampen. Daarna van de adrenalinekick en alle liedjes die maar niet uit mijn hoofd wilden verdwijnen ;-). Ik zou het morgen zo weer doen! Duuk heeft foto's, maar die staan in NEF formaat (is erg groot en ik kan er niets mee op mijn pc). Even geduld nog please. Er zijn trouwens niet alleen foto's gemaakt. De uitvoering inspireerde Marleen tot het maken van de volgende tekening. Een prachtig werkje wat eigenlijk precies weergeeft waar het om ging ;-))))




Als je dan denkt dat ik na zo'n drukke periode van veel repeteren en een weekend vol uitvoeringen in een zwart gat zou vallen, dan heb je het mis. Daar had ik (onbewust??) wel voor gezorgd. Gevolg was dat ik de afgelopen dagen geen avond thuis was... ook vanavond niet.... Hoewel ik dus heel veel leuke dingen heb om over te bloggen, komt er van het bloggen zelf niet veel...

Oh, ja, zondagmorgen hebben we ook nog even de minimarathon gedaan met de meiden. Ik liep niet mee hoor, want ik moest natuurlijk s middags alweer schitteren op het toneel en dat gaat niet als je verrekt van de spierpijn ;-). Ik kuierde heen en weer tussen start en finish met kleren en drank (ook belangrijk, toch?). Vanaf vrijdag staan de foto's van de finish op internet. Hopelijk staan die van onze meiden er ook bij. Ik hoop dat ik er aan denk om te kijken want....

Morgenmiddag krijgen we bezoek :-) David en Franki uit Australie "doen" Europa en aangezien Eindhoven in Europa ligt, komen ze ook even hier langs ;-). Alles natuurlijk weer behoorlijk laat dag (geeft nix, dan heb ik tenminste een goede smoes dat het hier nog een beetje rommelig is ;-) dus ik ben net nog even als een tornado door het huis gesjeesd.

En dan is mijn lieve neeftje Martin vandaag ook nog jarig. En, hoewel ik me wel honderd keer had voorgenomen om vandaag even gezellig te gaan skypen met Friesland,
het is er niet van gekomen.... Sorry lieve Martin!

Druk dus, maar wel met allemaal leuke dingen, dus mij hoor je niet klagen! Of.. eh....kunnen er voortaan niet gewoon 30 uur in een etmaal????

Prietpraat

Gisterenavond aan tafel...
Kind 1 (dat annoniem wenst te blijven)"He, Papa heeft al een beetje grijs haar...., wat betekent dat??
Kind 2" Dat hij bijna opa is!!" ....
Wij: Nee, zo werkt dat niet hoor... ;-)
Kind 1: "Maar hou oud moet je dan zijn om opa te worden????"

Zaterdagavond gaan we naar een tuinconcert van Wibi Soerjadi.
We hadden het er over en de meiden hadden er wel zin in. Even later vraagt kind 1:" wanneer gingen we nu ook al weer naar Wibi Tsunami??"

David, onze vriend uit Australie komt zeer waarschijnlijk in de herfst weer langs. De vorige keer was dat een groot feest, want hij is onvermoeibaar in spelen en gek doen. Dit keer komt ook zijn vriendin mee en dat hebben we de meiden ook maar meteen nadrukkelijk verteld...
Kind 1: " Maar kunnen we dan nog wel met David spelen???"

David, our Australian friend is hopefully coming over this fall. Last time he came, it was one big party with a lot of fun and playing. This time he is bringing his girlfriend and we told the kids in advance so they know it will be different this time....
Child 1: " But can we then still play with David? " (I think so.....;-)

Een tijdje terug alweer, in de auto:
Kind 1: "Ik ga gewoon een kindje adopteren die al goed voor zichzelf kan zorgen. Die zelf naar de supermarkt kan enzo. Dat ze al kan gymen en lezen......"
tja... ;-)

De buit

Een verjaardag is natuurlijk niet compleet zonder kado's. En daar hadden we het nog niet over gehad. Ik heb er maar eens een foto van gemaakt. Van ons heeft ze een horloge gehad, een fototoestel (hadden we al, was lang in reparatie en ondertussen hadden we een nieuwe gekocht), een pet, een haarband, boek van Dolfje Weerwolfje, een etui en een muziekcd. Van haar vriendinnetjes (oa) een zaklamp van Didl, tatooviltstiften, Littlest Petshop (beter bekend als Wiebelhoofdjes), fimoklei om kralen mee te maken. Van ome Tim en tante Marjon: houten bloemetjes, een schilderset, kaarsjes, tijdschrift van Winx en een kaartspel van Winx. Van Opa, oma en tante Nienke: het geboortekaartje ingelijst, een slagroomspuit ;-), een diner in ons favoriete restaurant, een sierradendoosje, een klok, een vuurtoren met klankstaafjes (hoe noem je zoiets ook al weer) drop, een fleurige doos, multomap met tabbladen, en nog meer (omdat ik ongetwijfeld nu even iets vergeten ben...)
De verjaardag van Marleen zit er op. Het was een druk, maar ook supergezellig weekend. Iedereen bedankt voor jullie komst, kaartjes, gelukswensen en kado's :-)

Jarigen jobs

Niet alleen onze meid is jarig op 18 augustus. Ook Nienke zag ooit op deze dag het levenslicht. En zo togen wij naar Uden om daar gezamenlijk dit heuglijke feit te vieren.

Marleen werd enorm verwend met kadootjes. Sommigen waren wel erg origineel...

Een slagroomspuit, helemaal voor haarzelf!!

Haar grootste wens: eten in het grote restaurant!! Met eindeloze buffetten voor heerlijke hapjes (en toetjes.....)




En een mooi symbolisch kado. Negen maanden wachten op een kindje.... Negen JAAR wachten op een ingelijst geboortekaartje. Je zou bijna gaan denken dat hierover is nagedacht ;-))

Slaapfeestje II

Het slaapfeestje was bijzonder geslaagd! Ik heb er al een stukje over geschreven dus ik hou het even bij wat foto's.


Om een goede nachtrust te bevorderen werden er nog wat yoga-oefeningen gedaan... Maar of dat nu echt hielp om de boel rustig te krijgen .... ;-)



De volgende morgen hebben ze mooi uitgeslapen. Op een bepaald moment hoorden we beneden de tussendeur gaan. Ze waren het slaapzakkenspel aan het spelen (een kind op de gang, de rest verstopt zich in elkaars slaapzak). Heerlijk hoe ze eigenlijk zelf hun feestje maakten. Ik hoefde bijna niets te doen!
Na een heerlijk ontbijt heeft Marleen iedereen een tatoo gegeven. Nine had een Didl met allerlei chineese tekens (met betekenis) en zo heeft ze bij iedereen een teken op de arm gezet. Ik stond verbaasd van de schoonheid van haar schrift. Ze heeft er zeker talent voor!

Sssttttt

It's all so quit, shh, shh it is all so still...

Eindelijk, ze slapen. De meiden van het slaapfeestje van Marleen. Ik zit hier, in het kamertje ernaast lekker wat bij te werken. Eindelijk ook even wat tijd om te bloggen. Daar komt de laatste tijd maar weinig van. Geen idee waar ik mijn tijd aan verdoe, maar ik heb er echt een chronisch te kort aan... maar dit terzijde.

Vandaag is mijn oogappeltje dus jarig. NEGEN jaar is ze alweer. Wat vliegt de tijd.
Toen ze vanochtend samen met haar neefjes en nichtje was om alle kadootjes in ontvangst te nemen, viel het ineens op hoe groot ze is. Niet alleen qua bouw en qua looks, maar ook qua gedrag en houding. Een puber in de dop! De foto's komen (hopelijk) morgen. Ik ga nu ook maar eens stilletjes mijn bedje op zoeken, kijken of ik die nog kan vinden ;-)

Verrassing!

Nadat onze dames wel 10 nachtjes bij ome Tim en tante Marjon hadden geslapen, wilden we onze poekies toch wel heel graag weer zien. "Woensdag komen we" maar we hadden hen niet verteld hoe laat......
Stiekem zijn we dinsdagavond al naar Friesland gereden. Toen we binnen kwamen, moesten we heeeeeel zachtjes doen, want ze spookten nog wat rond boven....
Groot was dan ook hun verbazing, toen ze woensdagochtend naar zolder gingen om onze bedden klaar te maken en ons er toen al in zagen liggen!!! Nine had slechts enkele seconden nodig om dit te verwerken, al gauw brak er een vette smile door en vloog ze ons om de nek. Marleen had iets meer tijd nodig. Ze bleef maar verbaasd naar ons kijken.... "HUH??? Zijn ze dat nu echt?" Jammer dat ik daar geen foto van heb ;-). Gelukkig kwam ook zij uiteindelijk "bij" en werd het gezellig druk op ons bed. Boy, wat was het eerlijk om die meiden weer bij ons te hebben!

De boer op

Terwijl wij lustig doorklussen, krijgen onze dames biologieles bij de familie Bree.
Vanavond kreeg ik deze coole foto's doorgestuurd van tante Marjon.
Zien ze er niet super uit in die overalletjes??!!







Zo, die weten voor eens en voor altijd dat melk niet uit een pak komt, maar uit een melktank!