Stilte na de storm....

Vanochtend wervelde hier nog twee tornado's door het huis. Marleen en Nine hadden er zin in. Ze waren hieperdepiep. En nu is het stil in huis en zijn de tornado's verplaatst naar Uden. Hopelijk zullen ze daar in wervelkracht enigzins afnemen ;-). Daar worden ze warm ontvangen door opa en oma, zodat ze vanavond mee kunnen naar de kindermis. Ik ga vanavond zingen met het koor in de Joriskerk in Eindhoven en Duuk, de buurvrouw en een vriend van Duuk komen gezellig mee.

De witte tornado is hier al langsgeweest en ik vind het mooi zo. Natuurlijk kan ik nog een keertje stofzuigen en ik wil nog Peppermint-bark maken (geinspireerd door Francine) en meer van dat soort dingetjes. De kerstkaarten "moeten" ook nog. Maar die zullen de kerst toch niet meer halen (zoals elk jaar ;-). Dus daar maak ik me nu ook maar even niet druk om. Even ontspannen na een aantal drukke dagen. De zorgen om mijn werk even aan de kant (twee van de 4 collega's gaan vertrekken en ik zie het even niet meer zo zitten).

Vrijdagmiddag ben ik met Marleen nog even naar de stad geweest voor nieuwe kleren. Die griet groeit hard! Voorheen nam ik meestal een stapel kleren mee van de H&M en liet ik ze thuis passen en kiezen wat ze wilden houden. Maar nu gaan we het anders doen. Ik neem er gewoon af en toe een mee naar de stad om te shoppen. En dan zie je ineens hoe groot ze worden. Hoe ze hun eigen smaak ontwikkelen. Zo leuk, hoe Marleen mooie kleren uitzoekt, die haar echt goed staan. Sterker nog, geweldig staan! En het was gezellig, zo samen. Even hier heen, even daar kijken en tot slot nog even langs de snoepwinkel ;-)). Moeten we vaker doen!! Stom genoeg heb ik er niet eens foto's van gemaakt, dat ze haar geruitte rokje met colbertje aan heeft... Dat maak ik morgen wel weer goed. Oke?

Iedereen hele fijne kerstdagen!!
Voor Lene, Keld, Anne en Simon: Glædelig Jul og godt nytår

Nog een dagje.....

....schaapje zijn bij de kerstviering op school.
.....werken met als afsluiting een kerstreceptie met een pakket
al haaaaaalt de oorspronkelijke inhoud het niet met.....


deze inhoud!

Creatief met haardhout

Vandaag kwam Lisse spelen en samen met Nine bouwden ze een bioscoop voor de Wiebelhoofdjes... Een bouwvergunning was nog niet aangevraagd en die zouden ze ook zeker niet gekregen hebben, evenals een gebruiksvergunning. Maar een plezier dat ze hadden! Niet lang nadat deze foto is gemaakt, is het zaakje jammerlijk in elkaar gestort. Er zijn gelukkig slechts enkele wiebelhoofdjes licht gewond geraakt. Zij zijn tijdelijk opgenomen in het dieren ziekenhuis. De bioscoop is weer gewoon haardhout...

Goedgekeurd

Eigenlijk had ze in april al gemoeten... maar vandaag kwam het er pas van: Nine is naar de schoolarts geweest. Grote zus Marleen had al in geuren en kleuren verteld wat haar zoal te wachten stond. En Nine had er zin in. Vooral omdat ze dan 's middags niet naar school hoefde (maar dit terzijde ;-)).

Wat is het dan toch heerlijk als je ziet dat je kind het gewoon goed doet. Kijken, luisteren, schrijven, motoriek en een gezellige klets bij het beantwoorden van vragen. Lengte en gewicht precies gemiddeld en de curve prachtig volgend. Alle oefeningen en bewegingen die de arts van haar vraagt, voert ze keurig en met humor uit. Af en toe even twijfelen wat ook al weer rechts is... (maar dat heeft ze van haar moeder ;-). Heerlijk dat ze ook door de deskundigen is
Gezondheid, iets om elke dag weer dankbaar voor te zijn.

Away in the manger......

 

De kerststal volgens Nine. Wat zijn kindertekeningen toch geweldig :-) 

Boodschappenlijst....

Wanneer weet je dat je iets te veel achter de computer hebt gezeten?
Als je op je boodschappenlijst VOLKORENMAIL hebt geschreven....

Dit weekend zal er niet veel van mailen of bloggen komen, want ik ga zingen in de stad. Duzzz ga je toevallig shoppen in Eindhoven, hou dat de podia in de stad in de gaten! En als je dan een stel enthousiaste idioten met een kerstmuts op ziet, dan is de kans groot dat ik er ook bij sta :-))).

Jingle bells, jingle bells......

Oh joy

Gisterenavond is Duuk er nog even helemaal voor naar Uden gereden: de kerstboom. En zo rook gisteren de hele kamer naar die heerlijke dennegeur. De meiden waren helemaal op getogen vanmorgen, we hadden er zin in! Vanmiddag was het dan zo ver.
Echter... ik had een humeur om op te schieten, de lichtjes zaten in een onmogelijke kluwe in elkaar, nergens was een verlengsnoer te vinden, de dames konden alleen ruzie maken..... Dus ik heb het maar even gelaten. Alle drie verdwenen we naar onze eigen plek in huis. Soms is dat even nodig, al had de timing misschien beter anders kunnen zijn.
Gelukkig was de sfeer na het avondeten stukken beter en zo is alles toch nog goed gekomen. Inclusief de beloofde kransjes, die de dames strategisch op pak-hoogte hebben gehangen. Mijn nieuwe wapen tegen de stijd om vrede in huis. Haha, dat staat er mooi.... wapen in de strijd om vrede. Ze snapten het meteen: "Oh, dus als we onze kamer opruimen, of geen ruzie maken"..... YEP. Opvoedkundig wellicht totaal onverantwoord, maar als het werkt hoort u ons niet klagen!

De kerststal van playmobil met een aantal "gueststars"

DE boom

Het Lotus-waxinelichtje uit de Deense glasfabriek Holmegaard (die hebben toch mooie dingen!!!)

Het was hard werken... maar nu is het puur genieten om in de kamer te zitten, dus dat ga ik nu nog even doen!!

Beetje vreemd....

Van mijn Friese vriendin Paule heb ik het stokje doorgekregen om te bloggen over vreemde dingen... althans vreemde dingen die bij mij horen. Tja en dat is best lastig, want wat ik vreemd vind, kunnen jullie wel heel normaal vinden, maar vooral andersom zal natuurlijk veel voorkomen. Dus ik gok er maar op dat jullie dit wel vreemd genoeg zullen vinden:

1 Ik zing op de fiets. Katie Melua op mijn oortje en brullen maar. De vreemde blikken die ik af en toe van tegenliggers ontvang doen mij vermoeden dat deze eigenschap wel in deze blog thuis hoort.

2 Ik kan naast zingen ook nog andere vreemde geluiden produceren. Laatst verraste ik mijn collega's op het volgende euvre: hinnekend paard, piepende cavia (dit is een piep van laag naar hoog), piepende hond (zelfde piep maar dan van hoog naar laag), een lief klein poesje (mieuw), en tenslotte een vis (deze is niet moeilijk, gewoon een beetje vissig kijken :-).

3 Ik belaag mijn kat regelmatig met naalden omdat ik zo veel van hem hou..... Dan prik ik hem voor bloed of spuit hem vol met insuline, want onze Bas is diabeet! Dus dat maakt het prikken wellicht iets minder vreemd, zelfs een beetje begrijpelijk. Het blijft echter voor veel mensen wel vreemd dat ook katten suikerziekte kunnen hebben. Zelfs de collectant die laatst voor diabeten langs de deur kwam had er nog nooit van gehoord....

4 Ik ben gek op mijn sproeten :-). Want dankzij deze vrolijke vlekjes ziet bijna niemand dat ik al sinds mijn kleutertijd een joekel van een litteken van ca 4,5 cm, midden in mijn gezicht heb. Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht, maar hier en daar een proet maakt alles weer goed! (en nee, ik ga nu geen close-up meesturen!)

5 Ik geloof in karma en reincarnatie. Op zich niet zo heel vreemd, want bijna de hele Aziatische bevolking doet dat ook (en ook steeds meer westerlingen, trouwens). Maar toch, als je er ooit een balletje over op gooit, zijn er velen die je toch wel even vreemd aankijken... Misschien komt dat omdat zij mij uit een vorig leven kennen als atheist of hoe heet dat ook alweer als je niet gelooft dat er ook maar iets overblijft als je deze aarde verlaat?

6 Wat ik zelf heel vreemd vind momenteel is waarom ik als talentvol schrijver, dichter, scrapper, schilder en zanger toch in vredesnaam in een archiefbaan ben beland...
(he, en nu begint het hier ineens een beetje vreemd te ruiken.....)

verder...
- heb ik veel moeite met d's en t's en heb ik bijna mijn hele leven nieuwschierig geschreven ipv nieuwsgierig (voor degenen die zich afvragen wat daar nu weer vreemd aan is). Maar blijkbaar is dat helemaal niet vreemd, want Paule en Marjolein hebben hetzelfde!! (of heb ik toevallig gewoon vreemde vriendinnen???)
- wil ik in de auto als ik rij GEEN muziek horen (in tegenstelling tot Marjolein) omdat ik toen ik dat nog wel deed dus 2 keer BIJNA een ongeluk heb veroorzaakt..... Ik kan veel, maar multitasken achter het stuur is in mijn geval levensgevaarlijk!
- aai ik regelmatig de printer op het werk als hij de melding geeft dat hij nog moet opwarmen, maar ik ken mensen die dat ook doen, dus die telde niet, vond ik.

Tenslotte ga ik wel iets heel vreemds doen... ik stuur deze "opdracht" niet verder door. Allereerst hou ik niet van "kettingbrieven" dus stuur ik ze nooit door en ten tweede zou ik echt niet weten wie ik hier nu nog mee lastig kan vallen, want alle bloggers die ik ken zijn al "getikt" door concurenten. En toch vond ik het KEI-LEUK om aan het eerste deel van het verzoek van Paule te voldoen!!

Het moet niet vreemder worden.......

Een zonnige zondagmorgen

Marleen is sinds gisterenmorgen op winterkamp met Scouting. Nine heeft het rijk alleen. Dat is leuk, want geen ruzie en alles lekker voor haarzelf, incl. mama en papa. Maarrrrr onze kabouter mist haar zusje toch ook wel heel erg. En dat is op zich ook weer heerlijk om te horen. Want hoezeer ze elkaar ook af en toe in de haren vliegen, ze zijn toch duidelijk ook gek op elkaar.

Maar goed. Duuk had vandaag een roeiwedstrijd. Gewoon, hier om de hoek (nou ja, paar km fietsen) en omdat ik maar 1 kindje had, kon ik eindelijk weer eens mee fietsen. En het is ook nog eens mooi weer, joepie!! Dus hebben we allemaal een heerlijke ochtend gehad. Lekker gefietst langs het kanaal en "onze mannen" aangemoedigd. Ze mochten als eerste vertrekken en kwamen dus ook als eerste aan. "En dus hebben ze gewonnen!" aldus Nine. We zullen zien. Snel gingen ze in ieder geval wel!

Aan de start


Onderweg (valt niet mee om fietsend scherpe foto's te maken....)


Een trotse vader en dochter

Duuks' trouwste fan (met zelfgemaakte vlag, let op de roeiboot in het midden :-) )


Duuk, Michel and of course Nine


Een heerlijke ochtend hebben we alvast in onze zak. Straks als Marleen weer thuis is, gaan we de kinderboom vast opzetten. Heerlijk zo'n dag!

Universe = ever in us

Via de blog van Paule kwam ik hierop. En natuurlijk ben ik dan ook weer razend nieuwsgierig wat voor kaart bij mij past: Het universum :-)

You are the World

Completion, Good Reward.

The World is the final card of the Major Arcana, and as such represents saturnian energies, time, and completion.

The World card pictures a dancer in a Yoni (sometimes made of laurel leaves). The Yoni symbolizes the great Mother, the cervix through which everything is born, and also the doorway to the next life after death. It is indicative of a complete circle. Everything is finally coming together, successfully and at last. You will get that Ph.D. you've been working for years to complete, graduate at long last, marry after a long engagement, or finish that huge project. This card is not for little ends, but for big ones, important ones, ones that come with well earned cheers and acknowledgements. Your hard work, knowledge, wisdom, patience, etc, will absolutely pay-off; you've done everything right.

What Tarot Card are You?
Take the Test to Find Out.

Ik ben niet met een studie bezig en getrouwd ben ik inmiddels al weer 9 jaar :-). Maar het zinnetje "Everything is finally coming together", dat doet me wel wat. Ik ben al een tijdje aan het zoeken (weet niet zeker waarnaar, dus das best lastig) en voel dat ik op het punt sta om "het" te vinden. Dus wie weet.....

Heerlijke avondje II

Vol verwachting klopt ons hart.... Omdat de vorige keer de piet de zak in de achtertuin had gedropt, werd deze nauwlettend in de gaten gehouden. Echter... dit keer werd gewoon aan de voordeur aangebeld ;-)


Boven in de zak van de Sint zat een gedicht! Voor iedereen een stukje (ook voor tante Nienke aan de telefoon). Zo leuk dat de meiden nu zelf hun stukje konden voorlezen :-)

Het geluk was groot, toen de dames allebei een heftig gewilde pop in de zak vonden

Voor (o)ma een gezellig lichtje in de tuin

Voor (o)pa een kookboek (hoe kan het ook anders ;-)


Do volgende dag waren de meiden vrij. De hele ochtend hebben ze boven gespeeld en zo kwamen ze beneden: een hele creatieve manier om met poppenkleertjes bezig te zijn!

Al met al een heel geslaagd sinterklaasfeest.
Even op adem komen en dan: op naar de kerst!

Kleurexplosie

Iedereen kent die reclame van Bravia wel, met die kleurexplosies in een grauwe buurt vol flatgebouwen. Vanochtend speelde de natuur een zelfde spel. De zon kwam op en kleurde de lage bewolking knal oranje. Dit licht werd weer weerkaatst door die wolken en zo ontstond er een werkelijk prachtig licht dat alles en iedereen van zijn beste kant liet zien. Blauw werd blauwer, rood knalde echt op mijn netvlies. En of dat nog niet genoeg was, ontstond er ook nog een regenboog. Ondanks de regen en de koude wind heb ik me kapot genoten. Waarom heb ik op zo’n moment mijn camera toch niet bij me? Nou ja, doen we gewoon een foto van de Bravia site (linken lukte niet)

Het heerlijke avondje

Het was een feest, dinsdagavond. Opa en oma kwamen en op tafel stonden heerlijke tapashapjes. De meiden waren vol verwachting en ze hielden de achterdeur goed in de gaten. Daar was immers de laatste keer de zak gedropt… Maar niets is meer onvoorspelbaar dan de Sint en zijn Pieten en zo kwam het dat er dit jaar werd aangebeld! Juist op het moment dat ook Tante Nienke belde, dus Marleen stormde naar de telefoon en Nine met Duuk naar de voordeur….
De zak werd binnen gehaald en Tante Nienke kon meteen meegenieten met het gedicht wat we met zijn allen voorlazen. Dat was wel erg cool, dat de meiden nu zelf het gedicht konden lezen! En leuk dat Nienke er op deze manier ook een beetje bij kon zijn.
Daarna was het natuurlijk uitpakken geblazen. De meiden werden steeds gelukkiger en enthousiaster met elk kadootje dat ze kregen. Alleen al die ski-sokken, daar snapten ze niets van…. Een paar is toch genoeg?? (wacht maar tot ze zelf de was mogen gaan doen ;-) Afijn, iedereen is heerlijk verwend, dus: DANK U SINTERKLAASJE!! (graag gedaan ;-)
Foto's volgen nog

Trots

De laatste tijd komt Marleen thuis met dictee briefjes. Voorheen stonden daar regelmatig vauten in ...... Maar de laatste tijd worden dat er steeds minder!

En vandaag vertelde ze me semi nonchalant dat de juf erg tevreden was geweest vandaag, over haar rekensommen, twee stickers had ze maar liefst gekregen. YES. We wisten wel dat ze het kon, ze moest het alleen zelf nog even ontdekken. :-)

Ze is zowiezo veranderd; meer open, een twinkel in haar ogen. Meer kletsen en moppen vertellen (van die heerlijke kindergrappen, waarvan ze een stukje nog wel weet, maar de clou totaal is vergeten;-). Meer knuffels en samen spelen. Minder ruzie met mij of met haar zusje. Ze wordt groot, mijn oudste. Ik zie ons al samen in de stad, opzoek naar die coole laarzen, die hippe broek. En daarna samen genieten van een kopje cappucino bij La Place......

Bezoek uit het buitenland

Wat gaat de tijd toch snel. Inmiddels is het alweer zondagavond en is het weekend alweer bijna afgelopen. Dit weekend stond in het teken van bezoek uit het buitenland. Zo hadden we vrijdag en zaterdag Scot uit Australie op bezoek. Toen Duuk jaren geleden een tijd lang Down Under heeft gezeten, was hij het kleine zoontje van een goede kennis waar Duuk een tijd lang heeft gewoond. Maar ook kleine mannetjes worden groot, en zo stond er dus ineens een flinke jonge man op de stoep. Hij voelde zich meteen thuis en onze meiden vonden het erg leuk en interessant om alweer iemand uit Australie op bezoek te hebben. (de vierde gast dit jaar!!).

Vrijdagavond mochten de schoenen worden gezet. En de volgende ochtend (heel vroeg...) vonden de meiden een cd-rom van Robbie Konijn in de schoen met een cursus Engels voor kids !!!! Dus binnenkort kunnen de meiden ook meekletsen als we bezoek uit Australie of Denemarken krijgen :-))

Zaterdagmiddag stond er ook nog een bezoek aan ander bezoek uit het buitenland: de Sint! Zoals elk jaar ontmoeten we de goedheiligman in de kazerne van de brandweer. Het was weer een geslaagde middag met veel gezellige pieten en rondrennende kinderen. Dit was alleen niet de echte sint.... "Zijn rimpels waren gesminkt en zijn baard zat vast geplakt", volgens Nine. Maar dat mocht de pret niet drukken....... zolang de echte sint maar bestaat is er (voor als nog) geen vuiltje aan de lucht!



Zondag was een heerlijke dag waarin niets hoefde en alles mocht. Sint had gevraagd om de schoen te zetten met een wortel voor het paard, dus vanochtend was het weer raak... Dit maal vonden de meiden hele coole skisokken in de schoen. Dat kwam mooi uit! (hoe weet die sint dat toch allemaal.....) Dus 's middags zijn we nog even naar de ijsbaan geweest, met de nieuwe sokken :-). Dit keer ging ik ook mee, en ik kan het nog steeds!! Op mijn oude kunstschaatsen die met leukoplast aan elkaar hangen. En ik ging nog menig schaatser voorbij, ha! (geen foto's, helaas, dus jullie zullen me op mijn woord moeten geloven ;-)

Democratie

Vandaag mochten we stemmen. Kiezen, kiezen wie je wil. Ik vind het altijd best lastig om te kiezen. Dat heb ik al in het restaurant. Wat wil ik eten. Vraag het maar aan Duuk. Ik hou het meest van buffetten. Van alles een beetje en als iets bevalt een bord vol. Bij de verkiezingen is het meer als een keuze menu. Van het ene zou je het voorgerecht wel willen, bij een andere combinatie spreekt het hoofdgerecht meer aan.

Ook binnen ons gezin worden de jongeren onder de 18 steeds mondiger. En zo is onlangs democratisch besloten dat woensdag de dag is dat de kids mogen kiezen wat er gegeten wordt. Natuurlijk hebben we hier wel een aantal voorwaarden aan verbonden... geen eten met een P (met uitzondering van pastinaak portobella's en postelein) en niet elke week hetzelfde.
De uitslag van deze verkiezing was verrassend: Marleen koos meteen de eerste keer voor spruitjes (echt waar!) en Nine koos een week later voor kaasfondu. En wat hebben we gesmuld! Vandaag was het broccoli met aardappels en vleesjes. Toen het gekookte aardappeltjes bleken te zijn geworden, was Marleen behoorlijk boos en teleurgesteld, want ze had (natuurlijk)gebakken aardappels bedoeld. Tja, net zo als in de echte politiek is het zaak om goed op je woorden te letten, want vaak is iets voor meerdere uitleg vatbaar. Toen bleek dat de kok voor de vleesjes IKEA-gehaktballen had gekozen en er zo'n lekker IKEA-sausje bij zat, klaarde Marleen weer op.

Ik ben benieuwd wat voor menu we de komende jaren voorgeschoteld zullen krijgen in de politiek....en of dat ook een beetje zal smaken.....

Gesprek van de dag

Nine: Ik wou dat ik het paard van Sinterklaas was....dan mocht ik lekker veel wortels eten.
Marleen: Ja, en dan zou ik altijd lekker dicht bij Sinterklaas zijn....
Nine: dan mag hij de hele dag op me zitten....

 
Een zelfportret.... als paard van Sinterklaas natuurlijk ;-)door Nine 

Weekendje Friesland

We gaan niet vaak met de trein. En nu weet ik ook weer waarom..... Als het allemaal volgens schema gaat en het is niet al te druk dan is het heerlijk. Je gaat zitten, pakt een boek waar je anders nooit aan toe komt en laat je rijden. Maar..... er waren meer mensen die zo dachten, dus was het een beetje druk.... Het was zo druk dat we blij mochten zijn dat we nog in de trein pasten. We hebben van Eindhoven tot Amersfoort in het (tja hoe noem je dat...) halletje bij de deuren gestaan. Pal voor de wc.... dat was dan wel weer handig ;-) We baalden natuurlijk stevig, maar de meiden hielden zich goed en maakten er het beste van. Hier zitten ze op mijn tas.

Eerst zijn we bij Paule geweest. Stom genoeg heb ik daar helemaal geen foto's van. Het was helaas maar kort, maar we hebben toch weer even bij kunnen kletsen. Alja was er ook! Paule was zo lief om ons naar Dongjum te brengen. En zo belandden we bij mijn broer en familie. Martin was nog jarig geweest en hij kreeg van ons nog een soort wetenschapspakketje met oa magneetpoeder. Eigenlijk was het meer Tim die (zeer geconcentreerd) de proefjes deed ;-) (als je zo'n foto maakt, dan moet je die ook gebruiken, toch??)


We hebben dan wel de intocht op het kanaal in Eindhoven gemist (een mooie traditie), de sint is er en de schoentjes kunnen worden gezet. En dat zijn er een hele boel!!
Na een drukke dag gingen de kids in bad. De dames mochten samen, dat was natuurlijk dikke pret. Het zouden zo zusjes kunnen zijn!

De volgende dag hebben we nog een flinke wandeling gemaakt.

Em zo kwam ook aan deze prachtige dag weer een eind.....

Naar Friesland

Jawel we gaan weer naar het Noorden. En dit maal zelfst met de trein! Dat wordt vast een hele belefenis, want onze meiden komen bijna nooit in de trein. Ik hoop dat we geen last krijgen van stakingen, bladeren op de rails of de gewoonlijke vertragingen, want als alles voorspoedig gaat, zijn we toch bijna 3 uur onderweg... Maar we gaan ons goed voorbereiden, dus er gaan puzzelboekjes en spelletjes mee. En een lekker dik boek natuurlijk.
Heerlijk, even mijn vriendinnetje zien en de kids natuurlijk en daarna door naar mijn broer, vrouw en kids.
Wel jammer dat we hierdoor de intocht van de sint op het kanaal gaan missen.... maar gelukkig is de beste man de komende 2,5 week nog in de buurt, dus we zullen hem toch wel ergens tegen komen, vermoed ik zo ;-).
Iedereen een fijn weekend!

Kleine dingen

Ik roep het wel vaker: het zijn de kleine dingen die het doen. Maar soms zijn er grote of kleine zorgen, waardoor ik die kleine wondertjes niet meer zie. Dus: terug naar het motto van mijn blog: kijk naar de dag, vol met wondertjes. En hier is er een: een lieve boodschap van Marleen op de spiegel aan het einde van de dag:
 
"mama je bent de liefste"

En in de rechter kolom van mijn blog staan voortaan de dingen van de dag waar ik dankbaar voor ben.
Haleluja! ;-) 

De krant gehaald II

 
Hierbij het bewuste krantenberichtje naar aanleiding van het 'fiets-gestolen-en-binnen-een-half-uur-weer-terecht-avontuur'.
Waarmee maar weer bewezen is dat alles wat in de krant staat nog niet waar hoeft te zijn. Want ik heb niets gezien, en volgens de getuigen die wel wat hadden gezien waren het drie mannen. Maar ja. Gelukkig heb ik mijn fiets weer terug! 

It's oh so quiet.... ssshhhh...... ssshhh

It's, oh, so quiet
It's, oh, so still
You're all alone

Duuk is met de kids op jacht. Op jacht naar schaatsen en een passepartout voor de ijsbaan. Hij wil graag elke week met de meiden gaan schaatsen. En wie ben ik om hem tegen te houden ;-). Ik juich dit spontane initiatief voor'papa-tijd' alleen maar toe!

Ze hadden wel schaatsen, van die houten onderbindertjes, maar daar deden we de dames niet echt een plezier mee..... Al kregen we wel heel veel reacties van ouders die het ook zo leuk nostalgisch vonden. Tja Vroegah leerde iedereen het op die doorlopers. Maar tegenwoordig gaat dat anders.... en stiekem ben ik daar best jaloers op. Weet je nog hoe je met je koude klauwtjes elke keer de veters weer moest aantrekken?????

Maar goed, ik dwaal af. Ik geniet van de rust in huis en eerlijk gezegd heb ik dat ook gewoon echt even nodig. Na deze hectische week waar in al mijn vrije uurtjes op zijn gegaan aan gedoe rondom het 'fiets-gejat-en-weer-terug-gevonden-avontuur' en extra activiteiten op school, ben ik erg blij met deze spontane 'laat-mama-maar-thuis-actie' van Duuk. En de poezels vinden het allemaal wel best. (voor mij altijd het symbool voor rust in huis)  
Ik ga er nog even van genieten, want voor je het weet....

And so peaceful until...

DING DONG

Mam, hoe zie ik er uit

"Hoe zie jij er uit zonder bril?", vraagt Nine poeslief na het douchen. Oh, zo.
"En hoe zie ik er uit met bril?" nou..... ZO!!

  

De krant gehaald.....

Gisterenmiddag wilde ik eerder naar huis, juist omdat ik even wat tijd voor mezelf wilde voordat ik de kids weer kon gaan halen.
Ik ging nog even langs de Blokker voor wat inkopen. Kom ik terug: fiets gejat!!!
Blijkt dat medewerkers van de Blokker hebben gezien dat de fiets in een busje werd geladen door 3 mannen, ze hadden het kenteken genoteerd.
Ik heb daar meteen 112 gebeld en mijn verhaal gedaan. Daarna ben ik naar het politiebureau gelopen (was gelukkig maar 15 min lopen ofzo). Zie ik die bewuste bus rijden!!!!!!!!!! Ik probeer 112 te bellen, maar wordt tegelijkertijd gebeld.... door de politie... ze hadden de daders al te pakken en de fiets is terecht! Echt heel bizar allemaal. Daarna toch doorgelopen naar het bureau, waar ze nog van niets wisten, het zat ook nog niet in het systeem (zo snel ging het allemaal). Uiteindelijk was er toch contact met de mensen die er meer van wisten. Afijn ik heb aangifte gedaan en mijn fiets geidentificeerd... Echt raar, ze hadden de fietstassen, het rugbeugeltje en de voetstapjes voor de kids achter al er af gesloopt en het slot was opengezaagd. De kabel (die je in het slot vastzet) was natuurlijk ook afgezaagd. Ik herkende hem bijna niet terug! Afijn. De fiets moest daar nog blijven voor onderzoek.. dus ik te voet en met de bus naar huis.

Ondertussen was de school al lang en breed uit. Ik had toen ik op het bureau zat al meteen een ouder gebeld die ook brigadiert, want dat ging ik natuurlijk allemaal niet meer halen. Daarna nog de school gebeld. Zij zouden de kids op school houden.
Toen ik thuis kwam, kwam Duuk ook net thuis. Hij heeft de kids opgehaald en die waren gewoon op het schoolplein, alleen...!!! Als ik dat geweten had, had ik wel gevraagd of ze met iemand mee naar huis konden... maar ja, ik vond het al knap van mezelf dat ik nog redelijk kon nadenken... ik was echt behoorlijk van de wap. Afijn. Duuk had thuis het politiebureau gebeld, wannneer we de fiets konden ophalen. Ik heb dat ding immers dagelijks nodig..... met een beetje overredingskracht, kreeg Duuk het voor elkaar dat we de fiets meteen konden ophalen. Wij wachten op nog wat formaliteiten, blijkt in een kamertje ernaast gewoon de dader te zitten....Het moet niet gekker worden. Gelukkig werd het dat ook niet. We konden de fiets mee naar huis nemen. Nu krijgen we nog de afhandeling van de schade. Maar ja, ik heb in ieder geval nog een fiets.....
En vandaag stond het verhaaltje in de krant.. (foto komt morgen ;-) en heb ik even een taartje afgegeven bij de Blokker :-).

Kleine dingen

Het zijn de kleine dingen die het doen. Zo hebben we dit weekend genoten van de zelfgemaakte bessensap van Lene. Aangelengd met spa rood maakt het de allerbeste cassis die je je maar kan voorstellen.
En nu weer aan het werk.....(en met een kopje Persian Earl Grey waan ik me weer in Denemarken :-)

It's the little things that matter. This weekend we enjoyed the homemade juice of Lene. Toghether with some soda it makes the best drink you can imagine! Thanks Lene!
And now back to work, enjoying some Persian Earl Grey (and I'm back in Denmark ;-)

Dag maan

Gisterenavond rond 22.00 uur stond ineens de wereld even stil. Van het ene moment op het andere was het pikdonker in huis en doodstil. Eerst vraag ik me af of het alleen ons huis is. Ik kijk naar buiten en zie het prachtige blauwe schijnsel van de volle maan en de wereld, badend in haar licht. En verder zie ik niets, geen lantaarns, geen flats in de verte. Het is dus de hele wijk...
Ik wil eigenlijk wel een wandeling gaan maken in deze onwerkelijke stille, blauw verlichtte wereld. Maar voordat ik mijn schoenen kan aantrekken, gaat PLOEP alles weer aan. Natuurlijk is dat fijn. Wat zouden we zonder elektriciteit moeten. Dan kan je immers niet bloggen ;-).
En toch.... had ik best graag een wandelingetje gemaakt, alleen met de maan.

Achteraf hoorde ik dat bijna heel Europa zonder stroom heeft gezeten.... dan moet dat dus zelfs op de maan te zien zijn geweest......

Yesterday evening around ten, suddenly the house is totally dark and silent. First I look outside to see wether it is only us. But all I see is a world bathing in the blue moonshine. No lights at all. So it is the whole area. I want to take a walk outside, to experience the silence and moonlit world. But before I can put on my shoes, PLOP all lights are on again.


Of course that is great. What would we do without current, I couldn-t blog that's for sure ;-) And still... I would not have mind a little walk alone with the moon.
Later I heard that almost the whole of Europe was without current for about an hour.... even on the moon you must have been able to see that.....