Time flies

Time flies when you are having fun... En zo zijn de kerstdagen omgevlogen.
Kerstavond heb ik gezongen in de kerk met het koor (een medekoorlid zou nog foto's doorgeven, maar is dat door de kerstdrukte vergeten (who can blame him).

Eerste kerstdag hebben we lekker uitgeslapen en daarna zijn we naar (o)pa en (oma) gereden, alwaar een heerlijke brunch (en een stel hongerige familieleden ...) op ons stonden te wachten. Onder de boom belandden allerlei kadootjes, en de meiden konden haast niet wachten om ze uit te pakken! De dames werden verwend met: oa ski-handschoenen, knuffels met kersepitten (kun je lekker verwarmen), een discolamp voor Nine en een breimachientje voor Marleen, kerststerretjes en een vogelhuisje. De rest van de dag vloog om en voordat we er erg in hadden, zaten we alweer aan tafel. Dit keer met voor een heerlijke gourmet.

Toen de meiden eindelijk op bed lagen, was er nog het fameuze, zenuwslopende dobbelspel voor de "groteren": iedereen zorgt voor drie kadootjes rond de 5 euro. Deze worden allemaal op tafel neergeleged en daar wordt dan om gedobbeld. Dit jaar waren er een aantal spelregels bij gekomen, wat het spel helemaal spannend en tevens hilarisch maakte. Het komt er op neer dat je dmv dobbelen, ruilen en doorgeven moet proberen om je favoriete kadootjes te bemachtigen. Ondertussen wordt er een kookwekker gezet, en op het moment dat deze af gaat zijn de kadootjes die je op dat moment voor je hebt voor jou. Het is elke keer weer bloedstollend spannend en een hoogtepunt tijdens de kerst, hoewel het vooral gaat om: gierigheid, concurentie en medogeloos handelen.... het gaat om het evenwicht, nietwaar?

De volgende ochtend zijn we na het ontbijt op ons gemak weer terug naar huis gegaan.
's Avonds hebben we kaasfondu gegeten, met de buurvrouw, inmiddels begint dat ook al een aardige kersttraditie te worden :-). Het toetje werd vakkundig door de meiden in elkaar geflanst

En toen was kerst zomaar, ineens, alweer, voorbij.....

Zen en keuzes maken

Momenteel ben ik een boek aan het lezen over Zen en keuzes maken (thanx Karin). Daar ben ik namelijk niet zo goed in, in kiezen. Iedereen die wel eens met me naar een restaurant is geweest, kan er over mee praten ;-).

In het boek staat iets over het maken van Haiku's. En daar werd ik meteen door geinspiereerd. En zo ontstond in minder dan een minuut mijn eerte Haiku. Nou ja, ik heb ze eerder ook al eens gemaakt. Maar nu heb ik me voorgenomen om er regelmatig een te maken en in de linkerkolom te publiceren (ha, dat klinkt, publiceren :-)) op mijn blog. Eigenlijk is het niets meer en niets minder dan in het alledaagse het wonder zien, wat weer mooi aansluit bij mijn motto voor deze blog. We zullen zien hoe regelmatig regelmatig eigenlijk is....

Keuzes maken
Alles eerst leeg en dan
kijken wat er over is

Stilte na de storm....

Vanochtend wervelde hier nog twee tornado's door het huis. Marleen en Nine hadden er zin in. Ze waren hieperdepiep. En nu is het stil in huis en zijn de tornado's verplaatst naar Uden. Hopelijk zullen ze daar in wervelkracht enigzins afnemen ;-). Daar worden ze warm ontvangen door opa en oma, zodat ze vanavond mee kunnen naar de kindermis. Ik ga vanavond zingen met het koor in de Joriskerk in Eindhoven en Duuk, de buurvrouw en een vriend van Duuk komen gezellig mee.

De witte tornado is hier al langsgeweest en ik vind het mooi zo. Natuurlijk kan ik nog een keertje stofzuigen en ik wil nog Peppermint-bark maken (geinspireerd door Francine) en meer van dat soort dingetjes. De kerstkaarten "moeten" ook nog. Maar die zullen de kerst toch niet meer halen (zoals elk jaar ;-). Dus daar maak ik me nu ook maar even niet druk om. Even ontspannen na een aantal drukke dagen. De zorgen om mijn werk even aan de kant (twee van de 4 collega's gaan vertrekken en ik zie het even niet meer zo zitten).

Vrijdagmiddag ben ik met Marleen nog even naar de stad geweest voor nieuwe kleren. Die griet groeit hard! Voorheen nam ik meestal een stapel kleren mee van de H&M en liet ik ze thuis passen en kiezen wat ze wilden houden. Maar nu gaan we het anders doen. Ik neem er gewoon af en toe een mee naar de stad om te shoppen. En dan zie je ineens hoe groot ze worden. Hoe ze hun eigen smaak ontwikkelen. Zo leuk, hoe Marleen mooie kleren uitzoekt, die haar echt goed staan. Sterker nog, geweldig staan! En het was gezellig, zo samen. Even hier heen, even daar kijken en tot slot nog even langs de snoepwinkel ;-)). Moeten we vaker doen!! Stom genoeg heb ik er niet eens foto's van gemaakt, dat ze haar geruitte rokje met colbertje aan heeft... Dat maak ik morgen wel weer goed. Oke?

Iedereen hele fijne kerstdagen!!
Voor Lene, Keld, Anne en Simon: Glædelig Jul og godt nytår

Nog een dagje.....

....schaapje zijn bij de kerstviering op school.
.....werken met als afsluiting een kerstreceptie met een pakket
al haaaaaalt de oorspronkelijke inhoud het niet met.....


deze inhoud!

Creatief met haardhout

Vandaag kwam Lisse spelen en samen met Nine bouwden ze een bioscoop voor de Wiebelhoofdjes... Een bouwvergunning was nog niet aangevraagd en die zouden ze ook zeker niet gekregen hebben, evenals een gebruiksvergunning. Maar een plezier dat ze hadden! Niet lang nadat deze foto is gemaakt, is het zaakje jammerlijk in elkaar gestort. Er zijn gelukkig slechts enkele wiebelhoofdjes licht gewond geraakt. Zij zijn tijdelijk opgenomen in het dieren ziekenhuis. De bioscoop is weer gewoon haardhout...

Goedgekeurd

Eigenlijk had ze in april al gemoeten... maar vandaag kwam het er pas van: Nine is naar de schoolarts geweest. Grote zus Marleen had al in geuren en kleuren verteld wat haar zoal te wachten stond. En Nine had er zin in. Vooral omdat ze dan 's middags niet naar school hoefde (maar dit terzijde ;-)).

Wat is het dan toch heerlijk als je ziet dat je kind het gewoon goed doet. Kijken, luisteren, schrijven, motoriek en een gezellige klets bij het beantwoorden van vragen. Lengte en gewicht precies gemiddeld en de curve prachtig volgend. Alle oefeningen en bewegingen die de arts van haar vraagt, voert ze keurig en met humor uit. Af en toe even twijfelen wat ook al weer rechts is... (maar dat heeft ze van haar moeder ;-). Heerlijk dat ze ook door de deskundigen is
Gezondheid, iets om elke dag weer dankbaar voor te zijn.

Away in the manger......

 

De kerststal volgens Nine. Wat zijn kindertekeningen toch geweldig :-) 

Boodschappenlijst....

Wanneer weet je dat je iets te veel achter de computer hebt gezeten?
Als je op je boodschappenlijst VOLKORENMAIL hebt geschreven....

Dit weekend zal er niet veel van mailen of bloggen komen, want ik ga zingen in de stad. Duzzz ga je toevallig shoppen in Eindhoven, hou dat de podia in de stad in de gaten! En als je dan een stel enthousiaste idioten met een kerstmuts op ziet, dan is de kans groot dat ik er ook bij sta :-))).

Jingle bells, jingle bells......

Oh joy

Gisterenavond is Duuk er nog even helemaal voor naar Uden gereden: de kerstboom. En zo rook gisteren de hele kamer naar die heerlijke dennegeur. De meiden waren helemaal op getogen vanmorgen, we hadden er zin in! Vanmiddag was het dan zo ver.
Echter... ik had een humeur om op te schieten, de lichtjes zaten in een onmogelijke kluwe in elkaar, nergens was een verlengsnoer te vinden, de dames konden alleen ruzie maken..... Dus ik heb het maar even gelaten. Alle drie verdwenen we naar onze eigen plek in huis. Soms is dat even nodig, al had de timing misschien beter anders kunnen zijn.
Gelukkig was de sfeer na het avondeten stukken beter en zo is alles toch nog goed gekomen. Inclusief de beloofde kransjes, die de dames strategisch op pak-hoogte hebben gehangen. Mijn nieuwe wapen tegen de stijd om vrede in huis. Haha, dat staat er mooi.... wapen in de strijd om vrede. Ze snapten het meteen: "Oh, dus als we onze kamer opruimen, of geen ruzie maken"..... YEP. Opvoedkundig wellicht totaal onverantwoord, maar als het werkt hoort u ons niet klagen!

De kerststal van playmobil met een aantal "gueststars"

DE boom

Het Lotus-waxinelichtje uit de Deense glasfabriek Holmegaard (die hebben toch mooie dingen!!!)

Het was hard werken... maar nu is het puur genieten om in de kamer te zitten, dus dat ga ik nu nog even doen!!

Beetje vreemd....

Van mijn Friese vriendin Paule heb ik het stokje doorgekregen om te bloggen over vreemde dingen... althans vreemde dingen die bij mij horen. Tja en dat is best lastig, want wat ik vreemd vind, kunnen jullie wel heel normaal vinden, maar vooral andersom zal natuurlijk veel voorkomen. Dus ik gok er maar op dat jullie dit wel vreemd genoeg zullen vinden:

1 Ik zing op de fiets. Katie Melua op mijn oortje en brullen maar. De vreemde blikken die ik af en toe van tegenliggers ontvang doen mij vermoeden dat deze eigenschap wel in deze blog thuis hoort.

2 Ik kan naast zingen ook nog andere vreemde geluiden produceren. Laatst verraste ik mijn collega's op het volgende euvre: hinnekend paard, piepende cavia (dit is een piep van laag naar hoog), piepende hond (zelfde piep maar dan van hoog naar laag), een lief klein poesje (mieuw), en tenslotte een vis (deze is niet moeilijk, gewoon een beetje vissig kijken :-).

3 Ik belaag mijn kat regelmatig met naalden omdat ik zo veel van hem hou..... Dan prik ik hem voor bloed of spuit hem vol met insuline, want onze Bas is diabeet! Dus dat maakt het prikken wellicht iets minder vreemd, zelfs een beetje begrijpelijk. Het blijft echter voor veel mensen wel vreemd dat ook katten suikerziekte kunnen hebben. Zelfs de collectant die laatst voor diabeten langs de deur kwam had er nog nooit van gehoord....

4 Ik ben gek op mijn sproeten :-). Want dankzij deze vrolijke vlekjes ziet bijna niemand dat ik al sinds mijn kleutertijd een joekel van een litteken van ca 4,5 cm, midden in mijn gezicht heb. Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht, maar hier en daar een proet maakt alles weer goed! (en nee, ik ga nu geen close-up meesturen!)

5 Ik geloof in karma en reincarnatie. Op zich niet zo heel vreemd, want bijna de hele Aziatische bevolking doet dat ook (en ook steeds meer westerlingen, trouwens). Maar toch, als je er ooit een balletje over op gooit, zijn er velen die je toch wel even vreemd aankijken... Misschien komt dat omdat zij mij uit een vorig leven kennen als atheist of hoe heet dat ook alweer als je niet gelooft dat er ook maar iets overblijft als je deze aarde verlaat?

6 Wat ik zelf heel vreemd vind momenteel is waarom ik als talentvol schrijver, dichter, scrapper, schilder en zanger toch in vredesnaam in een archiefbaan ben beland...
(he, en nu begint het hier ineens een beetje vreemd te ruiken.....)

verder...
- heb ik veel moeite met d's en t's en heb ik bijna mijn hele leven nieuwschierig geschreven ipv nieuwsgierig (voor degenen die zich afvragen wat daar nu weer vreemd aan is). Maar blijkbaar is dat helemaal niet vreemd, want Paule en Marjolein hebben hetzelfde!! (of heb ik toevallig gewoon vreemde vriendinnen???)
- wil ik in de auto als ik rij GEEN muziek horen (in tegenstelling tot Marjolein) omdat ik toen ik dat nog wel deed dus 2 keer BIJNA een ongeluk heb veroorzaakt..... Ik kan veel, maar multitasken achter het stuur is in mijn geval levensgevaarlijk!
- aai ik regelmatig de printer op het werk als hij de melding geeft dat hij nog moet opwarmen, maar ik ken mensen die dat ook doen, dus die telde niet, vond ik.

Tenslotte ga ik wel iets heel vreemds doen... ik stuur deze "opdracht" niet verder door. Allereerst hou ik niet van "kettingbrieven" dus stuur ik ze nooit door en ten tweede zou ik echt niet weten wie ik hier nu nog mee lastig kan vallen, want alle bloggers die ik ken zijn al "getikt" door concurenten. En toch vond ik het KEI-LEUK om aan het eerste deel van het verzoek van Paule te voldoen!!

Het moet niet vreemder worden.......

Een zonnige zondagmorgen

Marleen is sinds gisterenmorgen op winterkamp met Scouting. Nine heeft het rijk alleen. Dat is leuk, want geen ruzie en alles lekker voor haarzelf, incl. mama en papa. Maarrrrr onze kabouter mist haar zusje toch ook wel heel erg. En dat is op zich ook weer heerlijk om te horen. Want hoezeer ze elkaar ook af en toe in de haren vliegen, ze zijn toch duidelijk ook gek op elkaar.

Maar goed. Duuk had vandaag een roeiwedstrijd. Gewoon, hier om de hoek (nou ja, paar km fietsen) en omdat ik maar 1 kindje had, kon ik eindelijk weer eens mee fietsen. En het is ook nog eens mooi weer, joepie!! Dus hebben we allemaal een heerlijke ochtend gehad. Lekker gefietst langs het kanaal en "onze mannen" aangemoedigd. Ze mochten als eerste vertrekken en kwamen dus ook als eerste aan. "En dus hebben ze gewonnen!" aldus Nine. We zullen zien. Snel gingen ze in ieder geval wel!

Aan de start


Onderweg (valt niet mee om fietsend scherpe foto's te maken....)


Een trotse vader en dochter

Duuks' trouwste fan (met zelfgemaakte vlag, let op de roeiboot in het midden :-) )


Duuk, Michel and of course Nine


Een heerlijke ochtend hebben we alvast in onze zak. Straks als Marleen weer thuis is, gaan we de kinderboom vast opzetten. Heerlijk zo'n dag!

Universe = ever in us

Via de blog van Paule kwam ik hierop. En natuurlijk ben ik dan ook weer razend nieuwsgierig wat voor kaart bij mij past: Het universum :-)

You are the World

Completion, Good Reward.

The World is the final card of the Major Arcana, and as such represents saturnian energies, time, and completion.

The World card pictures a dancer in a Yoni (sometimes made of laurel leaves). The Yoni symbolizes the great Mother, the cervix through which everything is born, and also the doorway to the next life after death. It is indicative of a complete circle. Everything is finally coming together, successfully and at last. You will get that Ph.D. you've been working for years to complete, graduate at long last, marry after a long engagement, or finish that huge project. This card is not for little ends, but for big ones, important ones, ones that come with well earned cheers and acknowledgements. Your hard work, knowledge, wisdom, patience, etc, will absolutely pay-off; you've done everything right.

What Tarot Card are You?
Take the Test to Find Out.

Ik ben niet met een studie bezig en getrouwd ben ik inmiddels al weer 9 jaar :-). Maar het zinnetje "Everything is finally coming together", dat doet me wel wat. Ik ben al een tijdje aan het zoeken (weet niet zeker waarnaar, dus das best lastig) en voel dat ik op het punt sta om "het" te vinden. Dus wie weet.....

Heerlijke avondje II

Vol verwachting klopt ons hart.... Omdat de vorige keer de piet de zak in de achtertuin had gedropt, werd deze nauwlettend in de gaten gehouden. Echter... dit keer werd gewoon aan de voordeur aangebeld ;-)


Boven in de zak van de Sint zat een gedicht! Voor iedereen een stukje (ook voor tante Nienke aan de telefoon). Zo leuk dat de meiden nu zelf hun stukje konden voorlezen :-)

Het geluk was groot, toen de dames allebei een heftig gewilde pop in de zak vonden

Voor (o)ma een gezellig lichtje in de tuin

Voor (o)pa een kookboek (hoe kan het ook anders ;-)


Do volgende dag waren de meiden vrij. De hele ochtend hebben ze boven gespeeld en zo kwamen ze beneden: een hele creatieve manier om met poppenkleertjes bezig te zijn!

Al met al een heel geslaagd sinterklaasfeest.
Even op adem komen en dan: op naar de kerst!

Kleurexplosie

Iedereen kent die reclame van Bravia wel, met die kleurexplosies in een grauwe buurt vol flatgebouwen. Vanochtend speelde de natuur een zelfde spel. De zon kwam op en kleurde de lage bewolking knal oranje. Dit licht werd weer weerkaatst door die wolken en zo ontstond er een werkelijk prachtig licht dat alles en iedereen van zijn beste kant liet zien. Blauw werd blauwer, rood knalde echt op mijn netvlies. En of dat nog niet genoeg was, ontstond er ook nog een regenboog. Ondanks de regen en de koude wind heb ik me kapot genoten. Waarom heb ik op zo’n moment mijn camera toch niet bij me? Nou ja, doen we gewoon een foto van de Bravia site (linken lukte niet)

Het heerlijke avondje

Het was een feest, dinsdagavond. Opa en oma kwamen en op tafel stonden heerlijke tapashapjes. De meiden waren vol verwachting en ze hielden de achterdeur goed in de gaten. Daar was immers de laatste keer de zak gedropt… Maar niets is meer onvoorspelbaar dan de Sint en zijn Pieten en zo kwam het dat er dit jaar werd aangebeld! Juist op het moment dat ook Tante Nienke belde, dus Marleen stormde naar de telefoon en Nine met Duuk naar de voordeur….
De zak werd binnen gehaald en Tante Nienke kon meteen meegenieten met het gedicht wat we met zijn allen voorlazen. Dat was wel erg cool, dat de meiden nu zelf het gedicht konden lezen! En leuk dat Nienke er op deze manier ook een beetje bij kon zijn.
Daarna was het natuurlijk uitpakken geblazen. De meiden werden steeds gelukkiger en enthousiaster met elk kadootje dat ze kregen. Alleen al die ski-sokken, daar snapten ze niets van…. Een paar is toch genoeg?? (wacht maar tot ze zelf de was mogen gaan doen ;-) Afijn, iedereen is heerlijk verwend, dus: DANK U SINTERKLAASJE!! (graag gedaan ;-)
Foto's volgen nog

Trots

De laatste tijd komt Marleen thuis met dictee briefjes. Voorheen stonden daar regelmatig vauten in ...... Maar de laatste tijd worden dat er steeds minder!

En vandaag vertelde ze me semi nonchalant dat de juf erg tevreden was geweest vandaag, over haar rekensommen, twee stickers had ze maar liefst gekregen. YES. We wisten wel dat ze het kon, ze moest het alleen zelf nog even ontdekken. :-)

Ze is zowiezo veranderd; meer open, een twinkel in haar ogen. Meer kletsen en moppen vertellen (van die heerlijke kindergrappen, waarvan ze een stukje nog wel weet, maar de clou totaal is vergeten;-). Meer knuffels en samen spelen. Minder ruzie met mij of met haar zusje. Ze wordt groot, mijn oudste. Ik zie ons al samen in de stad, opzoek naar die coole laarzen, die hippe broek. En daarna samen genieten van een kopje cappucino bij La Place......

Bezoek uit het buitenland

Wat gaat de tijd toch snel. Inmiddels is het alweer zondagavond en is het weekend alweer bijna afgelopen. Dit weekend stond in het teken van bezoek uit het buitenland. Zo hadden we vrijdag en zaterdag Scot uit Australie op bezoek. Toen Duuk jaren geleden een tijd lang Down Under heeft gezeten, was hij het kleine zoontje van een goede kennis waar Duuk een tijd lang heeft gewoond. Maar ook kleine mannetjes worden groot, en zo stond er dus ineens een flinke jonge man op de stoep. Hij voelde zich meteen thuis en onze meiden vonden het erg leuk en interessant om alweer iemand uit Australie op bezoek te hebben. (de vierde gast dit jaar!!).

Vrijdagavond mochten de schoenen worden gezet. En de volgende ochtend (heel vroeg...) vonden de meiden een cd-rom van Robbie Konijn in de schoen met een cursus Engels voor kids !!!! Dus binnenkort kunnen de meiden ook meekletsen als we bezoek uit Australie of Denemarken krijgen :-))

Zaterdagmiddag stond er ook nog een bezoek aan ander bezoek uit het buitenland: de Sint! Zoals elk jaar ontmoeten we de goedheiligman in de kazerne van de brandweer. Het was weer een geslaagde middag met veel gezellige pieten en rondrennende kinderen. Dit was alleen niet de echte sint.... "Zijn rimpels waren gesminkt en zijn baard zat vast geplakt", volgens Nine. Maar dat mocht de pret niet drukken....... zolang de echte sint maar bestaat is er (voor als nog) geen vuiltje aan de lucht!



Zondag was een heerlijke dag waarin niets hoefde en alles mocht. Sint had gevraagd om de schoen te zetten met een wortel voor het paard, dus vanochtend was het weer raak... Dit maal vonden de meiden hele coole skisokken in de schoen. Dat kwam mooi uit! (hoe weet die sint dat toch allemaal.....) Dus 's middags zijn we nog even naar de ijsbaan geweest, met de nieuwe sokken :-). Dit keer ging ik ook mee, en ik kan het nog steeds!! Op mijn oude kunstschaatsen die met leukoplast aan elkaar hangen. En ik ging nog menig schaatser voorbij, ha! (geen foto's, helaas, dus jullie zullen me op mijn woord moeten geloven ;-)

Democratie

Vandaag mochten we stemmen. Kiezen, kiezen wie je wil. Ik vind het altijd best lastig om te kiezen. Dat heb ik al in het restaurant. Wat wil ik eten. Vraag het maar aan Duuk. Ik hou het meest van buffetten. Van alles een beetje en als iets bevalt een bord vol. Bij de verkiezingen is het meer als een keuze menu. Van het ene zou je het voorgerecht wel willen, bij een andere combinatie spreekt het hoofdgerecht meer aan.

Ook binnen ons gezin worden de jongeren onder de 18 steeds mondiger. En zo is onlangs democratisch besloten dat woensdag de dag is dat de kids mogen kiezen wat er gegeten wordt. Natuurlijk hebben we hier wel een aantal voorwaarden aan verbonden... geen eten met een P (met uitzondering van pastinaak portobella's en postelein) en niet elke week hetzelfde.
De uitslag van deze verkiezing was verrassend: Marleen koos meteen de eerste keer voor spruitjes (echt waar!) en Nine koos een week later voor kaasfondu. En wat hebben we gesmuld! Vandaag was het broccoli met aardappels en vleesjes. Toen het gekookte aardappeltjes bleken te zijn geworden, was Marleen behoorlijk boos en teleurgesteld, want ze had (natuurlijk)gebakken aardappels bedoeld. Tja, net zo als in de echte politiek is het zaak om goed op je woorden te letten, want vaak is iets voor meerdere uitleg vatbaar. Toen bleek dat de kok voor de vleesjes IKEA-gehaktballen had gekozen en er zo'n lekker IKEA-sausje bij zat, klaarde Marleen weer op.

Ik ben benieuwd wat voor menu we de komende jaren voorgeschoteld zullen krijgen in de politiek....en of dat ook een beetje zal smaken.....

Gesprek van de dag

Nine: Ik wou dat ik het paard van Sinterklaas was....dan mocht ik lekker veel wortels eten.
Marleen: Ja, en dan zou ik altijd lekker dicht bij Sinterklaas zijn....
Nine: dan mag hij de hele dag op me zitten....

 
Een zelfportret.... als paard van Sinterklaas natuurlijk ;-)door Nine 

Weekendje Friesland

We gaan niet vaak met de trein. En nu weet ik ook weer waarom..... Als het allemaal volgens schema gaat en het is niet al te druk dan is het heerlijk. Je gaat zitten, pakt een boek waar je anders nooit aan toe komt en laat je rijden. Maar..... er waren meer mensen die zo dachten, dus was het een beetje druk.... Het was zo druk dat we blij mochten zijn dat we nog in de trein pasten. We hebben van Eindhoven tot Amersfoort in het (tja hoe noem je dat...) halletje bij de deuren gestaan. Pal voor de wc.... dat was dan wel weer handig ;-) We baalden natuurlijk stevig, maar de meiden hielden zich goed en maakten er het beste van. Hier zitten ze op mijn tas.

Eerst zijn we bij Paule geweest. Stom genoeg heb ik daar helemaal geen foto's van. Het was helaas maar kort, maar we hebben toch weer even bij kunnen kletsen. Alja was er ook! Paule was zo lief om ons naar Dongjum te brengen. En zo belandden we bij mijn broer en familie. Martin was nog jarig geweest en hij kreeg van ons nog een soort wetenschapspakketje met oa magneetpoeder. Eigenlijk was het meer Tim die (zeer geconcentreerd) de proefjes deed ;-) (als je zo'n foto maakt, dan moet je die ook gebruiken, toch??)


We hebben dan wel de intocht op het kanaal in Eindhoven gemist (een mooie traditie), de sint is er en de schoentjes kunnen worden gezet. En dat zijn er een hele boel!!
Na een drukke dag gingen de kids in bad. De dames mochten samen, dat was natuurlijk dikke pret. Het zouden zo zusjes kunnen zijn!

De volgende dag hebben we nog een flinke wandeling gemaakt.

Em zo kwam ook aan deze prachtige dag weer een eind.....