8,4,6,1,2

Wat is dit voor vreemde cijferreeks? Het is een weergave van de bezetting van vandaag. Vanochend waren we nog met zijn allen (8), dat wil zeggen wij met onze Deense vrienden. Zij zijn vanochtend vertrokken en toen was het ineene toch wel weer heel stil en leeg (4). Maar gelukkig kwamen algauw Marjon en Linda op bezoek, met de trein uit Friesland(6) We hebben even lekker kunnen bijpraten en Linda en de meiden hebben we amper meer gezien, totdat het tijd was voor de reis, terug naar Friesland. Dit keer gingen Marleen en Nine ook mee.... Duuk bracht ze weg, en zo was ik ineens helemaal in mijn uppie (1). Hoewel ik dat meestal heerlijk vind, had ik er nu toch wel even moeite mee.... Gelukkig kwam Duuk al gauw weer terug en gelukkig was het bij het afscheid op het station goed gegaan (Nine heeft nogal last van heimwee). En toen waren we weer met zijn tweetjes :-). Natuurlijk gaan we deze dagen heel hard werken aan het huis, en dan vooral aan de woonkamer. Maar na alle gezelligheid en drukte moeten we toch wel even bijkomen, dus Duuk is met Harrie P. naar zijn kamertje vertrokken en ik duik even heerlijk achter de pc, even bijbloggen. Eerst maar eens een blogje over de Denen :-)

Duuk is weer thuis. Was hij weg dan?? Ja... drie hele langen dagen op de motor naar Frankrijk. En hoewel het best lekker is om je eigen gang te gaan, ben ik errug blij dat hij weer terug is. Alsof ik nu ook pas weer thuis ben, nu ons gezinnetje weer compleet is.

De vliegeraar heb ik uit. Een prachtig boek. Je krijgt een heel ander beeld van Afghanistan. Heel grappig was het volgende: ik zag gisteren een documentaire op NGC over de Slapende Budha. Ik dacht dat het over India zou gaan, maar het ging over Afghanistan. Hoe de mensen daar de oorlog met de Russen en (vooral) de Taliban probeerden te overleven. Ik herkende het een en ander uit het boek en kon dingen veel beter plaatsen. Vanmorgen heb ik het laatste deel gelezen en daarin werd ook weer naar de Budha verwezen. Ik vond dat wel bijzonder, aangezien ik eigenlijk echt helemaal niets met Afghanistan heb, of had. Even een paar dagen pauze en bijkomen van dit verhaal en dan kunnen we zaterdag onder de brievenbus gaan liggen voor de nieuwe Harry Potter :-))).

Maar eerst: onze Deense vrienden!! Ze zijn al in aantocht. Vanmorgen vertrokken uit Tjechie. Morgen zullen we ze weer zien. Ik kan haast niet wachten! Laatst was ik wat aan het surfen en kwam een taalcursus Deens tegen. Oh, dat taaltje, het was of ik Lene hoorde. Heerlijk. Ik heb er zin in! We hebben allerlei plannetjes, en natuurlijk gaan we naar de Efteling, zwemmen, de stad in, gewoon leuke dingen doen, als we maar samen zijn.

En dan nu naast Duuk op de bank ploffen. Joepie!

Memories

Vandaag wil ik graag Ingrid een hele fijne verjaardag wensen :-). Ingrid is een "vriendin van vroeger" en gelukkig heb ik nog steeds contact met haar. Ze wordt over een paar dagen 40 jaar. Als ik aan haar denk, dan denk ik toch vooral aan de tijd dat we samen avonturen beleefden in onze jeugd (ai dat klinkt ver weg...); De tijd bij de scouting, onze reis naar Ierland (alles gelift, zelfs bij de boot konden we met iemand mee in de auto :-), slapen deden we in ons tentje, in een veld vol koeien en of een grasveld midden in het dorpje en soms, heel soms op een echte camping..... Of oudejaar vieren op het strand van scheveningen en dan op nieuwjaarsdag de zee in, lang voordat het een massale traditie werd. Of 's zomers de waddenzee op.
Vlnr: Ik, Theo, Petra en Ingrid

Eigenlijk was ik niet zo avontuurlijk, te serieus, te "steenbokkerig". Maar met Ingrid erbij kon er ineens van alles. Nu zijn we allebei getrouwd en moeder van twee meiden... Time flies.....

Helaas is het te ver om even met de auto op en neer te crossen voor haar verjaardagsfeest. Ik wou dat ik een toverstokje had, zodat ik even mee kon swingen! Als ik nu even mijn ogen dicht doe en een van de liedjes luister op de site www.nederblues.nl
dan kom ik toch even een beetje langs :-).

Big Sis

Wie zijn die 10 bezoekers die de laatste dagen op mijn blog zijn langsgeweest??? (naast Paule en Marjolijn??) Nou?? Laat eens wat van je horen! Jaja, ik heb nu ook zo'n statistisch programmatje dat telt hoeveel bezoekers er langs zijn geweest. So Big Sis is watching you, zoals jullie ook gezellig bij mij komen kijken.


En blijf dat vooral doen! Leuk, gezellig, maar laat ook eens een berichtje achter :-). Klik op reacties onderaan een blog, schrijf iets op en druk op versturen. Een kind kan de was doen!

Nine en slapen

Nine en slapen. Dat is een verhaal apart. Donderdag tot en met zaterdag was het de beurt aan de Bevers (scoutinggroep waar Nine bij zit) om op kamp te gaan. Al ruim van te voren was afgesproken dat Nine niet hoefde te blijven slapen. We hebben het meerdere keren met haar geprobeerd, maar het lukt gewoon niet. Dus donderdagavond en vrijdagavond heeft Duuk haar weer opgehaald, zodat ze thuis kon slapen.

Je vraagt je dan af, wat het is, waarom ze zo'n moeite heeft met ergens anders slapen. Zou het het gemis van haar eigen bedje zijn?

NEEN.


Daar zijn we laatst al een keer achter gekomen. Onder haar bureau slaapt ze namelijk net zo lekker!



Wel belangrijk is haar dromenwebbetje (dat roze dingetje), dat ze voor deze gelegenheid ook had verplaatst....

Magische doosjes

Marleen is zaterdag tot donderdag naar Griekenland geweest, nou ja, het ging over Griekenland en het was in Venlo. Het weer was niet zo geweldig, maar goed, dat hoef ik niemand te vertellen. Ondanks dat heeft ze een geweldig kamp gehad. Vorig jaar plofte ze uitgeput op de bank toen we thuis kwamen. Dit jaar was er nog voldoende energie voor enthousiaste verhalen, over de magische doos van Pandora, die was opengegaan en waaruit van alles was verdwenen. En daarna plofte ze toch weer op haar bank, haar plekkie met haar eigen magische (ninten-)doosje.

Toen

Niet te geloven. Het is alweer een jaar. Alweer een jaar geleden dat ik voor het eerst op BERICHT PUBLICEREN drukte en mijn eerste blog het wereld wijde web in zond.

Ook toen was Marleen op kamp. Vijf dagen. En ik mis haar. Ik mis haar wijze, boze, guitige, lieve blik. Ik mis haar ruzies met Nine. Ik mis haar spontane knuffels. Morgen zie ik haar weer en ik kan haast niet wachten (grappig, dat zegt ze zelf ook zo vaak, ik hoor helemaal haar stem erbij).

Gelukkig is Nine er wel. Heel erg gelukkig, want zij was mijn zonnetje, vandaag, in een dag vol regen. Toen ik Marleen miste, pakte ze mijn hand. Toen de schoenen (die ik meteen had moeten kopen toen ik ze een week geleden twijfelend in mijn hand had gehad)uitverkocht waren, probeerde ze me op te vrolijken. Toen ik verdrietig was, kwam ze met een stukje wc-papier. Toen we boodschappen deden, bedacht ze dat het toch wel handig was om wat dozen mee te nemen. Toen ik moe was, hielp ze me met de tafel dekken. Toen ik alleen maar beren op de weg zag, maakte ze me aan het lachen. Misschien had ik meteen met haar naar de roeiloods moeten rijden, toen Duuk belde dat daar zijn sleutels in het kanaal waren gevallen....
Maar gelukkig is Vincent er ook nog, onze andere reddende engel die met behulp van magneten de sleutels uit het 2m diepe kanaal wist te vissen!

En toen keken we uit het raam naar buiten en zag ik vol verbazing dat het rechts in onze tuin regende, en links (dus) niet! Nine en ik snelden naar buiten, in de regen en de zon. En jullie weten dan wel wat er soms kan verschijnen: een regenboog! Nine filosofeerde over de pot met goud die je onderaan de regenboog kan vinden. Ik lachte en zei: jij bent voor mij een regenboog. "Ja... en onderaan die regenboog staat een pot met LIEFDE".

Het was geen gemakkelijke dag. Maar ik zou hem zo weer over doen. Alleen al voor dat moment!

Bron: www.vogelennatuurfotopekela.nl

Unbelieveble. It is already one year ago that I send my first blog. And like last year also this week Marleen is away on summercamp. 5 long days and I miss her. I miss her wise, angry, funny sweet looks. I miss her quarrels with Nine, I miss her hugs. I can't wait to see her back tomorrow.

Fortunately Nine is still around. Very fortunately, because she was my sun today, in a day full of rain. When I missed Marleen, she took my hand. When the shoes (which I should have bought a week ago when I held them in my hands) were sold out, she tried to cheer my up. When I was sad and cried, she gave me some toiletpaper. When we did our groceries, she helped me find boxes to cary it all. When I was tired, she helped me set the table. Maybe I should have gone with her to the rowingclub immediately, when Duuk phoned that he had lost his keys in the canal....
But fortunately we have another angel called Vincent, who came to rescue with some magnets and saved the day!

And when we looked out of the window, Nine and I, we saw full of amazement, that on the right side of our garden, it was raining, and on the left side, it was not! So we hurried outside and saw... a rainbow! Nine talked about how at the end of the rainbow there is a pot of gold to be found. I said: “I have my rainbow standing in this very garden”. Nine replied: “And at the end of that rainbow is a pot of LOVE”

This was not an easy day, at all. But I would do it all over, right away, just for this moment.

1 en 1 is twee, nu is het mijn pc

Met mij gaat het inmiddels weer wat beter. De lopende klussen zijn af. Er is weer een beetje rust.
Echter, nu lijkt mijn peeceetje overspannen... iets met de D-schijf. De schijf waar al mijn foto's en e-mail zijn opgeslagen...... Ik probeer kalm te blijven, onze D-schijf is op ingenieuze wijze omgebouwd tot een dubbele schijf, waarbij op beide schijven de informatie identiek wordt weggeschreven (of zoiets) Op deze manier zou informatie niet verloren kunnen gaan, zelfs als een van de twee schijven crasht.
Er loopt nu al sinds het weekend een programma op eea te calibreren (of zoiets, lang leve mijn vent die veel van pc's weet :-). Maar ondertussen durf ik dus niet veel meer te peecee-en... Of er nu wel of niet enig verband bestaat tussen mij en mijn pc (ik weet het eigenlijk wel zeker ;-0 ), blijkbaar moeten we allebei even rustig aan doen. Heb ik mooi de tijd om eens een boekje te lezen :-)


Jammer dat de nieuwe Potter pas over 3 weken uitkomt......

Now that I have a bit more peace, because we have finished with some painting projects, my pc is stressed and keeps giving warnings....
Duuk is on it (love the guy), but until my pc is "healed" I do not dare to work on it to much So I'm quiet on my blog again... I begin to suspect a very close connection between my pc and me ;-).
Now I read a book, which is a very nice change actually from staring at a screen...

Een week nix??

Een week niet geblogd.. Dat kan twee dingen betekenen: of er is niets gebeurd om over te bloggen.... of ik heb geen tijd/rust gehad om te bloggen...
Driekraaien (Brabants grapje) welke van de twee opties van toepassing is...
Zoals de meeste moeders met schoolkinderen in de laatste week voor de vakantie was het bij mij dus inderdaad het laatste.
Bijna elke avond van huis, extra activiteiten op school etc. Toen ik vrijdagmorgen onder de douche stapte verloor ik bijna mijn evenwicht. Ik ging even op bed liggen en alles draaide voor mijn ogen. Toen wist ik dat ik even gas terug moest nemen (understatement). Dus: kijken wat ik kon schrappen in mijn agenda en laat het huishouden maar even voor wat het is (en dat was moeilijk, omdat alles werkelijk schreeuwde om een stoflap en stofzuiger, na al het klussen van de afgelopen dagen).
Ik hou het aardig vol, moet ik zeggen, maar goed, bloggen schiet er dus bij in. En sinds vrijdag heb ik natuurlijk ook geen bal meer beleefd ;-) en dat is maar goed ook :-)

Stem!!!

We doen mee aan een IKEA-Keuken-wedstrijd. Wie heeft de coolste keuken??
Wij! Dat weten we allang, alleen weet de rest van Nederland dat nog niet, dus doe mee en stem op onze keuken bij Design your own life
En maak zelf ook kans op 250 euro zakgeld voor IKEA!!
Zegt het voort, zegt het voort!!
En alvast heel erg bedankt :-)
Oh en het is nummer 4275, even flink doorbladeren dus, inmiddels ;-)
(dank je Eliane :-)

Nine heeft um!!

Hier zijn ze nog aan het wachten. Het water ligt er nog maagdelijk stil bij......


Foto's maken in een zwembad, daar wordt je niet vrolijk van.... Dus we slaan de rest van het baantjes zwemmen, duiken, door het gat zwemmen, drijven etc even over en gaan door voor de finale....


Links staat Sanne, Nines beste vriendinnetje sinds ze met drie maanden op het dagverblijf kwamen. Mooi he?!

Wanneer gaan we nu weer eens naar de......

TANDARTS????
Echt waar, daar willen ze maar wat graag naar toe! We rijden er elke dag langs als we naar school gaan. En tot voor kort kregen ze bij elke controle een muntje en die mocht dan weer in een automaatje met van die eitjes met van die frutsels. Ze hebben ze al een paar keer niet meer gekregen en gek genoeg vragen ze er ook niet meer naar. Blijkbaar is de lieve aandacht van onze tandarts al genoeg. Ik hoop dat dat nog heeeeeeeeeeeeel lang zo blijft!!

Bij Marleen werden de grote kiezen gelakt.

Dit was afgelopen woensdag, toen ik toch mijn fototoestel al bij me had voor de straatspeeldag. Niet dat jullie denken dat ik mijn toestel zelfs mee neem naar de tandarts om foto's te maken voor een blog ;-P

Straatspeeldag

Vandaag was het Nationale Straatspeeldag. Bij ons in de buurt is een straat al jaren heel enthousiast bezig met het organiseren ervan. En dat wil je niet missen! Elk jaar zijn er weer andere speeltoestellen. Elk jaar is er straattheater en elk jaar is het smullen met popcorn, of pannekoeken, of ijsjes en elk jaar zijn er beestjes. En elk jaar zijn WIJ er ook weer :-)












Volgend jaar weer!!

Boffen met Blof

Zaterdagavond zijn we naar Blof geweest Het was een heerlijke avond EN het was droog dat was boffen!! Tjonge, wie had dat durven dromen toen het 's ochtends nog met bakken uit de hemel viel! Het was een geweldige avond. We hadden veldkaarten en hadden alle ruimte om ons heen (we stonden dan ook niet helemaal vooraan). Lekker meebrullen en je niet druk hoeven maken over of iemand hoort dat je eigenlijk helemaal niet kunt zingen. De bas voelen trillen in je buik. Naar boven kijken en een blauwe lucht zien! En dan zingen: "het regent harder dan ik hebben kan!" Of toen we met het hele stadion "Omarm me" zongen, of toen de zanger (stom, weet zijn naam niet eens...) helemaal in zijn uppie met akoestisch gitaar een liedje zong. Kippenvel. Ik voede me weer helemaal jong (en verliefd :-)) (op Duuk natuurlijk !!)
Ik kreeg er weer nieuwe energie van, en dat was dan ook het idee van EON, onze energieleverancier die dit concert sponsorde. Alleen de volgende ochtend, toen was die energie weer ver te zoeken.... oef. Toch niet meer zo heel erg jong meer ben ik bang ;-))

Ze heeft um!!

Vandaag heeft Marleen haar C diploma gehaald!


Als grote verassing kwamen ook opa, oma, tante Nienke en Joyce kijken!

Het was behoorlijk pittig, lange stukken zwemmen met kleren aan.

Zusjes??


Als beloning voor haar prestatie had Duuk Marleen een MP3-speler beloofd.

Nu weten we zeker dat Marleen zich wel zal redden in het zwembad :-). Het bevalt haar zo goed dat ze door wil voor zwemvaardigheid I! Wie had dat ooit gedacht.

Dagje nix

Nou ja, een dagje vrij.
Vanmorgen natuurlijk eerst de kids naar school gebracht. Daarna meteen door naar de markt. Heerlijk om eens lekker de markt op te gaan, normaal rijd ik er smachtend voorbij op weg naar mijn werk. Nu heb ik al mijn geld verpatst (op 45 cent na) aan aardbeitjes, heerlijk vers brood, eierkoeken EN pioenrozen! Vet genieten!



Die honing had ik laatst al op een andere markt gekocht. Samen met de aardbeitjes vormden ze een lunch waar je je vingers bij op eet! (auw!)

Whoeps....

Alweer een week voorbij....
Tja, met dat mooie weer (en meer van dat soort smoezen ;-)....

Waar hebben we ons zoals druk om gemaakt:
Afgelopen weekend stond in het teken van de garage. We hebben hem en die van de buurvrouw geverfd.


Helaas geen foto van hoe het er eerst uitzag... Dat was wel leuk geweest, want: Wat nu stralend wit was, was ooit groen uitgeslagen. De linkerdeur was beige met groen gestreept, de rechterdeur (de onze) stond nog in de witte grondverf en had in de loop der jaren een paar groezelige vlekken opgelopen waar je "ieuw" tegen zegt.
Links en rechts langs de deuren had ooit een onverlaat grafity gespoten, dusdanige tekens dat we die dezelfde dag nog hebben weggehaald, zo goed als dat ging, maar je zag het nog altijd een beetje (lekkere zin, en ik laat hem toch zo staan ;-P)

Het was enorm afzien. Het was heerlijk weer, volop leuke dingen te doen in de stad, en wij waren aan het zwoegen en zweten. Maar het resultaat mag er zijn! (al blijven we dromen van een (flink) hutje op de hei....


Gisteren ben ik de hele dag met een groep collega's op pad geweest. 's Ochtends hebben te horen gekregen hoe onze sector er begin volgend jaar uit gaat zien als we van de Regionale Brandweer overgaan naar de Veiligheidsregio. Het kwam allemaal logisch op me over en ik heb er wel zin in. 'smiddags hebben we SCI-tje gespeeld. Er was een lijk gevonden en wij moesten gaan uitvinden wie het was, door wie hij om het leven was gebracht en waarom. We moesten langs 3 locaties om aanwijzingen te verzamelen, op een tandem! Wat heb ik genoten van de prachtige omgeving en het heerlijke weer. Veel gelachen ook.

Verder het gebruikelijke werk: zingen, vergaderen, oudergesprekjes kids (het gaat goed!!)

Virtueel verdriet

Vanmiddag kwam Nine ineens hartverscheurend huilend naar me toe. Dan is er zo'n moment waarop je weet dat het ernstig is, maar je hebt geen idee wat er aan de hand is. Ik had geen ruzie of harde bonk gehoord... Al gauw werd de omvang van haar verdriet duidelijk. DOES was weg. Compleet van het scherm verdwenen.

zo zag Does er ongeveer uit....
Nu weten jij en ik dat dit bewegende plaatje gewoon een kwestie is van rekenregeltjes en picksels (schrijf je dat zo??). Maar niet voor Nine. Does was niet alleen een van haar hondjes, nee, het was haar lieveling. Als ze in real life een hondje zag dat ook maar in de verste verte op "haar" Does leek, dan riep ze verrukt: "Daar is Does!!".

Maar als je nu het spel startte stond Does er niet meer bij.... Na wat onderzoek bleek dat ze hem had gedoneerd bij het hondenhotel... Ai. En ze had er dus geen geld voor gekregen en nu had ze niet genoeg geld meer om een nieuwe Does te kopen. Ai Ai....

Maarrrrrr gelukkig is er dan zoiets als een cheatmode. Eerder had ik deze nog niet gebruikt. Ik vind dat het goed en leerzaam is als ook mijn kindjes leren dat geld een waarde heeft en dus dat ze het moeten verdienen voordat ze het kunnen verpatsen.
Maar nu.... dit ontroostbare meiske.....

Al was het dan nog niet HAAR DOES, ze kon weer een nieuw hondje kopen. Natuurlijk precies hetzelfde hondje en ook dit exemplaar heet Does. (het is ook wel een heerlijke Hollandse no-nonsense naam ;-)).

Nine weer een soort van gelukkig.. Pffff.

Was er in real life ook maar een cheatmode voor mijn bankrekening ;-).

ships..... neeeee tjipz maaaa!

Nou ja, hoe ze ook heten, we hebben ze gezien. Errug relaxed, zo'n concert "om de hoek" (Parktheater Eindhoven). Het was een mooie show. Al vind ik de muziek van dit clubje niet echt fantastisch, ik heb er wel bewondering voor hoe ze met zoveel enthousiasme en energie een zaal vol kinderen weten te boeien. Tja, en als de kids blij zijn, dan is mama dat ook :-)

Ervoor en erna....

Het weekend leende zich geweldig voor een spannende fotoserie van ervoors en ernaas. Duuk heeft zich uitgeleefd met de hogedruk spuit. De garage, de auto, de stoep aan de voorkant en achterkant van het huis moesten er aan geloven... Stuk voor stuk indrukwekkende resutaten. Als ik nu uit de voordeur stap, schrik ik van al het licht!! Maar helaas... geen enkele foto om de dramatische verbeteringen te laten zien...

Verder was het je misschien al opgevallen op de foto van Nine: ze heeft een korte bob! Net als Linda :-))). Maar ook hier weer geen ervoor-erna van gemaakt....

Tot slot hebben we vandaag de garage op geruimd....EN de muur in de woonkamer rood geschilderd... wederom geen foto's.....

Al met al een saai en nietszeggend blogje, dit. Je zal het er mee moeten doen ;-)))