Regen!!!

Ik was zelden zo blij met een vette bui als vandaag. Het is de hele dag, wat zeg ik, de hele week (twee weken) al zo heet en benauwd. Het is de heetste maand Juni ooit (nou ja sinds 17honderdnogwat) Met een beetje geluk kan de aquazoom (wie verzint zo'n naam van de bank en weer in de schuur :-) Nine wist al niet eens meer hoe regen klonk: " Ik dacht: wie is daar zo aan het slaan met potten en pannen ??" roept ze net ;-)).

Verder vandaag rustig aan gedaan. Beetje zitten, beetje in huis rommelen, beetje een vriendin bellen, zelfs een beetje scrappen!! En net samen met de meiden boodschappen gedaan. Wat heerlijk dat je nu gewoon aan ze kan vragen om te helpen! (nog steeds last van mijn rug) Trouwens Marleen heeft vanmorgen helemaal uitzichzelf haar kamer op geruimd!! En nu zijn ze samen een spelletje aan het doen.... Ik weet niet wat ik meemaak!!!
Haha, inmiddels hebben ze alweer een felle ruzie (met vliegende blokjes) achter de rug. Maar ze hebben het conflict (samen op de gang) alweer bijgelegd. Er is nog hoop ;-).
Haha, ik heb over deze dag al zo veel te vertellen, dat ik nog steeds niet aan de vakantieverhalen toekom....

Oase in de woestijn

Gisteren terug gekomen van vakantie! Drie keer raden waar deze foto is gemaakt.....
In de Saharawoestijn? De Afrikaanse savannen?
Of toch iets dichter bij huis: Frankrijk? Of Tjechie?
Nee, gewoon bij ons achter in het park! Jeetje, wat is het hier dor en verlaten! Ik wist eigenlijk niet wat me overkwam toen ik vanmorgen met de meiden voor het eerst sinds bijna 3 weken door "ons" park liep. Overal verdorde planten, gras en zelfs sommige struiken zien er zo triest en dood uit! Jeetje, hier is het dus echt ook zo heet geweest.... En nog steeds is het heet.... Heel af en toe viel er vandaag wat regen, dat al bijna weer verdampt was, voordat het de grond raakte...

Gelukkig hebben wij V, een goede vriend van Duuk, of eigenlijk van ons allemaal, zelfs van onze plantjes en de tuin :-). Want hij heeft er voor gezorgd dat ons thuis een oase is gebleven. Het gras staat er fruitig bij en de hortensia die de voortuin wat kleur geeft, heeft de hitte overleefd!

Dat is nog eens thuiskomen: een oase in de woestijn. Nu alleen nog even herstellen van flinke rugblessures (Duuk en ik lopen elk als twee bejaarden door het huis te waggelen) en dan is het binnen ook weer toonbaar... Nou ja, alles op zijn tijd. Net als een verslag van onze vakantie in...
Tjechie!!

Nashledanou!

Een tas vol inspiratie

Vandaag ben ik met Marleen naar de bieb geweest. Even de boeken terugbrengen voor de vakantie. Wie me toen had verteld dat ik met een tas vol boeken terug zou komen, zou ik voor gek hebben verklaard. Ik wilde er juist even vanaf zijn. Maar.... toen wist ik nog niet dat er stapels afgescheven boeken voor me klaar lagen om voor een prikkie meegenomen te worden.... Aanvankelijk had ik nog zoiets van: niet aan beginnen... Maar al gauw zag ik zoveel leuks (en Marleen ook :-)) dat we overstag zijn gegaan!


Het begon bij de ingang met Engelse klassiekers: "Jane Eyre" en "The old man and the sea", via de romans en uitdagende titels als: "Een leven lang slank" (moet ik dat eerst wel worden ;-) en "Verrassende toepassingen met de magnetron" naar kinder (voor)leesboeken, uitgezocht door Marleen. Ze vond zelfs nog een leuke cd-rom met een spelletje van PeterPan

En een boek met versjes en verhalen van Toon Hermans:

Veel meer
Ik voelde laatst ineens 'het wonder' wenken,
maar wat het was.... ik wou dat ik het wist.
Een mens is meer, veel meer dan hij kan 'denken'
.... dat is't.

Aldus Toon Hermans


Ik voelde laatst ineens een boekje wenken,
maar wat er instond.... ik wou dat ik het wist.
Als ik het gelezen heb, dan zal ik denken:
.... Dat is't!!

Aldus Marjo

Ze is er weer!!

Mijn oogappeltje. We hebben elkaar maar liefst een hele week niet gezien of gesproken. En dat is lang en voor het eerst. Dus voor allebei een hele ervaring. Ze is veranderd. Ze praat anders, kijkt anders, ruikt anders. En ik ben veranderd, naar Friesland geweest een hele week ervaringen verder. We hebben elkaar veel te vertellen. Maar eerst lekker uitrusten op de bank (met de tv aan ;-). Te moe voor spelletjes of verhalen. En ik, ik duik achter mijn pc om haar foto te bloggen. Welkom terug mijn grote, dappere dochter. Welkom terug Marleen!

Liefs,
Mama.

Mijn eerste foto

Zo, ik geloof waarempel dat het gelukt is om een foto te versturen naar mijn blog!! Hoera voor mezelf, want zo vreselijk technisch ben ik nu ook weer niet.
Nog even niet veel filosofische mededelingen. Het is hier gelukkig iets afgekoeld binnen, nu er af en toe een windje waait. Er is geen zon, dus alle ramen staan wijd open. Heerlijk.
Haha, ik ga voorlopig nog maar niet online met mijn blogje, want dit is natuurlijk weinig interessant voor anderen ;-). Eerst eens een tijdje lekker bloggen voor mezelf :-).

Ok daar gaan we dan

Zomaar ineens wilde ik het ook. Nou ja, zomaar... Eigenlijk kriebelt het al een tijdje. Ik lees graag blogs van anderen en het valt me op hoe bijzonder het leven eigenlijk is als je er aandacht voor hebt. En dat is dan ook meteen het beoogde doel voor mijn blog. Stil staan bij de wondertjes die zich in mijn leven elke dag weer voltrekken.

En dan kom ik mezelf ook meteen weer tegen... want hoe ga ik in hemelsnaam mijn blog noemen?! Allerlei hoogdravende titels met driedubbele betekenissen passeren de revu en geen is goed genoeg... Ai. Hier wordt ik weer eens pijnlijk geconfronteerd met mijn streven naar perfectie, wat mij er elke keer weer van weerhoud om gewoon ergens mee te beginnen. En toen dacht ik aan de gevleugelde uitspraak: It is OK. Gewoon goed. En zo is deze titel dan ook ontstaan. Het is goed zoals het is. Natuurlijk streven we allemaal naar ietsje beter, verder, meer. Maar laat het voor mij geen beperking worden als ik het even niet helemaal meer weet.

Genoeg wijsheid voor een dag (zeker zo'n hete dag als vandaag, want het is hier buiten meer dan 30 graden...