David & Franki

Hoe zou het zijn met Franki en David? Gisteren kon ik het je nog zo vertellen, toen waren ze nog hier. Nu boemelen ze ergens in een trein richting Zweden.

Ze kwamen donderdagmiddag aan op station Eindhoven, herkenbaar op een kilometer afstand door de enorme rugzakken die ze mee sjouwden. En dat was maar goed ook, want David was behoorlijk veranderd en Franki had ik nog nooit gezien. Binnen de kortste keren was het alsof ze al weken bij ons waren. Hoewel... waarschijnlijk waren de kids dan niet meer zo hyper geweest. Gelukkig kan David veel hebben ;-).

Eens kijken, wat hebben we allemaal gedaan.
Donderdagavond was de traditionele tentoonstelling bij de meiden op school. Het thema was, net zoals de boekenweek; geheimen. In elke klas was dit weer anders vertaald. Veel donker, lampjes, geheime plekjes. Leuk om op deze manier de school aan Franki en David te laten zien. Al denk ik dat het ook wel wat veel was, na een hele dag reizen ....

Vrijdag: kids naar school, gasten uitslapen, woonkamer verbouwen zodat we eindelijk weer de houtkachel kunnen stoken. Verder gewoon lekker gekletst en genoten van elkaars gezelschap en foto's en filmpjes kijken


Zaterdag: kids naar Scouting, Franki, David en ik wandelen naar het kanaal. Daarna hebben zij nog wat gerend en ben ik in het heerlijke frisse zonnige herfstweer naar huis gewandeld. 's Middags zijn we met zijn allen naar de stad geweest.

Zondag: Duuk en David hebben geroeid en Marleen en Franki zijn mee geweest op de fiets. Verder hebben we ANZACS gebakken
en zijn we naar de kinderboerderij geweest.
Het was de laatste avond dat ze bleven slapen, dus David heeft uitgebreid voorgelezen. In het Engels natuurlijk ;-)


Maandag: Gisteren hebben we heerlijk geschaatst. Het was zonnig en koud en de schaatsbaan was lekker rustig. Voordat we er erg of zin in hadden, was het alweer laat en werd het tijd om te gaan eten, want Franki en David moesten om 19.00 de trein naar Venlo halen. Gelukkig geen tranen bij dit afscheid, want over een klein maandje komen ze nog even terug :-). De meiden zijn nu alweer aan het aftellen. En als het wachten even te veel wordt, gaan we gewoon ANZACs bakken!

How are Franki and David doing? Yesterday I could tell you, because they were here. Now they are somewhere in Sweden (and tired but ok, I just spoke to them on msn:-)

They arrived on Thursday afternoon in Eindhoven at the trainstation. It was a good thing they had some enormous backpacks on, because I could hardly recognize David and had never seen Franki. But in no time it was like they had been here for weeks. Although then the kids would not behaved so “crazy” anymore I think ;-).

So what have we done.
Thursday evening we had a traditional exhibition on school about “secrets”. Every classroom had its own atmosphere. It was a nice way to show the school to our guests although they must have been very tired after a day of traveling….

On Friday the kids went to school, our guest had a long sleep and we just talked, had a good time, watched photo’s.

On Saturday the kids went to Scouting. Franki, David and I walked tot the canal. After that they did some jogging and I walked back home, enjoying the sunny weather. In the afternoon we went to the city for some socks and fun.

On Sunday Duuk and David went for a row and Franki and Marleen joined by bike. After that we baked ANZACS (I will give the recepy later). After that we went to the animal farm in Nuenen. In the evening David read the girls a story (in English of course ;-)

On Monday we went ice-skating. It was a lovely weather, sunny and fresh. Before we knew it was already late again. We had a lovely Japanese dinner, made by Franki and David. They had to catch the train at 19.02 to Venlo, so it was already time to say goodbye.. No tears this time, because they will be back very soon! The girls are already counting down the days. And if it still takes to long, we will just make some ANZACS

Het was gaaaahaaaaf!!

Het is inmiddels alweer 3 nachtjes geleden en ik ben nog steeds aan het nagenieten. Elke keer als iemand vraagt hoe het is gegaan. Elke keer als ik er aan terug denk. Het was een groot feest van zenuwen,zingen, dansen, lachen en adrenaline. Ik heb een paar nachten niet geslapen. Eerst van de spanning en alle liedjes die ik probeerde nog in mijn hoofd te stampen. Daarna van de adrenalinekick en alle liedjes die maar niet uit mijn hoofd wilden verdwijnen ;-). Ik zou het morgen zo weer doen! Duuk heeft foto's, maar die staan in NEF formaat (is erg groot en ik kan er niets mee op mijn pc). Even geduld nog please. Er zijn trouwens niet alleen foto's gemaakt. De uitvoering inspireerde Marleen tot het maken van de volgende tekening. Een prachtig werkje wat eigenlijk precies weergeeft waar het om ging ;-))))




Als je dan denkt dat ik na zo'n drukke periode van veel repeteren en een weekend vol uitvoeringen in een zwart gat zou vallen, dan heb je het mis. Daar had ik (onbewust??) wel voor gezorgd. Gevolg was dat ik de afgelopen dagen geen avond thuis was... ook vanavond niet.... Hoewel ik dus heel veel leuke dingen heb om over te bloggen, komt er van het bloggen zelf niet veel...

Oh, ja, zondagmorgen hebben we ook nog even de minimarathon gedaan met de meiden. Ik liep niet mee hoor, want ik moest natuurlijk s middags alweer schitteren op het toneel en dat gaat niet als je verrekt van de spierpijn ;-). Ik kuierde heen en weer tussen start en finish met kleren en drank (ook belangrijk, toch?). Vanaf vrijdag staan de foto's van de finish op internet. Hopelijk staan die van onze meiden er ook bij. Ik hoop dat ik er aan denk om te kijken want....

Morgenmiddag krijgen we bezoek :-) David en Franki uit Australie "doen" Europa en aangezien Eindhoven in Europa ligt, komen ze ook even hier langs ;-). Alles natuurlijk weer behoorlijk laat dag (geeft nix, dan heb ik tenminste een goede smoes dat het hier nog een beetje rommelig is ;-) dus ik ben net nog even als een tornado door het huis gesjeesd.

En dan is mijn lieve neeftje Martin vandaag ook nog jarig. En, hoewel ik me wel honderd keer had voorgenomen om vandaag even gezellig te gaan skypen met Friesland,
het is er niet van gekomen.... Sorry lieve Martin!

Druk dus, maar wel met allemaal leuke dingen, dus mij hoor je niet klagen! Of.. eh....kunnen er voortaan niet gewoon 30 uur in een etmaal????

Nog een nachtje slapen.......

Haha, alsof er nog van slapen komt, vannacht. Ik heb zojuist in een recordtempo een zak manna's achterover geslagen.... ;-) Nou ja, ik rook en/of drink dan weer niet ;-). Hoewel ik er enorm veel zin in heb, merk ik wel dat de stress langzaam maar zeker steeds hoger wordt. Duuk heeft het al aardig te verduren ;-).

De buurvrouw kwam vanochtend nog met een krantenknipsel uit het Eindhovens Dagblad langs... We staan dus al in de krant, voordat we op het podium hebben gestaan :-)). Het is een leuk stukje, (klik op de foto, dan kan je het stuk ook goed lezen) De foto vind ik ook erg leuk. De toneelspelers zitten gehurkt vooraan. (behalve die man met de streepjestrui, dat is de pianist/dirigent. Ik speel Betty (achter streepjestrui) en "heb" wat met Willem (stofjas vooraan). Verder vertel ik niets, moet je maar komen kijken :-)).
Voor wie zaterdag of zondag komt kijken: heel veel plezier en tot dan!!!

Druk druk druk (maar wel leuk druk :-)

Tis ernstig, ik weet het. Ik verwaarloos jullie vreselijk. En de smoes is nog steeds het zelfde als vorige maand... druk. Echt zo'n dooddoener, want iedereen heeft het druk tegenwoordig. En het stomme is ook dat ik zoveel leuks heb om over te schrijven. Neem alleen al die repetities voor de uitvoering (zie vorige blog). Daar gaat veel tijd in zitten, maar ze zijn ook gewoon vreselijk leuk en lachen!

Daarnaast zijn we simultaan diverse projecten in en om het huis aan het aanpakken. Dit resulteert in diverse half afgemaakte klussen; een stapel lappen dat een gordijn voor Marleen moet worden; een doos van IKEA met een prachtig kastje erin (hoeven we alleen nog even in elkaar te zetten); een prachtige zelfgemaakte planken-kast die bijijijijijijijna klaar is; een tafeltje dat alleen nog even geverfd hoeft te worden en dan kan daar de telefoon weer op staan en dan kan die snoer die nu schuin over de keukenvloer is geplakt ook eens weg; een stapel verhuisdozen in de woonkamer die daar al zo lang staan dat ik ze meestal niet eens meer zie...(tis even wachten op die kast die bijijijijijna klaar is...) herkenbaar?? Het wordt bijna grappig als je het zo opschrijft ;-)

Als je verder wilt weten wat we de afgelopen tijd hebben uitgespookt, dan kan ik eigenlijk wel gewoon verwijzen naar vorig jaar rond deze tijd: de lichtjesroute, open dag scouting, genieten van de mooie herfstdagen, kinderboekenweek. The usual stuff. Mooi he die tradities. Daar sta ik nu toch wat meer bij stil, nu ik blog.... als ik blog.... (echt, als de uitvoeringen volgende week achter de rug zijn, dan ga ik weer wat vaker bloggen hoor, dat beloof ik!!) met foto's!!

Verder eten we ons hier een kick aan de walnoten. Heerlijke recepten heb ik ervan en we krijgen ze riant aangeleverd van vrienden en familie. Wist je trouwens dat walnoten nog gezonder zijn dan olijfolie? Als jij nog een lekker recept met walnoten hebt, dan hou ik me aanbevolen!!

En omdat ik het zo druk heb, ben ik vorige week ook begonnen met yogalessen... haha, lekker stressen om te kunnen ontspannen. Volg jij het nog???

Alive and kicking

Hoi trouwe lezertjes...
Zijn jullie er nog???
Het is heel erg stil geweest van mijn kant. Dat had zo zijn reden:
De grootste was toch wel dat mijn pc langzaam op een hoop was gestort. Duuk heeft uren achter mijn pc gezeten en van alles geprobeerd, uitgezocht, besteld en weer teruggeplaatst. En nu doet hij het weer!! De meeste foto's zijn gered, alleen niet die van april tot en ca juli. Dus Friesland, het bezoek van de Denen, dat ben ik echt helemaal kwijt. Snif... Nu is de pc zo in elkaar gezet dat alles goed is geborgd wat betreft back-ups. Dit willen we echt noooooooit meer meemaken!

Verder ben ik druk (tja wie niet tegenwoordig)...
met het oefenen voor onze uitvoering van het koor! Ik speel een leuk rolletje, dus kom allemaal kijken op zaterdagavond 13 oktober en zondagmiddag 14 oktober in de Schalm in Veldhoven (ja, een echt theater!!)
Lees er alles over op: www.donjo.nl. Je kan kaartjes bestellen bij de Schalm of bij mij (dan weet ik ongeveer waar je zit en dan kan ik naar je lachen :-)).
Het wordt echt een feest! Kom je ook???

Heel zen...

zo'n lege computer
geen verleden
geen toekomst
alleen maar

NU.















Het was geen vrije keuze. Het overkwam me, of eigenlijk mijn pc. Misschien kan je het ook wel zien als een burn-out. Het werd te veel, en langzamerhand hielden allerlei schijven ermee op. Eerst de schijven met alle data... toen ook de c-schijf. Mijn peeceetje is nu bij Duuk in therapie, maar het is nog niet helemaal duidelijk wat er nu precies aan de hand is.

Ik kan wel weer internetten, dat is alvast iets. En hoera, tegenwoordig kan ik daar altijd en overal mijn blog vinden. De foto's van de afgelopen twee maanden, zijn in ieder geval verloren, maar die ik op mijn blog heb gezet zijn er nog (een beetje, want sterk verkleind). En de verhaaltjes en herinneringen. En ik heb al een tijdje G-mail en dat is er ook allemaal nog! Voor iedereen die nog mijn oude hccnet-adres heeft staan: gooi maar weg en gebruik voortaan: marjovanderknaap@gmail.com pleaze.

Als mijn pc het weer doet, dan zetten we de data van de back-up van 2 maanden geleden er weer op. Hopelijk zijn dus niet alle foto's van de afgelopen 7 jaar verloren. Natuurlijk maken we dan wat vaker een back-up.

Zou eens in het uur voldoende zijn???

Prietpraat

Gisterenavond aan tafel...
Kind 1 (dat annoniem wenst te blijven)"He, Papa heeft al een beetje grijs haar...., wat betekent dat??
Kind 2" Dat hij bijna opa is!!" ....
Wij: Nee, zo werkt dat niet hoor... ;-)
Kind 1: "Maar hou oud moet je dan zijn om opa te worden????"

Zaterdagavond gaan we naar een tuinconcert van Wibi Soerjadi.
We hadden het er over en de meiden hadden er wel zin in. Even later vraagt kind 1:" wanneer gingen we nu ook al weer naar Wibi Tsunami??"

David, onze vriend uit Australie komt zeer waarschijnlijk in de herfst weer langs. De vorige keer was dat een groot feest, want hij is onvermoeibaar in spelen en gek doen. Dit keer komt ook zijn vriendin mee en dat hebben we de meiden ook maar meteen nadrukkelijk verteld...
Kind 1: " Maar kunnen we dan nog wel met David spelen???"

David, our Australian friend is hopefully coming over this fall. Last time he came, it was one big party with a lot of fun and playing. This time he is bringing his girlfriend and we told the kids in advance so they know it will be different this time....
Child 1: " But can we then still play with David? " (I think so.....;-)

Een tijdje terug alweer, in de auto:
Kind 1: "Ik ga gewoon een kindje adopteren die al goed voor zichzelf kan zorgen. Die zelf naar de supermarkt kan enzo. Dat ze al kan gymen en lezen......"
tja... ;-)

Eeuwen geleden

Het voelt als eeuwen geleden dat ik voor het laatst heb "geblogt". Het is "maar" 10 dagen geleden. Zo vaak dacht ik: "Hier ga ik over schrijven". Zo weinig kwam het ervan.
Ik zal jullie gauw bijpraten over de afgelopen dagen en dan hoop ik dat ik het weer een beetje bij kan houden. Ik ga gewoon met terugwerkende kracht bloggen. Een beetje sjoemelen met de publicatiedatum en alles staat op chronolotische volgorde en handig terug te vinden door de labels (ik blijf natuurlijk wel een biepmiep ;-)))
Eens kijken .... waar waren we.... de verjaardag van Marleen............. zoef..........18 augustus

De buit

Een verjaardag is natuurlijk niet compleet zonder kado's. En daar hadden we het nog niet over gehad. Ik heb er maar eens een foto van gemaakt. Van ons heeft ze een horloge gehad, een fototoestel (hadden we al, was lang in reparatie en ondertussen hadden we een nieuwe gekocht), een pet, een haarband, boek van Dolfje Weerwolfje, een etui en een muziekcd. Van haar vriendinnetjes (oa) een zaklamp van Didl, tatooviltstiften, Littlest Petshop (beter bekend als Wiebelhoofdjes), fimoklei om kralen mee te maken. Van ome Tim en tante Marjon: houten bloemetjes, een schilderset, kaarsjes, tijdschrift van Winx en een kaartspel van Winx. Van Opa, oma en tante Nienke: het geboortekaartje ingelijst, een slagroomspuit ;-), een diner in ons favoriete restaurant, een sierradendoosje, een klok, een vuurtoren met klankstaafjes (hoe noem je zoiets ook al weer) drop, een fleurige doos, multomap met tabbladen, en nog meer (omdat ik ongetwijfeld nu even iets vergeten ben...)
De verjaardag van Marleen zit er op. Het was een druk, maar ook supergezellig weekend. Iedereen bedankt voor jullie komst, kaartjes, gelukswensen en kado's :-)

Jarigen jobs

Niet alleen onze meid is jarig op 18 augustus. Ook Nienke zag ooit op deze dag het levenslicht. En zo togen wij naar Uden om daar gezamenlijk dit heuglijke feit te vieren.

Marleen werd enorm verwend met kadootjes. Sommigen waren wel erg origineel...

Een slagroomspuit, helemaal voor haarzelf!!

Haar grootste wens: eten in het grote restaurant!! Met eindeloze buffetten voor heerlijke hapjes (en toetjes.....)




En een mooi symbolisch kado. Negen maanden wachten op een kindje.... Negen JAAR wachten op een ingelijst geboortekaartje. Je zou bijna gaan denken dat hierover is nagedacht ;-))

Overvliegen

Voor Nine was de 18de ook een spannende dag. Zij mocht bij de Scouting overvliegen van de Bevers naar de Esta's. Dit ging met veel meel en water gepaard. Hier had ik jullie graag een filmpje willen laten zien, maar het lukt me niet om het te uploaden.

Vandaag was de opening van het nieuwe seizoen. Alle groepen waren er, een indrukwekkend aantal kinderen en leiding. Degenen die van groep wisselden, stond een "zwaar" parcours te wachten: snoephappen in water, daarna snoephappen in meel... onder een camouflagenet door, met gematteerde duikbril en rollator tussen een aantal tonnen door rijden en ondertussen natgegooid worden door de rest van de groep, dan door een soort tunneltje en tenslotte over een stuk plastic met groene zeep en confettie. Aan het einde van de rit stond dan de nieuwe groep op je te wachten. Nine was een van de eersten en de jongsten, dus het ging er nog mild aan toe. Naarmate de overvliegers groter werden werd het feest steeds groter... toen de leiding aan de beurt was, vloog de meel en ketchup je om de oren (als een beetje in de buurt stond).

Slaapfeestje II

Het slaapfeestje was bijzonder geslaagd! Ik heb er al een stukje over geschreven dus ik hou het even bij wat foto's.


Om een goede nachtrust te bevorderen werden er nog wat yoga-oefeningen gedaan... Maar of dat nu echt hielp om de boel rustig te krijgen .... ;-)



De volgende morgen hebben ze mooi uitgeslapen. Op een bepaald moment hoorden we beneden de tussendeur gaan. Ze waren het slaapzakkenspel aan het spelen (een kind op de gang, de rest verstopt zich in elkaars slaapzak). Heerlijk hoe ze eigenlijk zelf hun feestje maakten. Ik hoefde bijna niets te doen!
Na een heerlijk ontbijt heeft Marleen iedereen een tatoo gegeven. Nine had een Didl met allerlei chineese tekens (met betekenis) en zo heeft ze bij iedereen een teken op de arm gezet. Ik stond verbaasd van de schoonheid van haar schrift. Ze heeft er zeker talent voor!

Sssttttt

It's all so quit, shh, shh it is all so still...

Eindelijk, ze slapen. De meiden van het slaapfeestje van Marleen. Ik zit hier, in het kamertje ernaast lekker wat bij te werken. Eindelijk ook even wat tijd om te bloggen. Daar komt de laatste tijd maar weinig van. Geen idee waar ik mijn tijd aan verdoe, maar ik heb er echt een chronisch te kort aan... maar dit terzijde.

Vandaag is mijn oogappeltje dus jarig. NEGEN jaar is ze alweer. Wat vliegt de tijd.
Toen ze vanochtend samen met haar neefjes en nichtje was om alle kadootjes in ontvangst te nemen, viel het ineens op hoe groot ze is. Niet alleen qua bouw en qua looks, maar ook qua gedrag en houding. Een puber in de dop! De foto's komen (hopelijk) morgen. Ik ga nu ook maar eens stilletjes mijn bedje op zoeken, kijken of ik die nog kan vinden ;-)

Marleen 9 jaar

Vandaag wordt Marleen 9 jaar. Tim en Marjon, Linda, Martin, Jasper en Jeroen zijn er ook. Het is een gezellige drukte en Marleen geniet van alle aandacht. Wat is ze groot ineens, met die coole pet. Ze voelt zich anders, ze gedraagt zich anders. Wat een meid alweer. Het gaat zo snel. Ze is echt de oudste van het stel. Prachtig om ze zo bij elkaar te zien.


Ook dit jaar mag ze zelf haar taart versieren. En ook dit jaar was het vechten om de stukjes chocolade ;-)

Weer beginnen

6 weken, het lijkt zo heerlijk lang. Maar voor dat je er erg in hebt, zijn ze alweer voorbij. Een zomervakantie waarin we veel gedaan hebben, hoewel we niet eens op vakantie zijn geweest. De meiden op scouting kamp, onze Deense vrienden op bezoek, onze meiden logeren in Friesland, wij ondertussen het huis verbouwen (nou ja, een muur opknappen en een kast schilderen...) daarna wij ook nog even naar het Noorden voor een flitsvakantie en tot slot de laatste week van de zomervakantie voor de meiden nog het kinderkamp De Beuk.

Omdat mijn pc wat probleempjes heeft (momenteel ben ik al mijn foto's kwijt, maar hopelijk staan die nog op een backup van twee maanden geleden, de meer recente foto's ben ik echt gewoon kwijt :-( durf ik even geen foto's op te slaan. Maar op de site van het kinderkamp de Beuk staan ook wat foto's om je een indruk te geven. Nine was op de eerste dag meteen koningin, dus als je bij de Koning en zijn koninginnen gaat kijken, dan zie je haar, samen met de hofdames Marleen en Sanne :-).

Morgen gaan ze weer naar school. Marleen naar groep 6, Nine naar groep 4 en wij gewoon naar ons werk. Time flies when you're having fun!

Herhaal dit samen met mij:

De D-schijf van de pc van Marjo werkt weer
De D-schijf van de pc van Marjo werkt weer
De D-schijf waar alle foto's op staan werkt weer....

Dank je......

Please repeat this with me:
The D-disk of Marjo's pc is working
The D-disk of Marjo's pc is ok
The D-disk with all the pictures on it is working again.....

Thankx

Even "buurten" bij Paule

Vrijdag zijn we nog langs Paule en fam geweest, waar we heerlijk werden verwend met een uitgebreidde lunch. (zie voor nog meer foto's haar blog :-)
Het was weer gezellig als van ouds. De kids hadden elkaar gauw weer gevonden en wij hebben uiteraard heerlijk kunnen bijkletsen.




Paule bedankt!!

Familie in het zonnetje

Mijn broer en ik (en een paar maffe kids)



Mijn maatje :-)))



Mijn broer. Mijn link naar vroeger, naar onze ouders en naar een huis dat niet meer bestaat, naar herinneringen die voortleven in ons hoofd en in ons hart. En daar op die dijk, zo ver van huis, was ik even helemaal gelukkig en op mijn plaats.

Wadlopen

We zaten eigenlijk vlak bij de kust, dus ik wilde graag de zee even ruiken. Het werd geen zilte zeelucht, maar de geur van waddenbagger... Het moment was er niet minder betoverend om!






let op de dansende kinders rechts onderin beeld....







Soms heeft een mens niet veel nodig om gelukkig te zijn.

Om op te vreten

... dat zijn de diertjes bij opa en oma Bree. Nine zou hier zelfs wel willen blijven logeren!! En dat snap ik best :-)