Marleen, de jonge impressionist

Vrijdag mocht de klas van Marleen meedoen aan een lokaal kunstproject. Er werd gevraagd of er nog ouders waren die het leuk vonden om die dag mee te begeleiden. Daar moest ik natuurlijk heeeeeeel lang over nadenken (NOT) ;-) Dus zo ben ik vrijdagochtend getuige geweest van de wonderbaarlijke metamorfose van een witte muur.
De opdracht voor de kinderen (groep 6 en groep 8) om een land te verzinnen, een huis of bouwsel waar je in kan wonen en een vervoersmiddel om er te komen. Eerst werd iedereen aan het schetsen gezet. Daarna mocht groep 6 eerst de muur beschilderen en ging groep 8 kleien en met hout werken. Na een pause werden de rollen omgedraaid.
Een kleine impressie van onze impressionist(e)







Gisteren kwamen opa en oma langs en zijn we even in "onze" galerie gaan kijken.



Goed bewaren, dit, voor als ze later een beroemd schilder is :-)

Down under

Vandaag weer wat nieuwe blogjes geschreven over het tweede bezoek van onze Australische vrienden Franki en David en van GLOW in Eindhoven (met twee coole filmpjes). Komt dat zien!

Today I wrote some new blogs about the second visit of the Ausies and about GLOW in Eindhoven (with 2 cool movies). Go down under and enjoy!

Even naar beneden scrollen, naar zondag 11 november oh en ook even bij woensdag 7 november kijken :-)

Stil....

Wat is het toch stil op haar blog... zou ze niets meemaken????
Eh... nou nee, dat is het probleem niet... ik kom er gewoon niet aan toe om te bloggen!!
Laatst las ik in het hcc magazine (jaja) dat er twee grote valkuilen zijn wat betreft bloggen:

verwaarlozing en.... verwaarlozing! In het eerste geval verwaarloost u uw weblog, wat jammer is, maar niet ongezond. In het tweede geval verwaarloost u zo ongeveer alles behalve uw weblog, wat buitengewoon ongezond is. Het is niet voor niets dat in de psychiatrie het begrip "blogneurose"opgang maakt.

Het valt dus allemaal reuze mee. Al wordt het wel nu toch wel heel erg tijd om jullie een beetje bij te praten over al onze belevenissen. Dus met terugwerkende kracht komen hier nog wat blogjes van de afgelopen... eh... weken ;-)Scrol maar een flink stuk naar beneden! En blijf vooral de komende dagen ook opletten. Ik ben nog lang niet "bij"!

Een mooie dag

Vandaag is het een mooie dag. De zon schijnt, de wind is gaan liggen. Natuurlijk!
14-11-1997

Glow

Onze woonplaats was deze week in de ban van Glow een feest van licht in deze donkere dagen. Eindhoven is een stad die zowel een city of light als leading in technology wil zijn. Over het algemeen vind ik dat nog niet zo uit de verf komen. Glow vormt hierop een welkome uitzondering. Met 4 volwassenen, 2 kinderen, 5 camera's, 2 statieven en 2paraplu's togen we zondagavond naar het centrum voor een portie kunst en technologie, regen... en plezier.

Eindhoven like to advertise itself as the city of light and leading in technology. Most of the time I see little of that, but Glow is a nice exception. With 4 adults, 2 kids, 5 camera's, 2 statives (haha no idea how to write that) and 2 umbrella we went to town for some art and technology, rain... and fun!

New york in the rain...


Dit was wel een van de gaafste objecten. Deze bloemen werden geprojecteerd op de grond (er lag overal zand) en ze bewogen op het moment dat je "op" ze ging staan. Zelfs de meest serieuze volwassenen (moi) werden weer even kind :-)

This was one of the coolest objects. Even the most serious grownups (moi) turned into a child for a moment :-)

Again.....

...we had to put up with fun and laughter, hugs and candy, guitar and piano, films and songs, David and Franki!!










And again, time went much to fast!!!

Installatie Nine

Nine wordt groot. En zo is ze inmiddels ook een echte Esta geworden.
Inmiddels heeft ze haar eerste kamp alweer achter de rug. En het slapen.... ging goed!!! (het scheelt natuurlijk wel als je grote zus er ook bij is :-)

Schaatsprestatietocht

Terwijl Duuk in Amsterdam is om David en Franki op te halen, schaatsen Marleen en Nine zich de benen uit het lijf voor een heuse medaille! ( nou ja, 20 minuten lang schaatsen is best een prestatie als je over de hoofden kan lopen, eh schaatsen, zonder kleerscheuren)

Iets erbij, iets eraf

We zijn naar de stad geweest. Shoppen met de meiden en tegenwoordig is dat gewoon erg leuk! (al is het, als ik dit schrijf, alweer ruim 2 weken geleden en ben ik voor het gemak al het gezeur en de vreselijk warme winkels alweer vergeten ;-). Wat vooral leuk is, is dat de dames echt een eigen smaak hebben ontwikkeld. Vooral Marleen is gevoelig voor stijl en ik moet zeggen: het staat haar nog goed ook!!



Op de terugweg naar de auto, met tassen vol nieuw spul, liepen we langs de kapper. Normaal knip ik de haren van de meiden eigenlijk altijd zelf(gewoon goed opletten bij de kapper en een beetje lef hebben) maar nu Marleen haar pony wil laten groeien, vond ik het wel een goed plan om eens met haar naar de kapper te gaan. Door deze spontane actie heb ik helaas geen duidelijke "ervoor"-foto. Marleen is helemaal trots op haar nieuwe haar en ik moet zeggen.... dit is de eerste keer dat ik niet denk: dat kan ik zelf beter ... (al komt het op deze foto niet helemaal goed over, moet ik zeggen...)


Mocht ik het ooit nog voor elkaar krijgen dat ik Marleen haar haar mag knippen: ik heb tijdens het knippen natuurijk wel heeeeel goed opgelet!!

Heppie helloween

Na een bord pompoensoep met spookjes

en een glas bloederig slijm met snotklonten

gingen heksje Marleen en spookie Nine
op pad... mensen bang maken en snoepjes scoren
Toen bleek dat er in onze, anders zo gezellige wijk, ineens erg veel griezels rondliepen, zweefden, vlogen en kropen.....








Maar spookie Nine en Heksje Marleen liepen onvervaard door, totdat zij alle spookhuizen hadden gezien en alle letters die daarbij hoorden hadden verzameld. Daarna werd het pas echt spannend want bij het verzamelpunt was de prijs uitreiking.. Helaas zijn de dames niet in de prijzen gevallen. Nine had het wel gezien en met de legendarische woorden:"Zo. Nu ga ik weer normaal worden" deed zij haar spookkleed af :-).

David & Franki

Hoe zou het zijn met Franki en David? Gisteren kon ik het je nog zo vertellen, toen waren ze nog hier. Nu boemelen ze ergens in een trein richting Zweden.

Ze kwamen donderdagmiddag aan op station Eindhoven, herkenbaar op een kilometer afstand door de enorme rugzakken die ze mee sjouwden. En dat was maar goed ook, want David was behoorlijk veranderd en Franki had ik nog nooit gezien. Binnen de kortste keren was het alsof ze al weken bij ons waren. Hoewel... waarschijnlijk waren de kids dan niet meer zo hyper geweest. Gelukkig kan David veel hebben ;-).

Eens kijken, wat hebben we allemaal gedaan.
Donderdagavond was de traditionele tentoonstelling bij de meiden op school. Het thema was, net zoals de boekenweek; geheimen. In elke klas was dit weer anders vertaald. Veel donker, lampjes, geheime plekjes. Leuk om op deze manier de school aan Franki en David te laten zien. Al denk ik dat het ook wel wat veel was, na een hele dag reizen ....

Vrijdag: kids naar school, gasten uitslapen, woonkamer verbouwen zodat we eindelijk weer de houtkachel kunnen stoken. Verder gewoon lekker gekletst en genoten van elkaars gezelschap en foto's en filmpjes kijken


Zaterdag: kids naar Scouting, Franki, David en ik wandelen naar het kanaal. Daarna hebben zij nog wat gerend en ben ik in het heerlijke frisse zonnige herfstweer naar huis gewandeld. 's Middags zijn we met zijn allen naar de stad geweest.

Zondag: Duuk en David hebben geroeid en Marleen en Franki zijn mee geweest op de fiets. Verder hebben we ANZACS gebakken
en zijn we naar de kinderboerderij geweest.
Het was de laatste avond dat ze bleven slapen, dus David heeft uitgebreid voorgelezen. In het Engels natuurlijk ;-)


Maandag: Gisteren hebben we heerlijk geschaatst. Het was zonnig en koud en de schaatsbaan was lekker rustig. Voordat we er erg of zin in hadden, was het alweer laat en werd het tijd om te gaan eten, want Franki en David moesten om 19.00 de trein naar Venlo halen. Gelukkig geen tranen bij dit afscheid, want over een klein maandje komen ze nog even terug :-). De meiden zijn nu alweer aan het aftellen. En als het wachten even te veel wordt, gaan we gewoon ANZACs bakken!

How are Franki and David doing? Yesterday I could tell you, because they were here. Now they are somewhere in Sweden (and tired but ok, I just spoke to them on msn:-)

They arrived on Thursday afternoon in Eindhoven at the trainstation. It was a good thing they had some enormous backpacks on, because I could hardly recognize David and had never seen Franki. But in no time it was like they had been here for weeks. Although then the kids would not behaved so “crazy” anymore I think ;-).

So what have we done.
Thursday evening we had a traditional exhibition on school about “secrets”. Every classroom had its own atmosphere. It was a nice way to show the school to our guests although they must have been very tired after a day of traveling….

On Friday the kids went to school, our guest had a long sleep and we just talked, had a good time, watched photo’s.

On Saturday the kids went to Scouting. Franki, David and I walked tot the canal. After that they did some jogging and I walked back home, enjoying the sunny weather. In the afternoon we went to the city for some socks and fun.

On Sunday Duuk and David went for a row and Franki and Marleen joined by bike. After that we baked ANZACS (I will give the recepy later). After that we went to the animal farm in Nuenen. In the evening David read the girls a story (in English of course ;-)

On Monday we went ice-skating. It was a lovely weather, sunny and fresh. Before we knew it was already late again. We had a lovely Japanese dinner, made by Franki and David. They had to catch the train at 19.02 to Venlo, so it was already time to say goodbye.. No tears this time, because they will be back very soon! The girls are already counting down the days. And if it still takes to long, we will just make some ANZACS