Go with the flow

Vrijdag was zo'n dag. Dat er een lekkere flow in zat. Al was dat aanvankelijk nog niet te merken. Nine was een dag vrij, maar Marleen moest gewoon naar school en dat vond ze (terecht) NIET EERLIJK! Maar gelukkig zag ze ook wel in dat we er met zijn allen weinig aan konden doen en zo kwamen we toch nog op tijd op school.

Daar raakte ik met de moeder van een klasgenootje van Nine aan de praat. Ze zit midden in een scheiding en is nu druk bezig met verhuizen en verven (en werken en regelen.....). Na snel overleg met Nine hebben we haar vriendinnetje uitgenodigd om te komen spelen. Drie vliegen in een klap: de meiden kunnen lekker met elkaar spelen; er kan flink doorgeverfd worden en ik genoot van de eerste twee klappen (wat een zin ;-)). Ik had Nine al beloofd dat we naar IKEA zouden gaan, dus dan doen we dat. De dames lekker in de ballenbak achter gelaten (nog even, want voor het weet zijn ze te groot) en ik de winkel in.

Als je dan die trap oploopt, nog even kijkend naar twee vrolijk spelende kids, en met een zee van tijd voor je (dat denk je dan nog, dat een uur een zee van tijd is), dan ben je even heel erg happy :-) En dan lekker rondstruinen over de afdelingen. Ideetjes opdoen, in mijn eigen tempo. Die ligt toch heel anders als Duuk erbij is hoor. Dan is het zoef naar de afdeling waar we moeten zijn en zoef weer weg. Neeeeee nu kon ik heerlijk drentelen en dralen tussen de bankjes, tafels en kasten door. Uiteindelijk kwam ik bij de rolgordijnen uit, waarvan ik al een tijdje droom. En daar sta ik dan weer te dromen: wel of toch niet... Ik had maar een klein duwtje nodig van een-enthousiaste-gebruiker-die-er-nog-een-paar-kwam-halen en ik was om. En het goddelijke uurtje ook... Dus zoef (toch nog weer haasten) naar de kassa en de rolgordijnen in de achterbak. O, ja en de meisjes ophalen natuurlijk.

Nadat we nog een ijsje gegeten hadden en appelflappen hadden gekocht, gingen we richting school om Marleen op te halen. Bij de geitjes een stukje verderop hebben we gezellig appelflappen gegeten. Zo kon Marleen ook nog een beetje van het IKEA gevoel genieten. Daarna was het voor Marleen nog twee uurtjes school en daarna naar een vriendinnetje. Nadat ik Nine's vriendinnetje weer thuis had gebracht hadden we nog een paar-dingetjes-die-even-moeten (boodschappen, bieb enzo) en toen was de dag alweer zo'n beetje om. Niets was gepland, alles liep als een zonnetje. Heerlijk.
Zie je, Paule, ik kan het wel!!