Nadat onze dames wel 10 nachtjes bij ome Tim en tante Marjon hadden geslapen, wilden we onze poekies toch wel heel graag weer zien. "Woensdag komen we" maar we hadden hen niet verteld hoe laat......
Stiekem zijn we dinsdagavond al naar Friesland gereden. Toen we binnen kwamen, moesten we heeeeeel zachtjes doen, want ze spookten nog wat rond boven....
Groot was dan ook hun verbazing, toen ze woensdagochtend naar zolder gingen om onze bedden klaar te maken en ons er toen al in zagen liggen!!! Nine had slechts enkele seconden nodig om dit te verwerken, al gauw brak er een vette smile door en vloog ze ons om de nek. Marleen had iets meer tijd nodig. Ze bleef maar verbaasd naar ons kijken.... "HUH??? Zijn ze dat nu echt?" Jammer dat ik daar geen foto van heb ;-). Gelukkig kwam ook zij uiteindelijk "bij" en werd het gezellig druk op ons bed. Boy, wat was het eerlijk om die meiden weer bij ons te hebben!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten