Kleine kinderen worden groot. Dat bleek maar weer toen we vanmiddag naar een proefles kleien gingen en ik daar de verloskundige tegen kwam die Marleen nog op de wereld heeft geholpen. Zij was niet zo veel veranderd. Marleen des te meer, haha! Ik had mijn fototoestel wel bij me, maar heb er helemaal niet meer aan gedacht om foto's te maken van het te gekke lokaal/atelier waar de dames hun fantasie mochten botvieren op een hompje klei. Jeetje, wat was het daar gaaf. Ik zou zo ook wel een cursus keramiek willen beginnen, ja, zo heet dat voor grote mensen. Kleine mensen worden groot en dan wordt klei keramiek, maar je wordt er nog steeds lekker vies van en daar gaat het om!
Het is nog niet zo laat, maar ik lijd aan chronisch slaapgebrek, dus ik MOET van mezelf nu echt naar bed gaan. Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten