Bezoek uit het buitenland

Wat gaat de tijd toch snel. Inmiddels is het alweer zondagavond en is het weekend alweer bijna afgelopen. Dit weekend stond in het teken van bezoek uit het buitenland. Zo hadden we vrijdag en zaterdag Scot uit Australie op bezoek. Toen Duuk jaren geleden een tijd lang Down Under heeft gezeten, was hij het kleine zoontje van een goede kennis waar Duuk een tijd lang heeft gewoond. Maar ook kleine mannetjes worden groot, en zo stond er dus ineens een flinke jonge man op de stoep. Hij voelde zich meteen thuis en onze meiden vonden het erg leuk en interessant om alweer iemand uit Australie op bezoek te hebben. (de vierde gast dit jaar!!).

Vrijdagavond mochten de schoenen worden gezet. En de volgende ochtend (heel vroeg...) vonden de meiden een cd-rom van Robbie Konijn in de schoen met een cursus Engels voor kids !!!! Dus binnenkort kunnen de meiden ook meekletsen als we bezoek uit Australie of Denemarken krijgen :-))

Zaterdagmiddag stond er ook nog een bezoek aan ander bezoek uit het buitenland: de Sint! Zoals elk jaar ontmoeten we de goedheiligman in de kazerne van de brandweer. Het was weer een geslaagde middag met veel gezellige pieten en rondrennende kinderen. Dit was alleen niet de echte sint.... "Zijn rimpels waren gesminkt en zijn baard zat vast geplakt", volgens Nine. Maar dat mocht de pret niet drukken....... zolang de echte sint maar bestaat is er (voor als nog) geen vuiltje aan de lucht!



Zondag was een heerlijke dag waarin niets hoefde en alles mocht. Sint had gevraagd om de schoen te zetten met een wortel voor het paard, dus vanochtend was het weer raak... Dit maal vonden de meiden hele coole skisokken in de schoen. Dat kwam mooi uit! (hoe weet die sint dat toch allemaal.....) Dus 's middags zijn we nog even naar de ijsbaan geweest, met de nieuwe sokken :-). Dit keer ging ik ook mee, en ik kan het nog steeds!! Op mijn oude kunstschaatsen die met leukoplast aan elkaar hangen. En ik ging nog menig schaatser voorbij, ha! (geen foto's, helaas, dus jullie zullen me op mijn woord moeten geloven ;-)

Democratie

Vandaag mochten we stemmen. Kiezen, kiezen wie je wil. Ik vind het altijd best lastig om te kiezen. Dat heb ik al in het restaurant. Wat wil ik eten. Vraag het maar aan Duuk. Ik hou het meest van buffetten. Van alles een beetje en als iets bevalt een bord vol. Bij de verkiezingen is het meer als een keuze menu. Van het ene zou je het voorgerecht wel willen, bij een andere combinatie spreekt het hoofdgerecht meer aan.

Ook binnen ons gezin worden de jongeren onder de 18 steeds mondiger. En zo is onlangs democratisch besloten dat woensdag de dag is dat de kids mogen kiezen wat er gegeten wordt. Natuurlijk hebben we hier wel een aantal voorwaarden aan verbonden... geen eten met een P (met uitzondering van pastinaak portobella's en postelein) en niet elke week hetzelfde.
De uitslag van deze verkiezing was verrassend: Marleen koos meteen de eerste keer voor spruitjes (echt waar!) en Nine koos een week later voor kaasfondu. En wat hebben we gesmuld! Vandaag was het broccoli met aardappels en vleesjes. Toen het gekookte aardappeltjes bleken te zijn geworden, was Marleen behoorlijk boos en teleurgesteld, want ze had (natuurlijk)gebakken aardappels bedoeld. Tja, net zo als in de echte politiek is het zaak om goed op je woorden te letten, want vaak is iets voor meerdere uitleg vatbaar. Toen bleek dat de kok voor de vleesjes IKEA-gehaktballen had gekozen en er zo'n lekker IKEA-sausje bij zat, klaarde Marleen weer op.

Ik ben benieuwd wat voor menu we de komende jaren voorgeschoteld zullen krijgen in de politiek....en of dat ook een beetje zal smaken.....

Gesprek van de dag

Nine: Ik wou dat ik het paard van Sinterklaas was....dan mocht ik lekker veel wortels eten.
Marleen: Ja, en dan zou ik altijd lekker dicht bij Sinterklaas zijn....
Nine: dan mag hij de hele dag op me zitten....

 
Een zelfportret.... als paard van Sinterklaas natuurlijk ;-)door Nine 

Weekendje Friesland

We gaan niet vaak met de trein. En nu weet ik ook weer waarom..... Als het allemaal volgens schema gaat en het is niet al te druk dan is het heerlijk. Je gaat zitten, pakt een boek waar je anders nooit aan toe komt en laat je rijden. Maar..... er waren meer mensen die zo dachten, dus was het een beetje druk.... Het was zo druk dat we blij mochten zijn dat we nog in de trein pasten. We hebben van Eindhoven tot Amersfoort in het (tja hoe noem je dat...) halletje bij de deuren gestaan. Pal voor de wc.... dat was dan wel weer handig ;-) We baalden natuurlijk stevig, maar de meiden hielden zich goed en maakten er het beste van. Hier zitten ze op mijn tas.

Eerst zijn we bij Paule geweest. Stom genoeg heb ik daar helemaal geen foto's van. Het was helaas maar kort, maar we hebben toch weer even bij kunnen kletsen. Alja was er ook! Paule was zo lief om ons naar Dongjum te brengen. En zo belandden we bij mijn broer en familie. Martin was nog jarig geweest en hij kreeg van ons nog een soort wetenschapspakketje met oa magneetpoeder. Eigenlijk was het meer Tim die (zeer geconcentreerd) de proefjes deed ;-) (als je zo'n foto maakt, dan moet je die ook gebruiken, toch??)


We hebben dan wel de intocht op het kanaal in Eindhoven gemist (een mooie traditie), de sint is er en de schoentjes kunnen worden gezet. En dat zijn er een hele boel!!
Na een drukke dag gingen de kids in bad. De dames mochten samen, dat was natuurlijk dikke pret. Het zouden zo zusjes kunnen zijn!

De volgende dag hebben we nog een flinke wandeling gemaakt.

Em zo kwam ook aan deze prachtige dag weer een eind.....

Naar Friesland

Jawel we gaan weer naar het Noorden. En dit maal zelfst met de trein! Dat wordt vast een hele belefenis, want onze meiden komen bijna nooit in de trein. Ik hoop dat we geen last krijgen van stakingen, bladeren op de rails of de gewoonlijke vertragingen, want als alles voorspoedig gaat, zijn we toch bijna 3 uur onderweg... Maar we gaan ons goed voorbereiden, dus er gaan puzzelboekjes en spelletjes mee. En een lekker dik boek natuurlijk.
Heerlijk, even mijn vriendinnetje zien en de kids natuurlijk en daarna door naar mijn broer, vrouw en kids.
Wel jammer dat we hierdoor de intocht van de sint op het kanaal gaan missen.... maar gelukkig is de beste man de komende 2,5 week nog in de buurt, dus we zullen hem toch wel ergens tegen komen, vermoed ik zo ;-).
Iedereen een fijn weekend!

Kleine dingen

Ik roep het wel vaker: het zijn de kleine dingen die het doen. Maar soms zijn er grote of kleine zorgen, waardoor ik die kleine wondertjes niet meer zie. Dus: terug naar het motto van mijn blog: kijk naar de dag, vol met wondertjes. En hier is er een: een lieve boodschap van Marleen op de spiegel aan het einde van de dag:
 
"mama je bent de liefste"

En in de rechter kolom van mijn blog staan voortaan de dingen van de dag waar ik dankbaar voor ben.
Haleluja! ;-) 

De krant gehaald II

 
Hierbij het bewuste krantenberichtje naar aanleiding van het 'fiets-gestolen-en-binnen-een-half-uur-weer-terecht-avontuur'.
Waarmee maar weer bewezen is dat alles wat in de krant staat nog niet waar hoeft te zijn. Want ik heb niets gezien, en volgens de getuigen die wel wat hadden gezien waren het drie mannen. Maar ja. Gelukkig heb ik mijn fiets weer terug! 

It's oh so quiet.... ssshhhh...... ssshhh

It's, oh, so quiet
It's, oh, so still
You're all alone

Duuk is met de kids op jacht. Op jacht naar schaatsen en een passepartout voor de ijsbaan. Hij wil graag elke week met de meiden gaan schaatsen. En wie ben ik om hem tegen te houden ;-). Ik juich dit spontane initiatief voor'papa-tijd' alleen maar toe!

Ze hadden wel schaatsen, van die houten onderbindertjes, maar daar deden we de dames niet echt een plezier mee..... Al kregen we wel heel veel reacties van ouders die het ook zo leuk nostalgisch vonden. Tja Vroegah leerde iedereen het op die doorlopers. Maar tegenwoordig gaat dat anders.... en stiekem ben ik daar best jaloers op. Weet je nog hoe je met je koude klauwtjes elke keer de veters weer moest aantrekken?????

Maar goed, ik dwaal af. Ik geniet van de rust in huis en eerlijk gezegd heb ik dat ook gewoon echt even nodig. Na deze hectische week waar in al mijn vrije uurtjes op zijn gegaan aan gedoe rondom het 'fiets-gejat-en-weer-terug-gevonden-avontuur' en extra activiteiten op school, ben ik erg blij met deze spontane 'laat-mama-maar-thuis-actie' van Duuk. En de poezels vinden het allemaal wel best. (voor mij altijd het symbool voor rust in huis)  
Ik ga er nog even van genieten, want voor je het weet....

And so peaceful until...

DING DONG

Mam, hoe zie ik er uit

"Hoe zie jij er uit zonder bril?", vraagt Nine poeslief na het douchen. Oh, zo.
"En hoe zie ik er uit met bril?" nou..... ZO!!

  

De krant gehaald.....

Gisterenmiddag wilde ik eerder naar huis, juist omdat ik even wat tijd voor mezelf wilde voordat ik de kids weer kon gaan halen.
Ik ging nog even langs de Blokker voor wat inkopen. Kom ik terug: fiets gejat!!!
Blijkt dat medewerkers van de Blokker hebben gezien dat de fiets in een busje werd geladen door 3 mannen, ze hadden het kenteken genoteerd.
Ik heb daar meteen 112 gebeld en mijn verhaal gedaan. Daarna ben ik naar het politiebureau gelopen (was gelukkig maar 15 min lopen ofzo). Zie ik die bewuste bus rijden!!!!!!!!!! Ik probeer 112 te bellen, maar wordt tegelijkertijd gebeld.... door de politie... ze hadden de daders al te pakken en de fiets is terecht! Echt heel bizar allemaal. Daarna toch doorgelopen naar het bureau, waar ze nog van niets wisten, het zat ook nog niet in het systeem (zo snel ging het allemaal). Uiteindelijk was er toch contact met de mensen die er meer van wisten. Afijn ik heb aangifte gedaan en mijn fiets geidentificeerd... Echt raar, ze hadden de fietstassen, het rugbeugeltje en de voetstapjes voor de kids achter al er af gesloopt en het slot was opengezaagd. De kabel (die je in het slot vastzet) was natuurlijk ook afgezaagd. Ik herkende hem bijna niet terug! Afijn. De fiets moest daar nog blijven voor onderzoek.. dus ik te voet en met de bus naar huis.

Ondertussen was de school al lang en breed uit. Ik had toen ik op het bureau zat al meteen een ouder gebeld die ook brigadiert, want dat ging ik natuurlijk allemaal niet meer halen. Daarna nog de school gebeld. Zij zouden de kids op school houden.
Toen ik thuis kwam, kwam Duuk ook net thuis. Hij heeft de kids opgehaald en die waren gewoon op het schoolplein, alleen...!!! Als ik dat geweten had, had ik wel gevraagd of ze met iemand mee naar huis konden... maar ja, ik vond het al knap van mezelf dat ik nog redelijk kon nadenken... ik was echt behoorlijk van de wap. Afijn. Duuk had thuis het politiebureau gebeld, wannneer we de fiets konden ophalen. Ik heb dat ding immers dagelijks nodig..... met een beetje overredingskracht, kreeg Duuk het voor elkaar dat we de fiets meteen konden ophalen. Wij wachten op nog wat formaliteiten, blijkt in een kamertje ernaast gewoon de dader te zitten....Het moet niet gekker worden. Gelukkig werd het dat ook niet. We konden de fiets mee naar huis nemen. Nu krijgen we nog de afhandeling van de schade. Maar ja, ik heb in ieder geval nog een fiets.....
En vandaag stond het verhaaltje in de krant.. (foto komt morgen ;-) en heb ik even een taartje afgegeven bij de Blokker :-).

Kleine dingen

Het zijn de kleine dingen die het doen. Zo hebben we dit weekend genoten van de zelfgemaakte bessensap van Lene. Aangelengd met spa rood maakt het de allerbeste cassis die je je maar kan voorstellen.
En nu weer aan het werk.....(en met een kopje Persian Earl Grey waan ik me weer in Denemarken :-)

It's the little things that matter. This weekend we enjoyed the homemade juice of Lene. Toghether with some soda it makes the best drink you can imagine! Thanks Lene!
And now back to work, enjoying some Persian Earl Grey (and I'm back in Denmark ;-)

Dag maan

Gisterenavond rond 22.00 uur stond ineens de wereld even stil. Van het ene moment op het andere was het pikdonker in huis en doodstil. Eerst vraag ik me af of het alleen ons huis is. Ik kijk naar buiten en zie het prachtige blauwe schijnsel van de volle maan en de wereld, badend in haar licht. En verder zie ik niets, geen lantaarns, geen flats in de verte. Het is dus de hele wijk...
Ik wil eigenlijk wel een wandeling gaan maken in deze onwerkelijke stille, blauw verlichtte wereld. Maar voordat ik mijn schoenen kan aantrekken, gaat PLOEP alles weer aan. Natuurlijk is dat fijn. Wat zouden we zonder elektriciteit moeten. Dan kan je immers niet bloggen ;-).
En toch.... had ik best graag een wandelingetje gemaakt, alleen met de maan.

Achteraf hoorde ik dat bijna heel Europa zonder stroom heeft gezeten.... dan moet dat dus zelfs op de maan te zien zijn geweest......

Yesterday evening around ten, suddenly the house is totally dark and silent. First I look outside to see wether it is only us. But all I see is a world bathing in the blue moonshine. No lights at all. So it is the whole area. I want to take a walk outside, to experience the silence and moonlit world. But before I can put on my shoes, PLOP all lights are on again.


Of course that is great. What would we do without current, I couldn-t blog that's for sure ;-) And still... I would not have mind a little walk alone with the moon.
Later I heard that almost the whole of Europe was without current for about an hour.... even on the moon you must have been able to see that.....

Danfoss Universe

En nu dan eindelijk een verslagje van ons bezoek aan Denemarken.
Zaterdag, daar kan ik kort over zijn.... de hele dag in de auto!
Zondag zijn we met zijn allen naar Danfoss Universe geweest. Een supergaaf techniek-park in het zuiden van Denemarken. Om er te komen kon je een pontje nemen, dus dat deden we natuurlijk :-)


Van vrienden had ik al gehoord dat Denemarken echt een leuk vakantieland is voor kinderen. Daar ben ik het helemaal mee eens. Sterker nog: ik heb net zo'n lol gehad en gespeeld als een kind. Tjee dat is lang geleden ;-). Al heb ik deze ijsglijbaan niet geprobeerd... Anne wel!

Maar de waterspelletjes buiten heb ik allemaal uitgeprobeerd! Hier Nine met een waterspuit die je zelf moest vullen en op druk moest brengen.

Een van de blikvangers op het terein was de Bleu Cube. Vanaf het dak stroomt er continu water naar beneden, heel mooi!

Bovenin de Blue Cube is een ruimte waar eens in de zoveel minuten een bliksem wordt opgewekt. Erg indrukwekkend. Je kon de ozon ruiken!


Door een klein laagje water is het mogelijk om deze zware stenen cirkel rond te laten draaien. De cirkel stoppen was een stuk lastiger ;-)


Natuurlijk heb ik nog veel meer leuke foto's maar het gaat zo moeizaam om foto's te uploaden dat ik het hier even bij laat.

Hallo Halloween

Eerdere jaren werden we al opgeschikt door duistere figuren die door de wijk dwaalden. Dit jaar waren we er bij! Althans Nine, Marleen en Duuk. Zelf ben ik naar het centrum van Eindhoven gevlucht, (ook niet geheel ongevaarlijk met al die voetbalsupporters vlak voor een grote wedstrijd..._ om een potje te gaan zingen.
Afijn, alles wat ik erover kan vertellen is dat de meiden het erg leuk hebben gehad. En gelukkig heb ik nog de foto's

Whooaaaa!
Een echt meisjesspook
;-) Eindelijk komen die rode oogjes een keertje goed uit!

En zo drinken spokies zonder gat voor hun mond een bekertje limonade!

Zonsopgang in Denemarken

  
En zo ziet het er 's morgens uit op het balkon van het huis van Lene en Keld. Niet slecht, wel?
Ik ben wat aan het experimenteren met Picasa om foto's te bloggen. Ik hoop dat ik (ooit) nog een makkelijke en snelle manier kan vinden om foto's te plaatsen op mijn blog. Inmiddels is er alweer zoveel gebeurd, dus ik ga maar gewoon door met het bloggen van de dagelijkse dingen. Maar Denemarken houden jullie te goed hoor!

Sugt...

Had ik eindelijk de foto's van Duuk binnen, de leukste verkleind en zelfs al binnen gehaald in blogger... blijft de pc hangen en ben ik mijn blogpost kwijt. En nu kan hij de foto's niet meer vinden.... Helaas pindakaas jullie moeten nog even geduld hebben, want voor vandaag heb ik weer genoeg met de pc gespeeld (ivm problemen pols/duim). Maar toch leuk dat je even bent langsgeweest. Kom je overmorgen weer (want morgen moet ik werken, en 's avonds hoor ik of ons koor nog bestaat... (bestuur is opgestapt en de vraag is of er nog wel mensen zijn die een nieuw bestuur willen vormen.....) Hopelijk gaat het me vrijdag lukken om wat foto's te laten zien.

Sorry, Lene, I had no luck today with posting some pictures. Now I have to stop to prevent rsi-problems. I hope to be able to fix it on friday, cause tomorrow I have to work and in the evening I will hear if our choir still excists (it's a long story ;-).

Effe wachte....

Stel dat er nu mensen zouden zijn die regelmatig even komen blieken voor foto's van Denemarken: nog even geduld aub....
Mijn foto's zijn niet zo geweldig geworden helaas. Daarnaast had ik de eerste dagen geen batterijen voor het kleine toestel (de nachtmerrie van elke scrapper)en daarom heeft Duuk de foto's gemaakt. Nu is echter mijn D-schijf vol, dus ik moet eerst plaats maken, voordat ik zijn foto's kan inladen op mijn pc.

Verder moet ik erg gaan oppassen dat ik geen rsi-klachten ga ontwikkelen, dus minder achter de pc.

Ik hoop dat jullie nieuwsgierigheid sterk genoeg is om af en toe nog even te komen kijken of er al iets nieuws is gepost.....
Tot gauw!

Maybe there are people that now and then come for a sneekpeek to see pictures from Denmark: please have a bit of patience...
My pictures weren't that good, unfortunately. Also I missed some events because of empty batteries. Duuk has also made pictures, but in order to recieve them I have to make some room on my pc first.
I also have to be carefull not to develop RSI, so I can't sit behind the pc for to long.

I hope your curiosity is strong enough to keep coming back for more news.
CU!!

Een krat vol Denemarken

We zijn weer thuis. De wasmachine draait op volle toeren. Overal staan nog spulletjes uit Denemarken, zoals een krat vol schatten uit de supermarkt; chocolade, snoepjes en vooral veel dropjes ;-). Jawel, we zijn niet uniek met onze dropcultuur in Nederland. Sterker nog: de Denen zijn ongetwijfeld nog veel creatiever met drop!! Ooit wiskey met drop op? Of dropsaus op je ijs ??? In Denemarken is het de gewoonste zaak van de wereld.
Maar de leukste dingetjes die we in onze krat hebben staan zijn toch wel de zelfgemaakte koekjes van Lene, de zelfgemaakte bessensap en de potjes aardbeien- en bessenjam, uit eigen tuin!!. Nadat we maandag en dinsdag met zijn viertjes op stap waren geweest, kwamen we dinsdagmiddag weer "thuis". Eigenlijk kan ik die ""-tjes wel weghalen, want het voelde echt als thuiskomen! Heerlijke geuren van koekjes bakken en sap maken. Het gevoel van thuiskomen bij familie. Alsof we hen al jaren kennen. Best bijzonder, eigenlijk. Er is zoveel te vertellen en te laten zien, dat ik het maar even over een paar blogjes ga verdelen in de komende dagen. De foto's moeten nog even van de diverse dragers en schijven worden geplukt, voordat ik die kan plaatsen....
En zolang ik het een beetje volhou, doe ik mijn blogjes ook in het engels, dan kan Lene ook meegenieten :-)

We're home! The laundry is been taken care of. Everywhere there are things that remind us of our trip to Denmark. Like a crate with treasures from the hypermarket: chocolate, candy and licorice. Yep, we're not unique with our licorice. The Danish are even more creative with licorice. Have you ever drank whiskey with lacorice, or tasted the combination of licorice and ice? The Danish have!
But the greatest treasures are the homemade cookies, jam and juice that Lene made for us! On monday and tuesday we went with our own family to the north of Denmark. When we got back on tuesday we came "home". Actually you can leave the ""'s out, cause it realy felt like coming home. As if we have known each other like family. I think that is very special.
There is so much to tell and pictures to show, that I will send it in a few blogs in the coming days. The pictures are mostly on Duuk's pc, so that will take some time to prepare and show them here.
I will try to translate the blogs in English, so Lene can enjoy them as well.

Oh wonder der tecnhiek

Hier zit ik dan, midden in de natuur in het huis van vrienden in Denemarken. Met internet :-) en een heel ander toetsenbord..... nou ja, sommige dingen zijn anders. En het is me gelukt om mijn eigen plekkie op internet te vinden.
Gisteren zijn we met zijn allen naar een techniekpark Danfoss Universe geweest. Echt heel leuk. Allerlei proefjes en spelletjes die met techniek te maken hebben. Vandaag gaan we met zijn viertjes op pad en overnachten ergens in het Noorden. Dus tot over een paar dagen. Misschien zelfs nog vanuit Denemarken!

Hej Danmark!!

Nog een nachtje slapen en dan is het zover: we gaan naar Denemarken!
In de zomervakantie hebben we de Denen ontmoet (zie blog vakantie Tjechie) en nu gaan we ze weer opzoeken! Een krat vol biertjes, spekkies, stroopwafels, hagelslag, pindakaas,drop en kruidnootjes staat al klaar. De tassen moet ik nog "even" pakken... Ik heb er enorm veel zin in. Leuk, zo'n land waar we nog nooit zijn geweest. Een collega noemde het Teletubbieland ;-)). Ik ben benieuwd of we die ook nog tegenkomen.... In ieder geval staat Legoland op het programma. De kaartjes hangen al bij Lene op de koelkast :-)). Er staat veel op ons dit-lijkt-ons-leuk-om-te-zien-lijstje. Geen idee of we overal aan toe komen. Het maakt ook niet uit eigenlijk. Het is al super leuk om onze vrienden weer te zien. Dat maakt het ook zo leuk, dat je naar mensen gaat die thuis zijn in het land. Dan zie en doe je toch weer andere dingen. We gaan ook met een busje met zijn allen naar Kopenhagen (6 uur rijden). Daar mogen we dan weer in een huisje van vrienden logeeren, leuk he!?
Had ik al gezegd dat ik er keiveel zin in heb???

En speciaal voor onze Deense vrienden nu nog even in het Engels (let niet op de spelfouten ;-):

Just a one night sleep and then we're off to Denmark!! In Tjechie we met our Danish friends and now we are going to visit them. We are realy looking foreward to this! It's is fun, going to a country where you havent been before. Someone I know called it Teletubbieland... (don't know if Danmark knows the Teletubbies, maybe wel will even meet some ;-)) There is a lot that we would like to see and do. Tickets to Legoland are already waiting on Lene's fridge-door! So many plans, so little time. Acually it doesn't realy matter, because it is already enough to see these friends again. It is always fun to be with people in a foreign country. You see and experience other things than when you are "only" a tourist. They have arranged a bus so we can go to Kopenhagen together (6 hours drive) and stay in a house of their friends, isn't that fun! Did I already said that I realy look foreward to this visit???

So now I have to stop, cause the suitcases don't pack themselves....

In vogelvlucht

Woensdag naar een vertelvoorstelling geweest via de bieb. Het was in een restaurant onder de bieb. Een verhaal, hoe kan het ook anders over dieren.


Daarna nog even de bieb in geweest en met de meiden strips geleend. Toen ik voor mezelf nog even ging snuffelen heb ik ze aan een tafel gezet en gevraagd of ze stilletjes wilden gaan lezen... toen ik weer verder wilde, wilden ze niet mee!



De volgende ochtend vond ik ze zo in bed. Smelt.....





Gisteren, donderdag was er de tentoonstelling. Dat is een avond waarin alle klassen versierd zijn in het thema van de boekenweek. Daar zijn de kids al weken van te voren mee bezig, echt een hoogtepunt in het schooljaar. Marleen had met een stel vriendjes een act bedacht waarmee ze geld konden ophalen voor de sponsorschool in Ethiopie: "The lion sleeps tonight", vandaar de piama's en badjassen.... Ze bewogen als je geld in het bakje deed.
Haar klas had (samen met nog wat andere acties als cakeverkoop en grabbelen) ca 70 euro opgehaald!

We did it!

De warming up met meester Jaap
wachten bij de start
tja je blogt of niet, dus toen ik bijna bij de finish was, bleef ik even staan om een foto te maken ;-)))

Daar zijn we weer, nu met medailles. Sanne, Nine's beste vriendinnetje en haar vader deden ook mee.


Zo, we zijn weer thuis. Welliswaar heb ik nu een coldpack om mijn knie zitten, maar we hebben het gehaald. Het weer was prachtig, de sfeer was geweldig. Ik doe volgend jaar weer mee! Marleen heeft met Duuk de hele 3 km hard gelopen. Nine en ik deden het rustig aan ;-). Als er publiek langs de route stond, dan renden we weer even, maar verder hebben we maar gelopen. Nine hield het gewoon niet vol en ik kreeg last van mijn linker knie en been... Maar goed, het was wel erg leuk en kicken om over hetzelfde parcours te lopen als de echte marathon. (nou ja een stukje dan ;-).

De grote dag

Ik geloof niet dat ik er al iets van heb verteld. Maar vandaag is het een grote dag voor Eindhoven. Vandaag wordt de Marathon gelopen door de stad. Je merkt dat het weer zover is als je steeds meer renners ziet lopen. Normaal blijft het daarbij. Dit jaar is het anders.... dit jaar doen we MEE via school! Drie weken geleden zijn de meiden al begonnen met trainen. Elke dinsdag een uurtje rennen en oefenen met meester Jaap.

Alleen... voor groep 3 en 4 wordt er verwacht dat er ook een ouder meeloopt..... Tja en ik ben geen loper. Nou ja, in het dagelijks leven loop ik mezelf regelmatig voorbij, maar gewoon een stukje rennen, nee. Ik heb het wel geprobeerd hoor, een paar jaar geleden, maar na een paar weken en een shinsplint of zoiets (blessure aan het scheenbeen) had ik het wel gezien. Lang heb ik de hoop gehad dat Duuk wel mee zou rennen. Maar hij heeft dienst (werkt in de ict en er gaat deze week van alles mis met installaties bij klanten) en het regent telefoontjes. Verder heeft hij vorige week zijn enkel verzwikt. Hij gaat wel mee, in sportkleren, maar de kans is groot dat hij wordt weggeroepen.

Dus hier zit ik dan. Met twee boterhammen met pindakaas en chocopasta, een beker melk met moutsuiker, een thermohemd en het booshirt (schoolshirt) van een andere moeder van school die niet mee loopt. Nou ja, het levert in ieder geval weer een leuke blog op :-). Voor wie dit nog leest: wens ons succes! Of beter nog: kom kijken, want de hele stad staat op zijn kop met allerlei activiteiten voor de supporters! Dit zijn onze nummers!!

O, ja, het is 3 km, dus er zijn vast mensen die meer gaan afzien vandaag ;-)

Verlichtte traditie

Eigenlijk waren Duuk en ik veel te moe. Duuk heeft al de hele week dienst en dat betekent lange dagen werken en thuis telefoondienst. Ik hoef dan wel niets te doen als de telefoon gaat, maar om 03.00 en om 05.00 in de ochtend wakker schrikken van een harde blieb is niet echt prettig voor je rust....
Maar het was vanavond ook de bijna laatste dag om de lichtjesroute te rijden. En dat is inmiddels toch wel een mooie traditie geworden. Dus ondanks onze vermoeidheid kropen we uiteindelijk toch met zijn viertjes in de auto. En daar hadden we geen spijt van :-). De foto's die ik dit jaar gemaakt heb, zijn drie keer nix. Dit was de beste



voor een mooie impressie verwijs ik verder graag naar de site :-).
Volgend jaar maar een beetje eerder gaan als het NIET regent....

Maar gelukkig......

was het vandaag ook de eerste dag van de kinderboekenweek!! Dus ben ik met Marleen en Nine naar de grootste boekenwinkel van Eindhoven (en omstreken?) geweest. Heerlijk heerlijk, ik geloof toch wel dat boekenwinkels mijn meest favoriete winkels zijn. En dan het liefste als ik heel veel tijd heb een een dikke portomonee ;-). Nou ja, tijd hadden we in ieder geval wel. Anderhalf uur voor Marleen en Nine om een kinderboek uit te zoeken. Helemaal voor zichzelf, van papa en mama.
En wat is het dan grappig om te zien waar ze mee aankomen. Vooral de speelboeken met losse poppetjes en openklapdingtjes waren favoriet. Meestal zijn dat toch meer boeken die vooral voor kleinere kinderen zijn bedoeld. Maar Marleen vond een schitterend boek over draken (met omklapdingetjes en envelopjes met spannende brieven), waar ik zelf ook aardig van ging kwijlen, dus dat mocht ze wel kiezen ;-).


Nine ging voor een prentenboek met losse magnetische plaatjes.
(natuurlijk heb ik daar ook een foto van maar het lukt me maar niet om die foto te uploaden...)

Toen werd onze aandacht getrokken door een man met een microfoon. Er ging een koortje zingen. Liedjes over dieren natuurlijk. Zo ging er een over een koe... koe... Nine riep KOE, maar het was een koekoek ;-). Daarna kwam er een meneer met microfoon die wat vragen stelde als: wat is het grootste dier op aarde en zo. Onze meiden deden leuk mee (er waren op dat moment niet veel kinderen). Marleen bloosde helemaal van al die aandacht ;-). EN aan het einde van het praatje gaf deze vriendelijke man een boek (ZIJN BOEK) aan Marleen en Nine. Het bleek de schrijver te zijn!





Natuurlijk hebben we het kado meteen laten signeren :-)).

Inmiddels ligt er weer schone lakens op het bed (zie vorige blog ;-)
En zo kwam het toch nog goed vandaag :-)))

Dahaaag dierendag

Bij ons is het eigenlijk elke dag wel dierendag ;-). De poezels worden veel verwend met knuffels en mogen overal komen, ook op bed....
Maar vandaag, op dierendag, is dat mooi afgelopen!!!
Verdorie zeg. Meneer en mevrouw hadden blijkbaar gevochten op ons bed: overal haren, grond/zand (ze waren net buiten geweest) en alles ondergesproeid.
I ben NOT AMUSED!!!!
Ik vind het niet erg om te stofzuigen. Het bed verschonen vind ik niet leuk... En als ik alles binnen 4 uur opnieuw kan gaan doen, dan ben ik niet blij!!

Dierendag is het hier dus eigenlijk altijd..... maar NU EVEN NIET!!!

Het komt wel weer goed hoor, met me, maar nu wil ik gewoon even uitrazen over de eindeloze, hopeloze, nooit ophoudende gedoe rondom het huishouden. Kan het hier nou nooit gewoon een dagje schoonblijven??? (uit zichzelf bedoel ik dan)

Speelpotentieel

Gisteren was het open dag en vlooienmarkt bij de scoutingroep waar onze meiden lid van zijn. En dit jaar stak ook ik mijn armen uit de mouwen van een wit scouting T-shirt. Ik werd achter een van de kramen met keukenspul geplaatst, samen met nog een aantal moeders. Het werd een gezellige boel. Het weer werkte mee.


Met de juiste instelling is het een leuke sport, dat handelen om niets. Het is leuk om al die mensen te zien die voorbij struinen. Arm, rijk, creatief, alternatief, voorzichtig, gehaaid. En soms miste ik die juiste instelling. Begrijpen zij nu niet dat we er ook voor het goede doel staan, dat het veel tijd en energie kost om zo'n markt tot stand te brengen. Of begrijp ik het niet, dat handelen, hoe sommige mensen werkelijk tot het uitste gaan om de bodem uit de kan te halen. Afdingen op een paar centen.....

Nou ja. De kids hadden het geweldig naar hun zin en kwamen met de gekste dingen aan, nadat ik ze wat geld had gegeven om te verpatsen. Die grote groezelige pandabeer, die hebben we toch maar daar gelaten (sorry Marleen), maar wat waren ze happy met de rest van hun spulletjes. Ik ook hoor, zo heb ik nu weer een frietensnijder. Precies dezelfde als die we vroeger thuis hadden en waar ik dan "liftje" mee speelde. Kennen jullie die? Zouden Marleen en Nine dit enorme speelpotentieel nog in zo'n keukenhulp herkennen? We zullen zien......