Toen we uit school naar huis fietsten:
Marleen: "Op school hebben we het over de natuur. We hebben film gekeken en er was een rode lijst met bedreigsoorten. Er staat een bruine vis op, een wilde kat en een pijlstaartrog."
Sanne (vriendinnetje van Nine): "Oh ja, en die pijlstaartrog die had die meneer die altijd met slangen speelt heel erg dood gemaakt. Ja."
Aanvankelijk hield mijn blog voor vandaag hier op. Totdat ik het jeugdjournaal zag....
Toen ik dat schreef had ik geen idee dat de dood van Steve Irwin in Australie vandaag ook het gesprek van de dag zal zijn geweest. Vandaag nam Down Under afscheid van hun held. Zo ook hun acht jarige dochtertje. Ze hield een toespraak. Kippevel. En wat verwacht je dan. Een klein gebroken hart, een klein meisje vol verdriet. Natuurlijk, dat was ze. Maar dat was niet wat je zag.
Ik zag een kind, vol trots om haar ondernemende vader. Een man die haar veel geleerd heeft, en waar je vooral veel lol mee kon hebben. Helaas heeft ze maar kort van haar vader kunnen genieten. Veel te kort. Maar het moet een waardevolle relatie zijn geweest, waarin ze heeft geleerd om alles uit het leven te halen wat er in zit.
Als je met slangen en krokodillen speelt, dan leef je intensief. Omdat je weet hoe geweldig het leven is, de pracht en kracht van de natuur. Maar ook hoe dicht je bij de dood kunt zijn. Geen garanties. Liever vol dan veilig. Nou heb ik niet bepaald de behoefte om met slangen of krokodillen te gaan spelen. Maar meer spelen en af en toe eens een grens verleggen, dat zou ik ook eens moeten proberen, voordat mijn "stingray" voorbijkomt....
2 opmerkingen:
Poeh Marjo, wat diep....... mooie tekst heb je hier neergezet, heel waar, erg gevoelig.
Knap hoor! Helaas heb ik dit dus niet gezien, wel gehoord hier op het journaal van Steve Irwin, maar meer niet.......
Lieve Schat: je geniet al heel erg van het leven!! Je doet al heel veel mooie dingen.
Je moet misschien niet zo streng zijn voor jezelf!
Go with the flow, je komt er, echt waar, ik geloof in je!
Een reactie posten