Speelpotentieel

Gisteren was het open dag en vlooienmarkt bij de scoutingroep waar onze meiden lid van zijn. En dit jaar stak ook ik mijn armen uit de mouwen van een wit scouting T-shirt. Ik werd achter een van de kramen met keukenspul geplaatst, samen met nog een aantal moeders. Het werd een gezellige boel. Het weer werkte mee.


Met de juiste instelling is het een leuke sport, dat handelen om niets. Het is leuk om al die mensen te zien die voorbij struinen. Arm, rijk, creatief, alternatief, voorzichtig, gehaaid. En soms miste ik die juiste instelling. Begrijpen zij nu niet dat we er ook voor het goede doel staan, dat het veel tijd en energie kost om zo'n markt tot stand te brengen. Of begrijp ik het niet, dat handelen, hoe sommige mensen werkelijk tot het uitste gaan om de bodem uit de kan te halen. Afdingen op een paar centen.....

Nou ja. De kids hadden het geweldig naar hun zin en kwamen met de gekste dingen aan, nadat ik ze wat geld had gegeven om te verpatsen. Die grote groezelige pandabeer, die hebben we toch maar daar gelaten (sorry Marleen), maar wat waren ze happy met de rest van hun spulletjes. Ik ook hoor, zo heb ik nu weer een frietensnijder. Precies dezelfde als die we vroeger thuis hadden en waar ik dan "liftje" mee speelde. Kennen jullie die? Zouden Marleen en Nine dit enorme speelpotentieel nog in zo'n keukenhulp herkennen? We zullen zien......