En toen ik vanmiddag stond te brigadieren begon Nine weer. Het eeuwige verzet tegen mijn besluit dat er op dinsdag niet wordt afgesproken met vriendjes. Heb je dat wel eens geprobeerd, om, terwijl je moet letten op stoplichten, auto's en overstekende kinderen, af te spreken? Ik heb het twee keer geprobeerd en het lukt me gewoon niet, dan vergat ik dat er ook nog een met de fiets was, bleef die fiets weer staan op school. Of stond ik ineens met drie kinderen en twee plekken om kindjes te vervoeren. Moesten we lopen naar huis (toch al gauw zo'n 20 minuten als je doorstapt). Daarnaast moet ik om 18.15 alweer het huis uit voor zangles, dus we eten vroeg en dat gaat niet als je rond 17.00 nog eens twee dames kan gaan ophalen hier en daar.... kortom, dinsdag is thuisdag. Maar nog bijna elke dinsdag staat er wel een te klagen bij de oversteekplaats..... ben ik een stomme moeder en mag ik van de dames niet meer brigadieren.......sugt.
Het leed was gelukkig snel weer vergeten, thuis bij de houtkachel met warme chocomelk en ontbijtkoek. Na de nodige dosis tv vroeg Marleen of ze gitaar mocht spelen.
Nine vermaakte zich met haar kauwgom. .
Daar waren de snaren weer. Maar nu kon ik er van genieten.
Net, voor het slapen gaan vroeg Nine met een klein stemmetje of ik haar kon vergeven........ tuurlijk, muppet! En mijn dag eindigd weer met een lach!
3 opmerkingen:
Hé, getsie, wat vervelend dat je collega je zo geraakt heeft! Hopelijk is het voldoende uitgepraat en kun je nu weer met een fijn gevoel naar je werk.
Een stomme moeder ben ik ook wel eens, volgens de meiden! Maar gelukkig volgen na zo''n opmerking al snel weer een weldaad aan knuffels en kusjes!
Zorg er maar voor dat je eigen snaar niet te strak gespannen staat want dan loop je het risico dat hij knapt!
He jak..... wat naar zeg die dingen op je werk. Hoop dat et weer goed is?
En ach......meiden..... achter et behang ermee. Ik doe ook vaak iets niet goed hoor, maar.....voor et naar bed gaan is er altijd een "sorry lieve mam....." en dat maakt heel veel goed!
Die gevoelige snaren, die hebben we hier momenteel ook volop (vooral met oudste bloedje... op de drempel van de puberteit en gezegend met de bigmouth van zijn pa)...
Wat heerlijk dat je het op het eind van de dag toch weer goed kan maken met elkaar! Jullie kunnen jullie bloedjes een veilige basis geven!
Ik ben daar helaas niet zo best in geslaagd, en ik hoop dat ik het nog een beetje goed kan maken voor de puberteit onherroepelijk is losgebarsten...
Een reactie posten