zondag, november 05, 2006

Dag maan

Gisterenavond rond 22.00 uur stond ineens de wereld even stil. Van het ene moment op het andere was het pikdonker in huis en doodstil. Eerst vraag ik me af of het alleen ons huis is. Ik kijk naar buiten en zie het prachtige blauwe schijnsel van de volle maan en de wereld, badend in haar licht. En verder zie ik niets, geen lantaarns, geen flats in de verte. Het is dus de hele wijk...
Ik wil eigenlijk wel een wandeling gaan maken in deze onwerkelijke stille, blauw verlichtte wereld. Maar voordat ik mijn schoenen kan aantrekken, gaat PLOEP alles weer aan. Natuurlijk is dat fijn. Wat zouden we zonder elektriciteit moeten. Dan kan je immers niet bloggen ;-).
En toch.... had ik best graag een wandelingetje gemaakt, alleen met de maan.

Achteraf hoorde ik dat bijna heel Europa zonder stroom heeft gezeten.... dan moet dat dus zelfs op de maan te zien zijn geweest......

Yesterday evening around ten, suddenly the house is totally dark and silent. First I look outside to see wether it is only us. But all I see is a world bathing in the blue moonshine. No lights at all. So it is the whole area. I want to take a walk outside, to experience the silence and moonlit world. But before I can put on my shoes, PLOP all lights are on again.


Of course that is great. What would we do without current, I couldn-t blog that's for sure ;-) And still... I would not have mind a little walk alone with the moon.
Later I heard that almost the whole of Europe was without current for about an hour.... even on the moon you must have been able to see that.....

dinsdag, oktober 31, 2006

Danfoss Universe

En nu dan eindelijk een verslagje van ons bezoek aan Denemarken.
Zaterdag, daar kan ik kort over zijn.... de hele dag in de auto!
Zondag zijn we met zijn allen naar Danfoss Universe geweest. Een supergaaf techniek-park in het zuiden van Denemarken. Om er te komen kon je een pontje nemen, dus dat deden we natuurlijk :-)


Van vrienden had ik al gehoord dat Denemarken echt een leuk vakantieland is voor kinderen. Daar ben ik het helemaal mee eens. Sterker nog: ik heb net zo'n lol gehad en gespeeld als een kind. Tjee dat is lang geleden ;-). Al heb ik deze ijsglijbaan niet geprobeerd... Anne wel!

Maar de waterspelletjes buiten heb ik allemaal uitgeprobeerd! Hier Nine met een waterspuit die je zelf moest vullen en op druk moest brengen.

Een van de blikvangers op het terein was de Bleu Cube. Vanaf het dak stroomt er continu water naar beneden, heel mooi!

Bovenin de Blue Cube is een ruimte waar eens in de zoveel minuten een bliksem wordt opgewekt. Erg indrukwekkend. Je kon de ozon ruiken!


Door een klein laagje water is het mogelijk om deze zware stenen cirkel rond te laten draaien. De cirkel stoppen was een stuk lastiger ;-)


Natuurlijk heb ik nog veel meer leuke foto's maar het gaat zo moeizaam om foto's te uploaden dat ik het hier even bij laat.

Hallo Halloween

Eerdere jaren werden we al opgeschikt door duistere figuren die door de wijk dwaalden. Dit jaar waren we er bij! Althans Nine, Marleen en Duuk. Zelf ben ik naar het centrum van Eindhoven gevlucht, (ook niet geheel ongevaarlijk met al die voetbalsupporters vlak voor een grote wedstrijd..._ om een potje te gaan zingen.
Afijn, alles wat ik erover kan vertellen is dat de meiden het erg leuk hebben gehad. En gelukkig heb ik nog de foto's

Whooaaaa!
Een echt meisjesspook
;-) Eindelijk komen die rode oogjes een keertje goed uit!

En zo drinken spokies zonder gat voor hun mond een bekertje limonade!

maandag, oktober 30, 2006

Zonsopgang in Denemarken

  Posted by Picasa
En zo ziet het er 's morgens uit op het balkon van het huis van Lene en Keld. Niet slecht, wel?
Ik ben wat aan het experimenteren met Picasa om foto's te bloggen. Ik hoop dat ik (ooit) nog een makkelijke en snelle manier kan vinden om foto's te plaatsen op mijn blog. Inmiddels is er alweer zoveel gebeurd, dus ik ga maar gewoon door met het bloggen van de dagelijkse dingen. Maar Denemarken houden jullie te goed hoor!

woensdag, oktober 25, 2006

Sugt...

Had ik eindelijk de foto's van Duuk binnen, de leukste verkleind en zelfs al binnen gehaald in blogger... blijft de pc hangen en ben ik mijn blogpost kwijt. En nu kan hij de foto's niet meer vinden.... Helaas pindakaas jullie moeten nog even geduld hebben, want voor vandaag heb ik weer genoeg met de pc gespeeld (ivm problemen pols/duim). Maar toch leuk dat je even bent langsgeweest. Kom je overmorgen weer (want morgen moet ik werken, en 's avonds hoor ik of ons koor nog bestaat... (bestuur is opgestapt en de vraag is of er nog wel mensen zijn die een nieuw bestuur willen vormen.....) Hopelijk gaat het me vrijdag lukken om wat foto's te laten zien.

Sorry, Lene, I had no luck today with posting some pictures. Now I have to stop to prevent rsi-problems. I hope to be able to fix it on friday, cause tomorrow I have to work and in the evening I will hear if our choir still excists (it's a long story ;-).

dinsdag, oktober 24, 2006

Effe wachte....

Stel dat er nu mensen zouden zijn die regelmatig even komen blieken voor foto's van Denemarken: nog even geduld aub....
Mijn foto's zijn niet zo geweldig geworden helaas. Daarnaast had ik de eerste dagen geen batterijen voor het kleine toestel (de nachtmerrie van elke scrapper)en daarom heeft Duuk de foto's gemaakt. Nu is echter mijn D-schijf vol, dus ik moet eerst plaats maken, voordat ik zijn foto's kan inladen op mijn pc.

Verder moet ik erg gaan oppassen dat ik geen rsi-klachten ga ontwikkelen, dus minder achter de pc.

Ik hoop dat jullie nieuwsgierigheid sterk genoeg is om af en toe nog even te komen kijken of er al iets nieuws is gepost.....
Tot gauw!

Maybe there are people that now and then come for a sneekpeek to see pictures from Denmark: please have a bit of patience...
My pictures weren't that good, unfortunately. Also I missed some events because of empty batteries. Duuk has also made pictures, but in order to recieve them I have to make some room on my pc first.
I also have to be carefull not to develop RSI, so I can't sit behind the pc for to long.

I hope your curiosity is strong enough to keep coming back for more news.
CU!!

zondag, oktober 22, 2006

Een krat vol Denemarken

We zijn weer thuis. De wasmachine draait op volle toeren. Overal staan nog spulletjes uit Denemarken, zoals een krat vol schatten uit de supermarkt; chocolade, snoepjes en vooral veel dropjes ;-). Jawel, we zijn niet uniek met onze dropcultuur in Nederland. Sterker nog: de Denen zijn ongetwijfeld nog veel creatiever met drop!! Ooit wiskey met drop op? Of dropsaus op je ijs ??? In Denemarken is het de gewoonste zaak van de wereld.
Maar de leukste dingetjes die we in onze krat hebben staan zijn toch wel de zelfgemaakte koekjes van Lene, de zelfgemaakte bessensap en de potjes aardbeien- en bessenjam, uit eigen tuin!!. Nadat we maandag en dinsdag met zijn viertjes op stap waren geweest, kwamen we dinsdagmiddag weer "thuis". Eigenlijk kan ik die ""-tjes wel weghalen, want het voelde echt als thuiskomen! Heerlijke geuren van koekjes bakken en sap maken. Het gevoel van thuiskomen bij familie. Alsof we hen al jaren kennen. Best bijzonder, eigenlijk. Er is zoveel te vertellen en te laten zien, dat ik het maar even over een paar blogjes ga verdelen in de komende dagen. De foto's moeten nog even van de diverse dragers en schijven worden geplukt, voordat ik die kan plaatsen....
En zolang ik het een beetje volhou, doe ik mijn blogjes ook in het engels, dan kan Lene ook meegenieten :-)

We're home! The laundry is been taken care of. Everywhere there are things that remind us of our trip to Denmark. Like a crate with treasures from the hypermarket: chocolate, candy and licorice. Yep, we're not unique with our licorice. The Danish are even more creative with licorice. Have you ever drank whiskey with lacorice, or tasted the combination of licorice and ice? The Danish have!
But the greatest treasures are the homemade cookies, jam and juice that Lene made for us! On monday and tuesday we went with our own family to the north of Denmark. When we got back on tuesday we came "home". Actually you can leave the ""'s out, cause it realy felt like coming home. As if we have known each other like family. I think that is very special.
There is so much to tell and pictures to show, that I will send it in a few blogs in the coming days. The pictures are mostly on Duuk's pc, so that will take some time to prepare and show them here.
I will try to translate the blogs in English, so Lene can enjoy them as well.

maandag, oktober 16, 2006

Oh wonder der tecnhiek

Hier zit ik dan, midden in de natuur in het huis van vrienden in Denemarken. Met internet :-) en een heel ander toetsenbord..... nou ja, sommige dingen zijn anders. En het is me gelukt om mijn eigen plekkie op internet te vinden.
Gisteren zijn we met zijn allen naar een techniekpark Danfoss Universe geweest. Echt heel leuk. Allerlei proefjes en spelletjes die met techniek te maken hebben. Vandaag gaan we met zijn viertjes op pad en overnachten ergens in het Noorden. Dus tot over een paar dagen. Misschien zelfs nog vanuit Denemarken!

vrijdag, oktober 13, 2006

Hej Danmark!!

Nog een nachtje slapen en dan is het zover: we gaan naar Denemarken!
In de zomervakantie hebben we de Denen ontmoet (zie blog vakantie Tjechie) en nu gaan we ze weer opzoeken! Een krat vol biertjes, spekkies, stroopwafels, hagelslag, pindakaas,drop en kruidnootjes staat al klaar. De tassen moet ik nog "even" pakken... Ik heb er enorm veel zin in. Leuk, zo'n land waar we nog nooit zijn geweest. Een collega noemde het Teletubbieland ;-)). Ik ben benieuwd of we die ook nog tegenkomen.... In ieder geval staat Legoland op het programma. De kaartjes hangen al bij Lene op de koelkast :-)). Er staat veel op ons dit-lijkt-ons-leuk-om-te-zien-lijstje. Geen idee of we overal aan toe komen. Het maakt ook niet uit eigenlijk. Het is al super leuk om onze vrienden weer te zien. Dat maakt het ook zo leuk, dat je naar mensen gaat die thuis zijn in het land. Dan zie en doe je toch weer andere dingen. We gaan ook met een busje met zijn allen naar Kopenhagen (6 uur rijden). Daar mogen we dan weer in een huisje van vrienden logeeren, leuk he!?
Had ik al gezegd dat ik er keiveel zin in heb???

En speciaal voor onze Deense vrienden nu nog even in het Engels (let niet op de spelfouten ;-):

Just a one night sleep and then we're off to Denmark!! In Tjechie we met our Danish friends and now we are going to visit them. We are realy looking foreward to this! It's is fun, going to a country where you havent been before. Someone I know called it Teletubbieland... (don't know if Danmark knows the Teletubbies, maybe wel will even meet some ;-)) There is a lot that we would like to see and do. Tickets to Legoland are already waiting on Lene's fridge-door! So many plans, so little time. Acually it doesn't realy matter, because it is already enough to see these friends again. It is always fun to be with people in a foreign country. You see and experience other things than when you are "only" a tourist. They have arranged a bus so we can go to Kopenhagen together (6 hours drive) and stay in a house of their friends, isn't that fun! Did I already said that I realy look foreward to this visit???

So now I have to stop, cause the suitcases don't pack themselves....

donderdag, oktober 12, 2006

In vogelvlucht

Woensdag naar een vertelvoorstelling geweest via de bieb. Het was in een restaurant onder de bieb. Een verhaal, hoe kan het ook anders over dieren.


Daarna nog even de bieb in geweest en met de meiden strips geleend. Toen ik voor mezelf nog even ging snuffelen heb ik ze aan een tafel gezet en gevraagd of ze stilletjes wilden gaan lezen... toen ik weer verder wilde, wilden ze niet mee!



De volgende ochtend vond ik ze zo in bed. Smelt.....





Gisteren, donderdag was er de tentoonstelling. Dat is een avond waarin alle klassen versierd zijn in het thema van de boekenweek. Daar zijn de kids al weken van te voren mee bezig, echt een hoogtepunt in het schooljaar. Marleen had met een stel vriendjes een act bedacht waarmee ze geld konden ophalen voor de sponsorschool in Ethiopie: "The lion sleeps tonight", vandaar de piama's en badjassen.... Ze bewogen als je geld in het bakje deed.
Haar klas had (samen met nog wat andere acties als cakeverkoop en grabbelen) ca 70 euro opgehaald!

zondag, oktober 08, 2006

We did it!

De warming up met meester Jaap
wachten bij de start
tja je blogt of niet, dus toen ik bijna bij de finish was, bleef ik even staan om een foto te maken ;-)))

Daar zijn we weer, nu met medailles. Sanne, Nine's beste vriendinnetje en haar vader deden ook mee.


Zo, we zijn weer thuis. Welliswaar heb ik nu een coldpack om mijn knie zitten, maar we hebben het gehaald. Het weer was prachtig, de sfeer was geweldig. Ik doe volgend jaar weer mee! Marleen heeft met Duuk de hele 3 km hard gelopen. Nine en ik deden het rustig aan ;-). Als er publiek langs de route stond, dan renden we weer even, maar verder hebben we maar gelopen. Nine hield het gewoon niet vol en ik kreeg last van mijn linker knie en been... Maar goed, het was wel erg leuk en kicken om over hetzelfde parcours te lopen als de echte marathon. (nou ja een stukje dan ;-).

De grote dag

Ik geloof niet dat ik er al iets van heb verteld. Maar vandaag is het een grote dag voor Eindhoven. Vandaag wordt de Marathon gelopen door de stad. Je merkt dat het weer zover is als je steeds meer renners ziet lopen. Normaal blijft het daarbij. Dit jaar is het anders.... dit jaar doen we MEE via school! Drie weken geleden zijn de meiden al begonnen met trainen. Elke dinsdag een uurtje rennen en oefenen met meester Jaap.

Alleen... voor groep 3 en 4 wordt er verwacht dat er ook een ouder meeloopt..... Tja en ik ben geen loper. Nou ja, in het dagelijks leven loop ik mezelf regelmatig voorbij, maar gewoon een stukje rennen, nee. Ik heb het wel geprobeerd hoor, een paar jaar geleden, maar na een paar weken en een shinsplint of zoiets (blessure aan het scheenbeen) had ik het wel gezien. Lang heb ik de hoop gehad dat Duuk wel mee zou rennen. Maar hij heeft dienst (werkt in de ict en er gaat deze week van alles mis met installaties bij klanten) en het regent telefoontjes. Verder heeft hij vorige week zijn enkel verzwikt. Hij gaat wel mee, in sportkleren, maar de kans is groot dat hij wordt weggeroepen.

Dus hier zit ik dan. Met twee boterhammen met pindakaas en chocopasta, een beker melk met moutsuiker, een thermohemd en het booshirt (schoolshirt) van een andere moeder van school die niet mee loopt. Nou ja, het levert in ieder geval weer een leuke blog op :-). Voor wie dit nog leest: wens ons succes! Of beter nog: kom kijken, want de hele stad staat op zijn kop met allerlei activiteiten voor de supporters! Dit zijn onze nummers!!

O, ja, het is 3 km, dus er zijn vast mensen die meer gaan afzien vandaag ;-)

vrijdag, oktober 06, 2006

Verlichtte traditie

Eigenlijk waren Duuk en ik veel te moe. Duuk heeft al de hele week dienst en dat betekent lange dagen werken en thuis telefoondienst. Ik hoef dan wel niets te doen als de telefoon gaat, maar om 03.00 en om 05.00 in de ochtend wakker schrikken van een harde blieb is niet echt prettig voor je rust....
Maar het was vanavond ook de bijna laatste dag om de lichtjesroute te rijden. En dat is inmiddels toch wel een mooie traditie geworden. Dus ondanks onze vermoeidheid kropen we uiteindelijk toch met zijn viertjes in de auto. En daar hadden we geen spijt van :-). De foto's die ik dit jaar gemaakt heb, zijn drie keer nix. Dit was de beste



voor een mooie impressie verwijs ik verder graag naar de site :-).
Volgend jaar maar een beetje eerder gaan als het NIET regent....

woensdag, oktober 04, 2006

Maar gelukkig......

was het vandaag ook de eerste dag van de kinderboekenweek!! Dus ben ik met Marleen en Nine naar de grootste boekenwinkel van Eindhoven (en omstreken?) geweest. Heerlijk heerlijk, ik geloof toch wel dat boekenwinkels mijn meest favoriete winkels zijn. En dan het liefste als ik heel veel tijd heb een een dikke portomonee ;-). Nou ja, tijd hadden we in ieder geval wel. Anderhalf uur voor Marleen en Nine om een kinderboek uit te zoeken. Helemaal voor zichzelf, van papa en mama.
En wat is het dan grappig om te zien waar ze mee aankomen. Vooral de speelboeken met losse poppetjes en openklapdingtjes waren favoriet. Meestal zijn dat toch meer boeken die vooral voor kleinere kinderen zijn bedoeld. Maar Marleen vond een schitterend boek over draken (met omklapdingetjes en envelopjes met spannende brieven), waar ik zelf ook aardig van ging kwijlen, dus dat mocht ze wel kiezen ;-).


Nine ging voor een prentenboek met losse magnetische plaatjes.
(natuurlijk heb ik daar ook een foto van maar het lukt me maar niet om die foto te uploaden...)

Toen werd onze aandacht getrokken door een man met een microfoon. Er ging een koortje zingen. Liedjes over dieren natuurlijk. Zo ging er een over een koe... koe... Nine riep KOE, maar het was een koekoek ;-). Daarna kwam er een meneer met microfoon die wat vragen stelde als: wat is het grootste dier op aarde en zo. Onze meiden deden leuk mee (er waren op dat moment niet veel kinderen). Marleen bloosde helemaal van al die aandacht ;-). EN aan het einde van het praatje gaf deze vriendelijke man een boek (ZIJN BOEK) aan Marleen en Nine. Het bleek de schrijver te zijn!





Natuurlijk hebben we het kado meteen laten signeren :-)).

Inmiddels ligt er weer schone lakens op het bed (zie vorige blog ;-)
En zo kwam het toch nog goed vandaag :-)))

Dahaaag dierendag

Bij ons is het eigenlijk elke dag wel dierendag ;-). De poezels worden veel verwend met knuffels en mogen overal komen, ook op bed....
Maar vandaag, op dierendag, is dat mooi afgelopen!!!
Verdorie zeg. Meneer en mevrouw hadden blijkbaar gevochten op ons bed: overal haren, grond/zand (ze waren net buiten geweest) en alles ondergesproeid.
I ben NOT AMUSED!!!!
Ik vind het niet erg om te stofzuigen. Het bed verschonen vind ik niet leuk... En als ik alles binnen 4 uur opnieuw kan gaan doen, dan ben ik niet blij!!

Dierendag is het hier dus eigenlijk altijd..... maar NU EVEN NIET!!!

Het komt wel weer goed hoor, met me, maar nu wil ik gewoon even uitrazen over de eindeloze, hopeloze, nooit ophoudende gedoe rondom het huishouden. Kan het hier nou nooit gewoon een dagje schoonblijven??? (uit zichzelf bedoel ik dan)

maandag, oktober 02, 2006

Speelpotentieel

Gisteren was het open dag en vlooienmarkt bij de scoutingroep waar onze meiden lid van zijn. En dit jaar stak ook ik mijn armen uit de mouwen van een wit scouting T-shirt. Ik werd achter een van de kramen met keukenspul geplaatst, samen met nog een aantal moeders. Het werd een gezellige boel. Het weer werkte mee.


Met de juiste instelling is het een leuke sport, dat handelen om niets. Het is leuk om al die mensen te zien die voorbij struinen. Arm, rijk, creatief, alternatief, voorzichtig, gehaaid. En soms miste ik die juiste instelling. Begrijpen zij nu niet dat we er ook voor het goede doel staan, dat het veel tijd en energie kost om zo'n markt tot stand te brengen. Of begrijp ik het niet, dat handelen, hoe sommige mensen werkelijk tot het uitste gaan om de bodem uit de kan te halen. Afdingen op een paar centen.....

Nou ja. De kids hadden het geweldig naar hun zin en kwamen met de gekste dingen aan, nadat ik ze wat geld had gegeven om te verpatsen. Die grote groezelige pandabeer, die hebben we toch maar daar gelaten (sorry Marleen), maar wat waren ze happy met de rest van hun spulletjes. Ik ook hoor, zo heb ik nu weer een frietensnijder. Precies dezelfde als die we vroeger thuis hadden en waar ik dan "liftje" mee speelde. Kennen jullie die? Zouden Marleen en Nine dit enorme speelpotentieel nog in zo'n keukenhulp herkennen? We zullen zien......

vrijdag, september 29, 2006

Hallo... met Hevin....

"Ik vind het best knap dat je me helemaal uit Koerdistan in Nederland kan verstaan..."



En dat vind ik ook! Tis toch wat. Aan het begin van de zomervakantie vertrok een van Marleens beste vriendinnetjes terug naar haar vaderland: Koerdistan. Ik ben niet zo goed in aardrijkskunde, geschiedenis en buitenlandse politiek. Koerdistan voelt heel ver. Ver in afstand en ver in de zin van: geen idee hoe ze daar leven. Geen idee hoe het eruit ziet, hoe de stand van zaken is rond techniek enzo. Ik weet wel dat ze vertelde dat ze er voorlopig nog geen vast adres zullen hebben, dus een kaartje sturen zal moeilijk worden. Maar net (nou ja rond 19.00 uur) ging de telefoon en was Hevin aan de lijn. Helemaal vanuit Koerdistan. Het had zo een reclamespotje voor op tv kunnen zijn....connecting people.

woensdag, september 27, 2006

lollypop

Vandaag ben ik met de dames naar de stad geweest. Een maand geleden hadden we laarzen gekocht. Maar dankzij de heetste maand september sinds lange tijd, waren ze hun doos nog niet uit geweest. En nu bleek een van de ritsen stuk. Bummer. Terug naar de winkel dus. Zonder problemen hadden we zo een nieuw paar uitgezocht, die nog leuker waren dan de eerste ;-))

Een bezoekje stad komt niet zo heel vaak voor, dus een beetje verwennen mag dan best. Zo belandden we in de Hema op de snoepafdeling.... Het werd een doosje zwart-witpoeder voor Marleen en een panda (hoe kan het ook anders)-lolly voor Nine. En takjes voor mamma. De dames waren natuurlijk razend benieuwd naar die takjes. Wat kon daar nu aan zijn? Ik heb het geprobeerd uit te leggen. Hoe bijzonder zoethout is, en hoe lekker. Ze snapten er niets van. En toen ze op een takje hadden geknabbeld begrepen ze het al helemaal niet meer. Mooi, hoef ik die niet te delen ;-)).

En dan nu Nine en haar lolly



zondag, september 24, 2006

De leeuw is los!

Iedereen die kinderen op de basisschool heeft, komt dit vast bekend voor. Het is het thema van de kinderboekenweek. Bij ons op school zijn ze nu al mee bezig. Alle knuffels die maar een beetje in de jungel voorkomen, mogen mee in de klas. Elke knutsel, tekening en elk verhaal gaat over de wilde dieren uit het oerwoud en natuurlijk speelt de leeuw de hoofdrol (nu ik er over nadenk: leeft de leeuw eigenlijk wel in het oerwoud???)

Bij ons leeft ook een leeuw. Een hele stoere met wapperende manen. Maar als Nine hem onderhanden heeft genomen, dan is het ineens een schattig poesje.....
Hoe zal dat later gaan, als Nine haar eerste vriendjes krijgt??? ;-))

zaterdag, september 23, 2006

Go with the flow

Vrijdag was zo'n dag. Dat er een lekkere flow in zat. Al was dat aanvankelijk nog niet te merken. Nine was een dag vrij, maar Marleen moest gewoon naar school en dat vond ze (terecht) NIET EERLIJK! Maar gelukkig zag ze ook wel in dat we er met zijn allen weinig aan konden doen en zo kwamen we toch nog op tijd op school.

Daar raakte ik met de moeder van een klasgenootje van Nine aan de praat. Ze zit midden in een scheiding en is nu druk bezig met verhuizen en verven (en werken en regelen.....). Na snel overleg met Nine hebben we haar vriendinnetje uitgenodigd om te komen spelen. Drie vliegen in een klap: de meiden kunnen lekker met elkaar spelen; er kan flink doorgeverfd worden en ik genoot van de eerste twee klappen (wat een zin ;-)). Ik had Nine al beloofd dat we naar IKEA zouden gaan, dus dan doen we dat. De dames lekker in de ballenbak achter gelaten (nog even, want voor het weet zijn ze te groot) en ik de winkel in.

Als je dan die trap oploopt, nog even kijkend naar twee vrolijk spelende kids, en met een zee van tijd voor je (dat denk je dan nog, dat een uur een zee van tijd is), dan ben je even heel erg happy :-) En dan lekker rondstruinen over de afdelingen. Ideetjes opdoen, in mijn eigen tempo. Die ligt toch heel anders als Duuk erbij is hoor. Dan is het zoef naar de afdeling waar we moeten zijn en zoef weer weg. Neeeeee nu kon ik heerlijk drentelen en dralen tussen de bankjes, tafels en kasten door. Uiteindelijk kwam ik bij de rolgordijnen uit, waarvan ik al een tijdje droom. En daar sta ik dan weer te dromen: wel of toch niet... Ik had maar een klein duwtje nodig van een-enthousiaste-gebruiker-die-er-nog-een-paar-kwam-halen en ik was om. En het goddelijke uurtje ook... Dus zoef (toch nog weer haasten) naar de kassa en de rolgordijnen in de achterbak. O, ja en de meisjes ophalen natuurlijk.

Nadat we nog een ijsje gegeten hadden en appelflappen hadden gekocht, gingen we richting school om Marleen op te halen. Bij de geitjes een stukje verderop hebben we gezellig appelflappen gegeten. Zo kon Marleen ook nog een beetje van het IKEA gevoel genieten. Daarna was het voor Marleen nog twee uurtjes school en daarna naar een vriendinnetje. Nadat ik Nine's vriendinnetje weer thuis had gebracht hadden we nog een paar-dingetjes-die-even-moeten (boodschappen, bieb enzo) en toen was de dag alweer zo'n beetje om. Niets was gepland, alles liep als een zonnetje. Heerlijk.
Zie je, Paule, ik kan het wel!!

woensdag, september 20, 2006

Gesprek van de dag

Toen we uit school naar huis fietsten:

Marleen: "Op school hebben we het over de natuur. We hebben film gekeken en er was een rode lijst met bedreigsoorten. Er staat een bruine vis op, een wilde kat en een pijlstaartrog."
Sanne (vriendinnetje van Nine): "Oh ja, en die pijlstaartrog die had die meneer die altijd met slangen speelt heel erg dood gemaakt. Ja."

Aanvankelijk hield mijn blog voor vandaag hier op. Totdat ik het jeugdjournaal zag....

Toen ik dat schreef had ik geen idee dat de dood van Steve Irwin in Australie vandaag ook het gesprek van de dag zal zijn geweest. Vandaag nam Down Under afscheid van hun held. Zo ook hun acht jarige dochtertje. Ze hield een toespraak. Kippevel. En wat verwacht je dan. Een klein gebroken hart, een klein meisje vol verdriet. Natuurlijk, dat was ze. Maar dat was niet wat je zag.

Ik zag een kind, vol trots om haar ondernemende vader. Een man die haar veel geleerd heeft, en waar je vooral veel lol mee kon hebben. Helaas heeft ze maar kort van haar vader kunnen genieten. Veel te kort. Maar het moet een waardevolle relatie zijn geweest, waarin ze heeft geleerd om alles uit het leven te halen wat er in zit.

Als je met slangen en krokodillen speelt, dan leef je intensief. Omdat je weet hoe geweldig het leven is, de pracht en kracht van de natuur. Maar ook hoe dicht je bij de dood kunt zijn. Geen garanties. Liever vol dan veilig. Nou heb ik niet bepaald de behoefte om met slangen of krokodillen te gaan spelen. Maar meer spelen en af en toe eens een grens verleggen, dat zou ik ook eens moeten proberen, voordat mijn "stingray" voorbijkomt....

Vrijheid

Maandagavond heeft Marleen meegelopen in de fakkeltocht. Op deze dag, 18 september, viert Eindhoven haar bevrijding. Toen ik hier net woonde, moest ik daar erg aan wennen. Het idee dat hier bevrijdingsdag dus driekwart jaar eerder is, dan de nationale bevrijdingsdag op 5 mei. Nadat hier de Britten en de Amerikanen door de straten reden en de bezetter uit de huizen had verjaagd, moest het westen en noorden van het land nog een hele zware winter overleven. En hoewel wij maandagavond onze bevrijding herdachten, zijn er ook nu nog steeds heel veel plaatsen op de wereld waar vrijheid geen realiteit is, maar een verre gedachte of een intens gedroomde droom. Het is goed om daar even bij stil te staan.

Voor ons, volwassenen die de oorlog niet hebben mee gemaakt, is het al moeilijk om voor te stellen hoe het is om niet in vrijheid te leven. Voor kinderen is het al helemaal een abstract begrip. Ik heb geprobeerd het uit te leggen aan mijn meiden. Ik ben al blij als er maar een sprankje van dit besef blijft hangen. Elk jaar een beetje meer.

Al zullen de veteranen die er dit jaar weer bij waren en af en toe liefdevol over Nines bol aaiden, steeds meer in aantal afnemen. Totdat er straks niemand meer over is van de mensen die ons de vrijheid teruggaven. De leegte die zij achterlaten wordt nu opgevuld door jonge mensen die elders in de wereld proberen de vrijheid te bewaren. Ik hoop dat we met zijn allen een invulling kunnen blijven geven aan het besef dat vrijheid een waardevol iets is. Dat er een tijd komt waarin niemand er meer van hoeft te dromen, omdat het werkelijkheid is geworden. Imagine......

En dan nu: foto's!!

Marleen opgetogen op weg naar de optocht

Het defile werd natuurlijk aangevoerd door een aantal veteranen. Naast hen lopen jonge sporters die het bevrijdingsvuur vanuit Bayeux hebben meegenomen om in Eindhoven de bevrijdingsfakkel aan te steken.



In het defile reden ook oude voertuigen mee


En honden ;-)


En na een tijdje kwamen de fakkels in zicht. En toen onze Marleen (tweede groene shirtje van links).


Daarna zijn Nine en ik gauw naar huis gereden. Nine stond te tollen op haar benen, helemaal op, maar hopelijk vol mooie herinneringen

Om 22.00 uur heb ik Marleen opgehaald. Die was nog helemaal hieperdepiep en over haar slaap heen. Gelukkig werkt warme anijsmelk altijd.

En daarna kon iedereen rustig gaan slapen.

dinsdag, september 19, 2006

Vriendschap

Dit weekende stond in het teken van de vriendschap. Een weekend eruit met 12 gekke meiden. Allemaal anders en toch samen. Uit alle hoeken van het land en zo verschillend soms dat je elkaar waarschijnlijk niet eens had gevonden als je bij elkaar in de straat zou wonen. Maar bij vriendschappen via het internet opgebouwd ligt het anders. Je blik wordt niet zo vertroebeld door uiterlijk of klank of geur (for that matter ;-). Je wordt geraakt door de verhalen. En dat alweer voor het 5e jaar!



Mooi huisje,


lekker eten,


gezellig shoppen, prachtig weer. Vriendelijke buren die het of niet erg vonden dat we ook na tienen nog vrolijk meezongen met de karaoke cd's of die er niets van durfden of wilden zeggen ;-) Wonderlijke ervaringen, zoals rondlopen in Venlo alsof we in Duitsland zaten.... of gewoon de zonsopgang tijdens een van de ochtendwandelingen.
Maar het allerleukste was dat we elkaar gewoon weer eens konden zien en horen in real life, in plaats van via lettertjes op een pc-scherm. Samen lachen, samen huilen(van het lachen), een visje eten op de markt, dobberen in zout water en natuurijk praten over onszelf en de kids. Lekker bijtanken en niets hoeven. Ik kan er weer even tegen!
Bedankt iedereen voor het heerlijke weekend! (inclusief opa en oma voor het oppassen :-)

vrijdag, september 15, 2006

Baarlo, beware!!!

Want we komen eraan!!!

Na een lekker drukke week (sorry voor de trouwe lezers....) waarin niet eens tijd of rust was om te bloggen, is het nu nog even stressen en dan....

BP*-weekend!!!. Voor de niet bp-ers onder ons zegt dat natuurlijk niets, maar voor de bp-ers is het een begrip! Waar het in het kort op neer komt:
12 meiden/moeders zonder de kids een weekend in een huisje in de natuur. Je begrijpt dat we daar enorme zin in hebben. Het is alweer het zoveelste jaar dat we dit doen (ben even de tel kwijt, wie helpt me?) het zal om en nabij de 6 jaar zijn? Elke keer in de tweede of derde week van september. De vroege vogels (waaronder ik, zei de gek) maken natuurlijk een ochtendwandeling door het bos. Heerlijk die eerste herfstochtenden!! De feestbeesten slapen uit..... Zaterdag is shop-dag, gevolgd door een zelf in elkaar geflansde tapasmaaltijd. En als we geen buren hebben een karaoke avond!! (dat is dit jaar voor het eerst en ik verheug me er hevig op). Zondag is het uitslapen en naar de Thermen in Arcen :-)). Daar heb ik ook al zo'n zin in!!
En dit keer voor het eerst pas maandag weer naar huis. Oh, ik heb er zo'n zin in!! Maar nu eerst weer even verder hollen door het huis om alle spulletjes te verzamelen en een klein beetje op te ruimen....voordat Gusta en Lies op de stoep staan voor de koffie :-)).

Ik zoek me trouwens suf naar een foto van een bp-weekend van vorig jaar, maar die kan ik even niet vinden...
Maar maandag of dinsdag ga ik het goed maken, want ik neem mijn toestel mee!!!

Had ik al gezegd dat ik er enorme zin in heb??

*bp staat niet voor een benzinestation, maar voor babypraatjes, een mailgroep via internet (haha, natuurlijk via internet ;-). Inmiddels zijn de meeste baby's al rond de 7 a 8 jaar, want zo lang bestaan we al, en das best lang voor een mailgroep!

Thuis is waar je hart is

Vrijdag en zaterdag waren Aunt Jopie en haar zoon John op bezoek. Aunt Jopie is zo'n 50 jaar geleden naar Australie geemigreerd. Als ik haar verhalen hoor, komt dat idee weer naar boven, om naar Australie te verhuizen. Om de ruimte die er nog is, en de mensen die veel relaxter overkomen. Duuk zou wel willen, hij heeft er 4 maanden gewoond, onder andere bij Aunt Jopie. Maar ja, daar heb je daar natuurlijk net zo goed je zorgen. In het begin waarschijnlijk zelfs veel meer.

Uiteindelijk gaat het erom dat je je thuis voelt in je hart, met de mensen om je heen. En dan maakt het niet meer zoveel uit in welk huis je woont, of ik welk land. Dus gaan we daar maar eens aan werken.

Ik heb zo'n spreukje in mijn kamer hangen en het lijkt wel of de wijsheid daarvan steeds weer aan mijn deurtje klopt:

Zegen mij met de innerlijke rust om de dingen die ik niet kan veranderen te accepteren, de moed om te veranderen wat ik kan en de wijsheid om het verschil te zien.

Haha, eigenlijk wilde ik gewoon wat foto's sturen van deze gezellige dagen... nou ja in de volgende blog dan maar

maandag, september 11, 2006

Visitors from Oz

Oom John aan het dollen met Nine

Met zijn allen aan de dis

Ma en Tante Jopie

Broer en zus

Zo, das een lekker snel blogje :-)

zaterdag, september 09, 2006

De rivier van het hart

Zo meteen ga ik naar een begrafenis. De vader van een vriendin is overleden. Het zal niet meevallen. Het verdriet te zien van iemand die je lief is. En het verdriet om mijn eigen ouders dat ongetwijfeld ook weer naar boven zal komen. Soms zoek ik het op, soms overrompelt me en soms weet ik dat het gaat komen. Het geeft niet. Dat is het leven. Tranen maken ruimte, ruimte in je hart, zodat je daarna weer wat dieper kan ademen.

Dus, geen mascara op vandaag en veel zakdoekjes mee. Straks staan we daar met tranen in onze ogen en verdriet in ons hart. Laat hem maar komen, de rivier van mijn hart. Ik weet dat er ook weer een tijd komt dat we met tranen zullen lachen om ons zelf en het leven.

Lieve vriendin, veel sterkte vandaag en de komende tijd.

dinsdag, september 05, 2006

Ze zijn klein, hebben een grappige naam, je kan ze leuk aankleden, Oh en dat snoetje.... sinds de meiden bij "Man bijt hond" een stukje over Chiwawa's hebben gezien zijn ze helemaal verkocht. Mogen wij er ook een, mamma????



Tuuuuuurlijk....
Als je op jezelf woont :-))

zaterdag, september 02, 2006

Shop till you drop

Vandaag ben ik de meiden op stap geweest. Dat wil zeggen: 's ochtends alleen met Nine de stad in en 's middags idem met Marleen. Heerlijk om even alleen met een van hen te zijn. Even geen ruzie, geen strijd, gewoon gezellig shoppen met een dochter. Wat is het dan ook leuk om te zien hoe verschillend ze zijn en hoe ze verschillend op dingen reageren. Zo wilde Nine de roltrap naar de schoenenwinkel ook nog een keer alleen helemaal af en weer op. Marleen gaf daar niets meer om, die is daar denk ik te groot voor ;-). Gelukkig was het niet moeilijk om schoenen te vinden. Hoewel Nine er toch echt wel een tijdje over deed en zeker 4 paar schoenen uitgebreid heeft getest. Marleen kwam, zag en koos en we waren het meteen eens over de laarzen die ze leuk vond. Nine koos verder nog een vestje uit wat ik zelf nooit zou kiezen, maar wat haar (na even wennen) eigenlijk wel heel geweldig stond. Wat wordt ze groot!
Marleen slaagde uiteindelijk voor 2 spijkerbroeken en dat is heel bijzonder, want ze is lang en dun en wil geen plooien, ritsen etc.... dus ik was al maanden voor haar op zoek. Toen we naar een winterjas keken, zagen we een leuk skipak.... en omdat we in de krokusvakantie weer naar Tjechie gaan, hebben we die ook maar meteen meegenomen. Voor Nine zag ik nog een bruin rokje wat perfect bij haar nieuwe vestje paste, dus we zijn goed geslaagd! Thuis nog even het resultaat showen